အဘိုးတို႔ေရ….
လြပ္လပ္ေရး အကိုင္းအခက္ေတြက သီးၾက ပြင့္ၾကေပမယ့္
စည္းလံုးမႈမ႑ိဳင္ၾကီးကေတာ့ သစ္ေျခာက္ပင္ၾကီးလိုပါပဲ
အဘိုးတို႔က ျပည္သူေတြကိုခ်စ္တယ္
ျပည္သူအမ်ားစုကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပဲ ခ်စ္ၾကတယ္ အဘိုးတို႔ရဲ႕
ျပီးေတာ့
က်ေနာ္တို႔တေတြ အခ်င္းခ်င္းလည္း မတည့္ၾကေပဘူး။

အဘိုးတို႔ေမြးခဲ့တဲ့ ေမ်ာက္ေတြ
အခု
က်ေနာ္တို႔ကို ျပန္ေျခာက္ေနတယ္။
ေျခာက္လံုး လွန္႔လံုး မက္လံုးေတြၾကားမွာ
ျပည္သူေတြလည္း ေဟာတစ္ေယာက္ ေဟာတစ္ေယာက္
ေမ်ာက္… ေမ်ာက္… ေမ်ာက္ေတြ ျဖစ္သြားၾကကုန္ပါေရာလား။

အဘိုးတို႔အေၾကာင္း စာမ်က္ႏွာေတြ
ကေလးေလးေတြရဲ႕ ေက်ာင္းစာအုပ္ထဲကေန
တစ္ရြက္ျပီး တစ္ရြက္ ေပ်ာက္ကြယ္စျပဳေနျပီေလ
အဘိုးတို႔နာမည္ကို
“အဲဒါ.. ဘယ္သူေတြလဲဟင္”လို႔ ျပန္ေမးၾကတဲ့ကေလးေလးေတြ
ရွိေနျပီ အဘိုးတို႔ေရ….။

အဘိုးတို႔ဟာ
ုျမန္မာျပည္သူေတြ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ၾကရမယ့္
ထာ၀ရအာဇာနည္ေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ
ေခတ္အဆက္ဆက္ က်ေနာ္တို႔ပါးစပ္ဖ်ားမွာ
ေရပန္းစားေနၾကရမယ္မဟုတ္လား
အဘိုးတို႔ရဲ႕ သမိုင္းရုပ္ပံုလႊာကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ၾကဳိးစားသူဟာ
တမ်ဳိးသားလံုးကို ေစာ္ကားဖို႔ၾကိဳးစားလိုက္တာပဲ
က်ေနာ္တို႔ ကာကြယ္ၾကရလိမ့္မယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ….
က်ေနာ္တို႔တေတြ
ေခတ္တစ္ေခတ္ျပီး တစ္ေခတ္
စနစ္ တစ္ခုျပီးတစ္ခုၾကား
မ်ဳိးဆက္ တစ္ဆက္ျပီးတစ္ဆက္
အေရထူထူ အေၾကာမာမာ
အသားက်ေနၾကရပါျပီ။

တစ္ခါတေလေတာ့လည္း
က်ေနာ္တို႔ေတြ သိပ္သတိရတာပဲ အဘိုးတို႔ေရ…..
အဘိုးတို႔သာ ရွိေနခဲ့ရင္ေလ
အဘိုးတို႔ရဲ႕ ဆိုဆံုးမမႈေအာက္မွာ
က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြဟာ
လိမ္လိမ္မာမာ ညီညီညာညာနဲ႔
ေကာင္းမြန္တဲ့ လူ႔ေဘာင္တစ္ေခတ္ကို ထူေထာင္ေနၾကမွာပဲေနာ္။

အခုေတာ့
က်ေနာ္တို႔ခမ်ာေလ…..
ဟိုေမ်ာက္ေၾကာက္ရ.. ဒီေမ်ာက္လန္႔ရ
ဟိုဖားဒီဖား ဟိုပုန္းဒီလွ်ဴိးနဲ႔
မဟာမ်ဳိးကေန မသာမ်ဳိးေတြမျဖစ္ဖို႔အေရး
ကိုယ့္အသက္ကေလးကိုယ္ ဖက္နဲ႔ထုပ္
ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ထဲ ခပ္ကုပ္ကုပ္ပဲ ခ်ီတက္ေနၾကရရွာတယ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မွ မသနားရင္ ဘယ္သူ႔ကိုဘယ္သူမွ သနားမွာမဟုတ္ဘူးအဘိုးတို႔ေရ
က်ေနာ္တို႔ေရာက္ေနတာ အဘိုးတို႔မျမင္ဖူးတဲ့ ေခတ္ဆိုးေလ။

က်ေနာ္တို႔ ေလွ်ာက္ေနတာ ေခတ္ဆိုးလမ္းမ
က်ေနာ္တို႔ ျဖတ္ေနတာ ေခတ္ဆိုးတံတား
က်ေနာ္တို႔ စားေနတာ ေခတ္ဆိုးထမင္း
က်ေနာ္တို႔ ေသာက္ေနတာ ေခတ္ဆိုးေရပုပ္
က်ေနာ္တို႔ ရွဳေနတာ ေခတ္ဆိုးေလညစ္
က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေနတာ ေခတ္ဆိုးအလုပ္
က်ေနာ္တို႔ ေတြးေနတာ ေခတ္ဆိုးအေတြး
အဘိုးတို႔ ေျမးေလးေတြ ေခတ္သစ္နဲ႔ ေ၀းေနတာ ၾကာျပီေကာ။

ႏွစ္စဥ္ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ေန႔ရဲ႕
နံနက္ခင္းေတြမွာ
မိုးကေလးေတြ တေျဖာက္ေျဖာက္ တဖြဲဖြဲ ရြာေနဆဲပါ
တံပိုးခရာသံေတြၾကားရတိုင္း
အဘိုးတို႔ရုပ္ခႏၶာ လဲေလ်ာင္းျငိမ္သက္ေနရာ
အာဇာနည္ကုန္းေတာ္ထက္ဆီ ေမွ်ာ္မွန္းကာ….

““ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ….. က်ဆံုးေလျပီးေသာ
အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားအား… အေလး…………………..ျပဳ””

က်ေနာ္တို႔မ်က္၀န္းထဲမွာ
မ်က္ရည္မိုးေတြ တေျဖာက္ေျဖာက္ရြာ
ယူၾကံဳးမရ တမ္းတမႈေတြ တဖြဲဖြဲပါ။

ေကာင္းရာသုဂတိ လားၾကပါေစ
အဘိုးတို႔ေရ…..
က်ေနာ္တို႔ကေတာ့
အဘုိးတို႔မရွိတဲ့ ဘ၀ဆိုးၾကီးမွာ
အဖမဲ့သား ေရနည္းငါးေလးေတြပမာ
ေမ်ာက္တံငါေတြၾကား….. အားငယ္စြာ
ရွင္ သန္
ရုန္း ကန္
ေန ၾက ေပ ေတာ့ တာ။

ဥကၠာကိုကို1
8.7.2011
(၆၄ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔…သို႔)
View or comment on ဥကၠာ ကိုကို’s post »The Google+ project is currently working out all the kinks with a small group of testers. If you’re not able to access Google+, please check back again soon.
Learn more about Google+

You received this message because ဥကၠာ ကိုကို shared it with . Unsubscribe from these emails.

Filed under: ကဗ်ာ ]]> http://oakkarkoko.wordpress.com/2011/07/18/%e1%80%a1%e1%80%98%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%b1%e1%80%9b%e2%80%a6-%e1%80%a1%e1%80%98%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%b8%e1%80%90%e1%80%ad%e1%80%af%e1%82%94%e1%80%9b/feed/ 0 oakkarkoko photo.jpg google-plus-6617a72bb36cc548861652780c9e6ff1.png http://oakkarkoko.wordpress.com/2011/05/08/%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/ http://oakkarkoko.wordpress.com/2011/05/08/%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/#comments Sun, 08 May 2011 06:38:14 +0000 oakkarkoko http://oakkarkoko.wordpress.com/2011/05/08/%e1%80%81%e1%80%9b%e1%80%ae%e1%80%b8%e1%80%9e%e1%80%8a%e1%80%b9/ ]]> ဥကၠာကုိကို

(၁)

““ဘုရားေရ…””

သူ႔ႏႈတ္မွ အာေမဋိတ္သံထြက္ျခင္းျဖစ္သည္။

““ေ၀…..””

သူ႔အသံေနာက္မွာကပ္ပါလာသည့္ ျပန္ထူးသံတစ္ခုေၾကာင့္ သူအူလည္လည္ျဖစ္သြားရသည္။ ေဘးဘီ၀ဲယာကို က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ၾကည့္လိုက္ ေတာ့လည္းမည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွွ် မေတြ႕ရ။သူေရာက္ေနတာကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးျဖစ္ျပီး ပုန္းခိုေနစရာသစ္ပင္၀ါးပင္လည္း မရွိ။ သူနည္းနည္း“တင္း” သြားသည္။ ေကာင္းကင္ၾကီးကိုေမာ့ၾကည့္ကာလက္သီးဆုပ္၍…

““ဘယ္ေကာင္လဲကြ.. ငါ့ကိုေလွာင္တာ…ေတာက္””

(၂)

ဒီလိုႏွင့္ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ကုိ သူေရာက္ခဲ့သည္။ ျမိဳ႕ေလးကက်ဥ္းေျမာင္းလြန္းျပီး လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာလူေတြပ်ားပန္းခတ္ သြားလာေနၾက၏။ ရုတ္တရက္ မုတ္ဆိတ္က်င္စြယ္ဗရပြႏွင့္ လူၾကီးတစ္ဦးက အ၀တ္မပါကိုယ္ဗလာလံုးတီးျဖင့္ သူ႔ေဘးမွ ျဖတ္ေျပးသြားသည္။

““ေအာင္ျပီကြ…ေအာင္ျပီ..ေအာင္ျပီ””ဟုလည္းေျပးလႊားရင္းေၾကြးေၾကာ္သြားေလသည္။

သူစိတ္လႈပ္ရွားသြားသည္။ လူၾကီးေျပးသြားရာကိုလက္ညိဳးထိုး၍…

““ဒါ…. ဒါ… အာခီမီးဒီးစ္ ပဲ””

သူလႊတ္ခနဲေအာ္လိုက္ေတာ့ အနားမွ ကြမ္းယာသည္တစ္ဦးကလွမ္းေျပာသည္။

““ဘယ္ကအာခီမီးဒီးစ္ ရမွာလဲ… ဒါ ဒီျမိဳ႕က အရူးဖိုးေအးဗ်””

““ဟမ္””

(၃)

ေလွ်ာက္လာရင္း လူတစ္ေယာက္ကိုသြားေတြ႕သည္။ သိပ္ေတာ့ဟန္မက်။ ထိုလူ႔ကိုၾကည့္ရတာ နည္းနည္းေလး ေတာ့လြဲေနပံုရသည္။ လမ္းခြဆံု တစ္ေနရာမွာျဖစ္၏။ သူလွမ္းေခၚ လိုက္သည္။

““ဗ်ဳိ႕…. ေဟ့လူ””

ထိုလူကသူ႔ကိုတစ္ခ်က္ငဲ့ၾကည့္ျပီးလက္ကာျပသည္။ အနားကိုသူကပ္သြားေတာ့ ထိုလူကသူ႔ဘာသာတစ္ေယာက္ တည္းအလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ လက္ထဲမွာတီဗီရီမုတ္တစ္လံုးကိုကိုင္ကာဟိုခ်ိန္ဒီခ်ိန္လုပ္ေနတာျဖစ္၏။ သူနားမလည္ႏိုင္ျဖစ္ရ သည္။

““ခင္ဗ်ားဘာလုပ္ေနတာလဲ…ဒါက””

““အသာေနစမ္းပါကြာ… ငါ စမ္းသပ္ခ်က္တစ္ခုလုပ္ေနတာ””

““ဘာမ်ားလဲဗ်””

““ဒီရီမုတ္ကထြက္လာတဲ့ ေ၀့ဗ္လႈိင္းေတြနဲ႔ လူေတြရဲ႕မသိစိတ္ထဲကနပ္ဗ္ေၾကာေတြကိုလွမ္းထိန္းခ်ဳပ္ ေနတာ… ဒါကို Control to Sixth Sense လို႔ေခၚတယ္၊ ဆ႒မအာရံုထိန္းခ်ဳပ္မႈေပါ့ကြာ””

““ဟင္…. အဲလိုရလို႔လား””

““အဲဒါခက္ေနတာေပါ့ကြ… ခုထိတစ္ေယာက္မွ ထူးျခားတာမျပေသးဘူး””

သူရယ္ခ်င္ပက္လက္ ျဖစ္သြားရသည္။ ထိုလူကေတာ့ သူ႔ကိုဂရုမထားအားဘဲေရွ႕မွျဖတ္သြားေသာလူတိုင္းကို လက္ထဲမွ ရီမုတ္ျဖင့္ လွမ္းလွမ္းခ်ိန္ကာဟိုႏွိပ္ဒီႏွိပ္လုပ္ေနဆဲျဖစ္သည္။ သို႔ႏွင့္….

““ခင္ဗ်ားဘာဓာတ္ခဲသံုးထားတာတုန္း””

““ပါ၀ါဓာတ္ခဲကြ””

““အဲဒါေၾကာင့္မရတာဗ်… လူေတြရဲ႕စိတ္ကအင္အားၾကီးလြန္းတယ္။ ရိုးရိုးဓာတ္ခဲနဲ႔မရေလာက္ဘူး။ ေအသံုးလံုးအယ္ကာလိုင္းဓာတ္ခဲေျပာင္းသံုးၾကည့္ပါလား””

““ေဟ…ေအး..ဟုတ္သားဘဲကြ..မင္းစဥ္းစားတာသိပ္ေကာင္းတယ္..ေက်းဇူးပဲ…..ငါစမ္းၾကည့္လိုက္ဦး

မယ္””

သူမခ်ဳိမခ်ဥ္မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ လွည့္ထြက္လာခဲ့သည္။

(၄)

တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ လူစုစုရံုးရံုးကိုေတြ႕ရတာေၾကာင့္ သူလည္းမေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္သြားစပ္စုမိျပန္၏။ ေမ့ေမ်ာေန ေသာလူတစ္ဦးကို ေစာင္ပုခက္ႏွင့္ထုပ္ျပီး ေဆးရံုပို႔ရန္ျပင္ဆင္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ၾကည့္ေနသူတစ္ဦးကိုကပ္၍ ေမးၾကည့္ရ သည္။

““ဘာျဖစ္တာလဲဗ်””

““ေျမြကိုက္လို႔ေလ””

““ေၾသာ္… ကၽြတ္…ကၽြတ္””

““ဒီလူကတရားသမားဗ်… သူ႔ဖာသာေညာင္ပင္ေအာက္မွာေမတၱာသုတ္ရြတ္ေနတာကိုေျမြကလာကိုက္တာ””

““ဟင္… ””

““ေတာ္ေသးတာေပါ့.. ႏြားသတ္ေနတဲ့ဘတုတ္တို႔ လွမ္းျမင္လိုက္လို႔….””

““အဲ…””

““ရပ္ကြက္ထဲကဆရာ၀န္ကလည္း ငါမွ်ားထြက္သြားတယ္””

““အလို…””

““ရပ္မိရပ္ဖေတြကလည္း ……””

““အင္း…. ဖဲသြားရိုက္ေနၾကတယ္မလား””

““ဟုတ္တယ္…. ေနာက္ၿပီး….””

““ေတာ္ပါေတာ့ဗ်ာ””

(၅)

ျမိဳ႕ကေလးကိုလွည့္ပတ္ၾကည့္ရႈရင္း ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမၾကီးနားသူေရာက္လာသည္။ ခန္းမေရွ႕မွာလူေတြအံုခဲေန ၾကသည္။ သူ႔ေဘးနားမွလည္း တခ်ဳိ႕တေလအေျပးအလႊားသြားၾကည့္ေနၾကသည္။ သူလည္းမေျပးရံုတမယ္ေလး ခပ္သြက္ သြက္တိုးသြားလိုက္သည္။ ခံုေလးတစ္ခုေပၚတြင္ ေခါင္းစုတ္ဖြားႏွင့္လူႀကီးတစ္ေယာက္ တက္ရပ္ေနသည္ကို လူေတြ၀ိုင္း ၾကည့္ေနၾကတာျဖစ္သည္။ ျမိဳ႕ခံသတင္းေထာက္တခ်ဳိ႕ကိုလည္း ကင္မရာတကားကားႏွင့္ေတြ႕ရသည္။ ကင္မရာမီးေရာင္ေတြ ကတဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနသည္။ သူ႔ေဘးနားကဆိုက္ကားသမားျဖစ္ဟန္တူသည့္ လူတစ္ဦးက သူ႔ကိုတိုးတိုးေျပာျပသည္။

““ပါေဖာင့္မန္႔ျပေနတာတဲ့ဗ်… ဘာမွန္းေတာ့မသိဘူး… ရူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔””

““ေၾသာ္… ””

ဟုတ္လွခ်ည္လားေပါ့။ သူေတြးမိသည္။ ဒီလိုျမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခုမွာပါေဖာင့္မန္႔အႏုပညာသမားေတြ ထြန္းကားေန တာကိုသူတအံ့တၾသျဖစ္ သြားသည္။ ခံုေပၚရပ္ေနေသာပါေဖာင့္မန္႔သမားဆိုသူကိုသတင္းေထာက္ေတြက ၀ိုင္းေမးေနၾက၏။

““၂၁ရာစုရဲ႕အပီျပင္ဆံုး အရူးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘာမ်ားေျပာလိုပါသလဲ””

ပါေဖာင့္မန္႔ဆရာၾကီးကအေမရိကန္သမၼတအိုဘားမားစတိုင္အတိုင္းလက္ေ၀ွ႔ယမ္းလိုက္ကာပါးစပ္ကလည္းျပန္ ေျဖသည္။

““We Can Change….. We Can Change””

““ေတာ္ေတာ္ေပါရဲတဲ့လူပါပဲခင္ဗ်ာ… ခုလိုေျဖၾကားေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္””

ျမိဳ႕လူထုရဲ႕ အႏုပညာခံစားမႈအေပၚ တေလးတစားအေလးျပဳျပီးသူထြက္ခဲ့ျပန္သည္။

(၆)

သူ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ညစ္ညဴးစြာျဖင့္ ျမိဳ႕ကိုစြန္႔ခြာခဲ့သည္။ ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးလြယ္ကာ လကမၻာသ႑ာန္ ကတၱရာလမ္းမၾကီးေပၚ တေရြ႕ေရြ႕ေလွ်ာက္ေနေသာသူ႔အား ျဖတ္သြားျဖတ္လာေလာ္ရီကားၾကီးမ်ားက တစ္စီးမွ ရပ္မေပးၾက သလို သူကလည္းတစ္ၾကိမ္မွလွမ္းမတားေခ်။ အခ်ိန္က ညေနေစာင္းစျပဳေနၿပီျဖစ္သည္။

သူမ်က္ႏွာမူထားတာက အေရွ႕အရပ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လိေမၼာ္ေရာင္ရင့္ရင့္ေနလံုးႀကီးက သူ႔ေနာက္မွာတအိအိျပိဳ ဆင္းလွ်က္ရွိသည္။ သူဘယ္ကိုသြားေနသလဲဆိုတာသူကိုယ္တိုင္မေသခ်ာ။ ေျခလွမ္းေတြကေတာ့ အလိုအေလ်ာက္စနစ္ တပ္ဆင္ထားသကဲ့သို႔ ဆက္လက္ေရြ႕လ်ား ေနဆဲျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔ေန႔မွာေတာ့ တစ္ျမိဳ႕ျမိဳ႕ကိုသူ၀င္ရလိမ့္ဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူသိေနသည္။

ထုိသို႔ျဖင့္ ျမိဳ႕ေပါင္းမ်ားစြာကိုသူျဖတ္သန္းရဦးမည္။ လူေပါင္းမ်ားစြာကိုသူေတြ႕ရဦးမည္။ စရိုက္သဘာ၀ေပါင္း မ်ားစြာကို ၾကံဳရဦးမည္။ ထို႔ေနာက္ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖစ္ရဦးမည္။ ရွာေဖြေနေသာအရာတစ္ခုကိုရရွိဖို႔အတြက္ သူ႔ခရီးေတြ ရွည္လ်ားလိမ့္ဦးမည္။ ထိုမတိုင္မီမွာသူေသသြားခဲ့ေသာ္….။

ရုတ္တရက္ ေသျခင္းတရားက သူ႔ေခါင္းထဲပလံုစီ၀င္လာသည္။ ခရီးမဆံုးမီ…. ငါေသခဲ့ရင္…။ ရွာေဖြျခင္းမဆံုးမီ…. ငါေသခဲ့ရင္….။ တရိပ္ရိပ္နစ္၀င္လာေသာ အေမွာင္ထုယဲ့ယဲ့ေအာက္မွာ ေသျခင္းတရားအေတြးက သူ႔ႏွလံုးသား၏ ဗဟို ခ်က္မကိုစူးခနဲတစ္ခ်က္ျဖစ္သြားသည္။

““ဘုရားေရ….””

““ေ၀….””

““လာျပန္ျပီ…

ဘယ္ေကာင္လဲကြ… ငါ့ကိုေလွာင္ေနတာ… ေတာက္””

““………………..””

(၇)

ဆိတ္ျငိမ္ျခင္းသည္က်ယ္ေလာင္လြန္းေခ်၏။ ။

ဥကၠာကိုကို

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ရန္ကုန္မွာျဖစ္ပါက ေရေ၀းသုႆန္မွာမီးသၿဂိဳလ္ေပးပါ
ထိန္ပင္က သြားရလာရေ၀းလို႔ပါ
နယ္တစ္နယ္မွာျဖစ္ပါက လူသူတိတ္ဆိတ္တဲ့ သစ္ပင္ရိပ္ေလးမွာ ျမဳပ္ႏွံပါ
ငါ့အုတ္ဂူကို မီးခိုးေရာင္သုတ္ေပးကာ
အုတ္ဂူေဘးမွာ စံပယ္ရံုေလးတစ္ရံုစိုက္ပ်ဳိးေပးပါ
ငါ့အုတ္ဂူဟာ မိုးရာသီဦးစမွာ စံပယ္ရနံ႔နဲ႔ သင္းပ်ံ႕ေနေပမွာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါ့ကို ခ်စ္ခင္ေသာသူမ်ားက လာေရာက္လြမ္းဆြတ္ႏိုင္ပါတယ္
ငါ့ကိုမုန္းတီးေသာသူမ်ားက တံေတြးလာေထြးႏိုင္ပါတယ္
ငါ့စိတ္ဆိုးလိမ့္မွာမဟုတ္ပါ
ငါက စိတ္ဆိုးလည္းခဏပါကြာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါ့ရဲ႕အနီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္စုက ငါ့အေလာင္းကိုထမ္းၾကပါ
အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူတို႔ဟာ အရက္ကေလးတစ္ေထြေထြျဖစ္ေနလိမ့္မွာ
ငိုေၾကြးေနရွာမယ့္ ငါ့အေမ
ငါ့မိတ္ေဆြအမ်ဳိးသမီးမ်ားက အားေပးႏွစ္သိမ့္ ေဖးမၾကပါေလ
ေက်ာင္းတက္ေနဆဲငါ့ညီႏွစ္ေကာင္က စိုးရိမ္အားငယ္ေနရွာမွာ
ငါ့ကိုသင္ခန္းစာယူျပီး လိမ္မာၾကဖို႔ေျပာေပးပါကြာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါ့ကိုသတိရေၾကာင္းကဗ်ာရွည္ တခ်ဳိ႕ေတြေရးၾကမွာ
ငါဘယ္ေလာက္ဆိုးသြမ္းခဲ့ေၾကာင္း အမွတ္တရေတြ တခ်ဳိ႕ေတြစျမံဳ႕ျပန္ၾကမွာ
ဂ်ာနယ္ကလည္း ၀မ္းနည္းေၾကကြဲျခင္းစာတစ္ေၾကာင္းကို
တစ္လက္မနဲ႔တစ္ေကာ္လံေလာက္ ထည့္လိမ့္မွာ
ငါတကယ္ေသသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း ပို႔စ္တစ္ခုကို
ငါ့ဘေလာ့ဂ္နဲ႔ ငါ့ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ႏုတ္စ္မွာ တင္ေပးပါ
ပတ္စ္၀ါ့ကေတာ့ ငါ့ဒိုင္ယာရီထဲမွာေရးသြင္းခဲ့ေလမွာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါနဲ႔သက္ဆိုင္သမွ် မိတ္ေဆြအ၀၀တို႔ လာေရာက္ၾကပါ
ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ငါနဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ႕ၾကပါ
ေနာက္ဘ၀တစ္ခုခုရဲ႕ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ထပ္မံေတြ႕ၾကမယ္ေလကြာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါ့အေလာင္းမွာ လည္ကတံုးအက်ၤ ီျဖဴနဲ႔ ရခိုင္ပုဆိုးေလး၀တ္ေပးပါ
ဦးေခါင္းမွာ ပန္းေရာင္ရိုးရာေခါင္းပတ္စကို ပတ္ေပးပါ
ေနာက္ဘ၀ေတြမွာလည္း အာရကန္ႏိုင္ငံေတာ္မွာပဲ ျပန္၀င္စားခ်င္ပါတယ္
ပင္လယ္နဲ႔ရိုးမေတာင္တန္း၊ သဇင္ပန္းတို႔ကို ငါသိပ္ခ်စ္လို႔ပါကြယ္။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
အေမစုကို ပထမဆံုးနဲ႔ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အေလးျပဳသြားေၾကာင္း ေျပာေပးပါ
အက်ဥ္းက်ေနသူတို႔ က်န္းမာဖို႔ရာ ဆုေတာင္းခဲ့ေၾကာင္း ေျပာေပးပါ
ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ငါ့အေလာင္းထက္မွာ ခြပ္ေဒါင္းအလံအနီရဲရဲကို လႊမ္းျခံဳေပးပါ
ငါဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားမဟုတ္ေသာ္လည္း
ခြပ္ေဒါင္းေတြကို သိပ္ခ်စ္တတ္လို႔ပါပဲ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
သံတြဲ၊ ဟသၤတ၊ တြံေတးနဲ႔ မႏၱေလးျမိဳ႕တို႔ကို သတင္းပို႔လိုက္ပါ
ျပီးေတာ့….
ႏွင္းေတြက်ေနမယ့္ ႏိုင္ငံတစ္ခုဆီ သတင္းပို႔ေပးၾကပါ
ငါ့ႏွလံုးသားကို လႈပ္ကိုင္ခဲ့သူတခ်ဳိ႕ အဲ့ဒီမွာ ကိန္း၀ပ္ခဲ့လို႔ဗ်ာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ငါ့အိမ္က စာအုပ္စာတမ္းေတြကို စာၾကည့္တိုက္ေတြဆီလွဴေပးပါ
ငါေရးသားဆဲစာတခ်ဳိ႕ကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လက္စသတ္ေပးပါ
ျပီးရင္ အားလံုးကိုမီးရွဳိ႕လိုက္ပါကြာ
ျပီးရင္ ျပီးတာပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ။

ငါေရးထားတဲ့ လံုးခ်င္း၀တၳဳတခ်ဳိ႕ကို ထုတ္ေ၀သူတခ်ဳိ႕ထံေရာင္းခ်ပါ
သူတို႔တိုက္ကစာေရးဆရာတစ္ေယာက္အတြက္ ရွဲဒိုးစာအုပ္အျဖစ္အသံုး၀င္ေစမွာ
ရသေလာက္စာမူခေလးကို မိဘမဲ့ကေလးေတြဆီပို႔ေပးပါ
ဟိုး…ေရွးေရွးတုန္းက
ျမန္မာဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဆိုတဲ့အရပ္ေဒသမွာ
ေမာင္ဥကၠာဆိုတဲ့လူငယ္ေလးတစ္ဦးရွိသတဲ့…အစခ်ီကာ
ရယ္ေမာစရာပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ကေလးေတြကိုေျပာျပပါ
ငါဟာ ဘ၀ကိုေပ်ာ္ရႊင္စြာေနထိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားခဲ့တာ
ဆင္းရဲဒုကၡမွန္သမွ် မ်က္ရည္မက်ေမ့ေပ်ာက္တတ္တာ
စစေနာက္ေနာက္နဲ႔ ေလာကၾကီးကို ကန္႔လန္႔ျမင္တာကလြဲလို႔
ဘယ္သူ႔အေပၚမွ မေကာင္းၾကံတဲ့စိတ္မထားခဲ့တာ
သူတို႔ေလးေတြကို ေပးသိပါေစကြာ။

မေအာင္ျမင္ခင္ ငါေသသြားတဲ့အတြက္
ငါ့သူငယ္ခ်င္းသတင္းသမားတခ်ဳိ႕က နာက်ည္းေနၾကေလမွာ
ငါေသတဲ့အေၾကာင္းဟာ
သတင္းတစ္ပုဒ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္လုပ္လို႔မရေသးတာမို႔လို႔ပါ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ကဗ်ာေရးတဲ့ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးကို ဆက္ဆက္ပင့္ေပးပါ
အဲ့ဒီဘုန္းၾကီးဟာ ငါထမင္းငတ္ေနစဥ္ကာလမွာ
ငါ့ကိုဆြမ္းခံေကၽြးဖူးခဲ့တဲ့ ထမင္းရွင္ျဖစ္ေလတာ။

ငါေသခဲ့ေသာ္…
ငါ့နာေရးမွာ ငါလုပ္ဖူးသမွ် ဂုဏ္ပုဒ္ေတြကိုတန္းစီထည့္ေပးပါ
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါမရွက္ပါဘူးကြာ
ငါဟာ သတင္းေထာက္နဲ႔ ကဗ်ာဆရာမျဖစ္ခင္တုန္းက
တံငါသည္၊ ထင္းခုတ္သမား၊ အရက္ေရာင္းသူ
ဘီယာဆိုင္စားပြဲထိုးနဲ႔ ပန္းရံေနာက္လိုက္လုပ္ခဲ့ဖူးလို႔ပါ။

ငါေသခဲ့ေသာ္….
ဘယ္သူမွ မ်က္ရည္က်တာ မေတြ႕ခ်င္ပါ
ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ဗံုေတြဆိုင္းေတြငွားတီးၾကပါ
ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ပညာမ်ဳိးစံုတီးေခါက္မိသူေတြပဲကြာ
““ေဟးလားကြယ္ေမာင္ရို႔””တစ္ပိုဒ္ေလာက္ေအာ္ျပီး
ေအာင္ေမာင္းေျခထိုးေလးတစ္ကြက္ေလာက္ကကာ
ငါ့အေလာင္းကို တြန္းယူသြားၾကပါ။

သိပ္မၾကာခင္မိနစ္ပိုင္းမွာ
ဘာမွမဟုတ္တဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ရုပ္ခႏၶာဟာ
မီးခိုးနဲ႔ ျပာမႈန္ေတြအျဖစ္ ကူးေျပာင္းသြားေလေတာ့မွာ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါဟာ အသက္၀ိညာဥ္ကင္းမဲ့စြာ
တစ္ေနရာရာကေန သင္တို႔ကို ၾကည့္ကာ
ေသျခင္းတရားကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ရြတ္ဆိုဖြဲ႕ႏြဲ႕ေနေလမွာ။ ။

ဥကၠာကိုကို
၁.၅.၂၀၁၁

ၾကီးလာေတာ့ က်ေနာ့္မ်က္စိထဲမွာ စာေတြကိုေတြ႕လာရသည္။ စာေတြဆိုတာက လမ္းေဘးမွာ၊ သစ္ပင္စည္မွာ၊ လမ္းဆံုလမ္းခြေတြမွာ၊ အေဆာက္အဦေရွ႕ေတြမွာ ကပ္ထားေသာ ေၾကျငာခ်က္လိုလို။ သတိေပးစာလိုလို စာမ်ားပင္ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြက စည္းကမ္းခ်က္ထုတ္ရတာ သိပ္သေဘာက်ၾကသူေတြျဖစ္သည္။ ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ စာတန္းေလးမ်ားလုိက္ကပ္ၾကသည္။ သူေတာင္းစားက ကပ္သည္။ လက္ေဆာ့သူကကပ္သည္။ အစိုးရက ကပ္သည္။သက္ဆိုင္ရာက ကပ္သည္။ အဲသလို လူေပါင္းစံုက စာေပါင္းစံုကို ေနရာေပါင္းစံုမွာ ေလွ်ာက္ကပ္ထားၾကတာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။

ေနရာတိုင္းမွာေတြ႕ဖူးပါမည္။ ““ကြမ္းမစားရ၊ ေဆးလိပ္မေသာက္ရ”” စသျဖင့္။ လုိက္နာသူကခပ္ရွားရွားပင္။ က်ေနာ္လည္းအလံုးစံုလိုက္နာသူမဟုတ္ပါ။ လူထဲကလူတစ္ေယာက္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသားထဲက ျမန္မာႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္အတြက္ခပ္ေပါ့ေပါ့ပင္မလိုက္နာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးကို သိမ္းက်ဳံးမဆိုလိုပါ။ စည္းကမ္းကိုတိက်စြာ လိုက္နာၾကသူေတြအမ်ားၾကီးရွိပါသည္။ က်ေနာ္ဆိုလိုတာက တခ်ဳိ႕ေသာ အမ်ားအျပားကိုျဖစ္သည္။ (ရႈပ္သြားသလိုပဲ)။

စည္းကမ္းမ်ားစြာ၊ စာရြက္ေပါင္းမ်ားစြာ လူျမင္ကြင္းေရွ႕ထြက္ေပၚလာရျခင္းမွာ စည္းကမ္းမဲ့သူေတြ မ်ားလာေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လူရွိန္ေအာင္လက္ေဆာ့သူေတြမ်ားလာတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ထိုစာမ်ားတြင္ ရသေလးေတြလည္းပါေနတာကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ရသည္။ တခ်ဳိ႕စာေတြက ဖတ္ျပီးျပံဳးရသည္။ တခ်ဳိ႕စာေတြက ရယ္ေမာရသည္။ တခ်ဳိ႕က မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ေစရသည္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေဒါသထြက္စရာျဖစ္ရသည္။ အဲဒီလိုေလးေတြေပါ့။

က်ေနာ္တို႔ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ခရိုင္ေဆးရံုဧည့္ေဆာင္ထဲမွာ ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုကိုေတြ႕ဖူးသည္။““ႏိုင္ငံေတာ္၏ လွ်ဳိ႕၀ွက္အက္ဥပေဒကို တိက်စြာလိုက္နာပါ””ဟူ၍ျဖစ္၏။ အဲဒီေအာက္က ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုထပ္လာသည္။ ““ေဆးလိပ္မေသာက္ရ”” တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ရုတ္တရက္ၾကည့္ပါက ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕လွ်ဳိ႕၀ွက္အက္ဥပေဒဆိုတာ ေဆးလိပ္မေသာက္ေစျခင္းကိုဆိုလိုသည္ဟု အေတြးေပါက္ရသည္။ တိက်စြာလိုက္နာသင့္သည္ဟု ခံယူျပီး အျပင္မွာပဲထြက္ေသာက္လိုက္သည္။

သစ္ေတာ၀န္ၾကီးဌာနက သစ္ေတာၾကိဳး၀ိုင္းမ်ားတြင္ကပ္ထားေသာ ဆုိင္းဘုတ္ငယ္မ်ားကို ျမင္ဖူးၾကမည္။ ““သစ္တစ္ပင္ခုတ္၊ ေထာင္သံုးႏွစ္””တဲ့။ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ထဲမွာ ပါခဲ့ေသာကာတြန္းတစ္ပုဒ္ကိုသတိရသြားသည္။ ကာတြန္းဆရာနာမည္ေတာ့ေမ့ေနျပီ။ သူတင္ျပထားတာ သိပ္ထိမိသည္။““သစ္တစ္ပင္ခုတ္ေထာင္သံုးႏွစ္တဲ့… တစ္ေတာလံုးခုတ္ေတာ့ သူေဌးျဖစ္ေရာ””ဟူ၍။ ကဲ… ဘယ္ေလာက္လွသလဲ။ သေရာ္မႈေလးထဲမွာ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားၾကီးပါလာသည္။

ေခတ္မွီဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေဟာင္းၾကီးက ရုပ္ရွင္ရံုေတြထဲမွာေတာင္ ဇာတ္ကားမစတင္မီ ““ႏိုင္ငံေတာ္အလံအားအေလးျပဳပါ””ဆိုသည့္စာတန္းေပၚလာခ်ိန္မွ ာ ေနရာကမထၾကသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး။ အရင္ကေတာ့ သိပ္မသိသာ။ ခုလို သံုးေရာင္ျခယ္အလံသစ္ ေျပာင္းလဲလိုက္တဲ့ကာလေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ပိုဆိုးကေရာ။ တုတ္တုတ္ပင္မလႈပ္ၾက(တုတ္တုတ္ကမလႈပ္ဘူးဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာပါလိမ့္?)။ ““ဟင္.. စာထဲမွာသင္ရတဲ့အလံလည္းမဟုတ္ဘူး… အာဖရိကန္အလံၾကီး””ဟု ၀ိုးတ၀ါးတားအၾကည့္မ်ားျဖင့္ပင္ထိုင္ၾကည့္ေနၾကေလ၏။

သတင္းတစ္ပုဒ္ဖတ္ဖူးသည္။ အိမ္နီးခ်င္းထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ရုပ္ရွင္ျပစဥ္ ႏိုင္ငံေတာ္အလံအားအေလးမျပဳဘဲ ထိုင္ေနသူတစ္ဦးအား ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္လိုက္ေသာသတင္းျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာေတာ့ အဲ့လိုမလုပ္။ ေထာင္မဆံ့မွာစိုးလို႔ျဖစ္မည္။ ေကာင္းေလစြ။

““ေဆးလိပ္မေသာက္ရ”” ဆိုသည့္ ကားေပၚကစာတန္းေအာက္မွာ ယာဥ္ေမာင္းသူတစ္ဖြာ၊ စပယ္ယာတစ္ဖြာျဖင့္ ျငိမ့္ေနၾကတာကိုလည္းေတြ႕ဖူးၾကမည္။““ကြမ္းတံေတြးမေထြးရ”” ဆိုသည့္ဆိုင္းဘုတ္ကေလးခမ်ာ ကြမ္းတံေတြးမ်ားျဖင့္ ၾကဲပက္ခံထားရသည္ကို ေတြ႕ဖူးၾကမည္။““အမႈိက္မပစ္ရ”” ဆိုသည့္ ဆိုင္းဘုတ္ကေလးယိုင္နဲ႔နဲ႔က အမႈိက္ပံုၾကီးၾကားမွ သနားစဖြယ္ထိုးထြက္ေနသည္ကို ျမင္ဖူးၾကမည္။အေၾကာင္းျပခ်က္အရာမွာလည္း က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံသားေတြက မရိုးေပ။ ျမန္မာစကားကလည္း ခပ္ရႈပ္ရႈပ္ဆိုေတာ့ သိပ္အဆင္ေျပေနၾကသည္။အမႈိက္မပစ္ရ ဆိုေသာေၾကာင့္ မပစ္ၾက။ အသာအယာပင္ စနစ္တက်စုပံုၾကသည္။ ခ်စ္စရာ့ဓေလ့ေလးေတြေပါ့ေလ။

ဆူးေလမီးပြိဳင့္မွာ ““လမ္းျဖတ္မကူးရ””ဆိုသည့္ဆိုင္းဘုတ္ကို ခပ္တည္တည္ခြကာ အတင္းျဖတ္ကူးေနၾကသူေတြကို ေမာ္ေတာ္ပီကယ္မမေလးေတြ ခရာကိုတရႊီးရႊီးကုန္းမႈတ္ျပီး လိုက္လိုက္တားေနၾကရရွာသည္။ဒါေတာင္ ““ဟင္..မျမင္ဘူးထင္တာ…. ဒီဟာမေတြ ဘယ္ေခ်ာင္ကေခ်ာင္းေနၾကလဲမသိဘူး””ဟု ပြစိပြစိေရရြတ္တာခံၾကရေသးသည္။တခ်ဳိ႕ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေတြကိုလည္းေတြ႕ဖူးသည္။ သူတို႔ကေတာ့ စာတန္းေတြ ဆိုင္းဘုတ္ေတြကို အယံုအၾကည္မရွိေသာ သေကၤတ၀ါဒီေတြျဖစ္သည္။ ဘာစာတန္းမွမလုိ။ သတိေပးစရာလည္းမလို။ သူတို႔ရွိေနသည့္ေနရာနားမွာ ေရသန္႔ဘူးတစ္လံုးကိုျမင္သာထင္သာရွိေအာင္ ခ်ေထာင္ထားသည္။ အဲဒါဆိုရင္ လိုင္းကားသမားေတြနားလည္ေပေတာ့။ ေရသန္႔ဘူးရွိတဲ့ေနရာတည့္တည့္ကို ပိုက္ဆံေခါက္ေလးပစ္ခဲ့ေပေတာ့။ ကိုကိုေမာ္ေတာ္ပီကယ္ေလးက လွည့္ပင္မၾကည့္။ သူမသိသလိုနဲ႔ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္သည္။သူေမြးထားတဲ့တပည့္ခ်ာတိတ္ေလးတစ္ေယာက္က ေျပးေကာက္ျပီးစုထားရသည္။ အဲ့ဒီလုိ နားလည္မႈသေကၤတနဲ႔ လုပ္ၾကသည္။ ေကာင္းေလစြ။

စက္တင္ဘာအေရးအခင္းတုန္းကေတာ့ ဆုိင္းဘုတ္နဲ႔မေျပာ။ ေအာ္လံႏွင့္သတိေပးသည္။““ေရွ႕ကို တစ္စင္တီမီတာေလာက္ထပ္တိုးလာရင္ က်ေနာ္တို႔ပစ္ရပါလိမ့္မယ္ခင္ဗ်ား””

လူေတြကလည္း““ေဟး””ခနဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး တစ္ေပေလာက္ထပ္တိုးသည္။

““ေနာက္ထပ္ တစ္စင္တီမီတာေလးပဲထပ္တိုးလာရင္ က်ေနာ္တို႔ပစ္ရပါလိမ့္မယ္ခင္ဗ်ား””

““ေဟး….”” တစ္လံေလာက္ထပ္တိုးၾကျပန္သည္။

အဲဒီေတာ့ဘာျဖစ္တုန္း။ ဒီလူေတြက အေျပာသမားသက္သက္မဟုတ္ေတာ့ ေဆာ္တာေပါ့။

““ဖြတ္ေညာင့္.. ဖြတ္ေညာင့္… ဒက္ဒက္..ေပြး..၀ဲ..ညွင္း.. ဒိုင္း…အုန္း”” စသျဖင့္။

အဲဒီေတာ့မွ လူေတြက စီးလာတဲ့ဖိနပ္ေတြအသာခၽြတ္ျပီး–

““ဟယ္.. တကယ္ၾကီးပစ္တယ္ေတာ့””

““ေအးေလ.. ဒို႔က စစ္သားေလးေတြက ခ်စ္စရာေလးေတြဆိုျပီး အားေပးလိုက္ရတာ””

““ဟုတ္ပ ေကာင္မရယ္… တြား…လူခ်ဳိး”” — ဆိုျပီး ဖေနာင့္နဲ႔တင္ပါးတစ္သားတည္းက်ေအာင္ ေျပးၾကေလသည္။

မဂၤလာဒံု-ေမွာ္ဘီဖက္သြားတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ အုတ္တံတိုင္းၾကီးေတြကာရံထားသည္။ အဲ့ေပၚမွာလည္း စည္းကမ္းခ်က္ေတြေရးထားသည္။

““ဤေနရာအားက်ဳးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာပါက ပုဒ္မ၁၄၄အရ ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ခတ္အေရးယူျခင္းခံရမည္””ဆိုလား။ အဲ့နားကိုေတာ့ လူမေျပာနဲ႔၊ ေခြးေတြေတာင္ —-

““ေဟ့.. ကိုေအာင္နက္… အဲ့နားကိုမကပ္နဲ႔ေနာ္.. အထဲမွာ မုဆိုးေတြရွိတယ္။ သူတို႔ကလက္ယားေနၾကတာ..အာ၀ု””

““စိတ္ခ်..ကိုဂုတ္က်ား… ကိုယ့္အႏၱရာယ္ကိုယ္သိတယ္… ကိန္..ကိန္”” ဆိုျပီး ေယာင္လို႔ပင္ မကပ္ၾက။ ေကာင္းေလစြ။

ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႕နယ္မီးသတ္ရံုးၾကီးက အၾကီးၾကီး။ အသစ္ၾကီး။ အထဲမွာရပ္ထားတဲ့ ကားအနီၾကီးေတြကလည္း ခန္႔ခန္႔ၾကီး။ ရံုးမ်က္ႏွာစာမွာေရးထားတဲ့ စာတန္းၾကီးကလည္း ထင္းထင္းၾကီးနဲ႔ရွင္းရွင္းၾကီး။““ျမန္ျမန္သိ။ ျမန္ျမန္သြား။ ျမန္ျမန္သတ္”” တဲ့။ မ်က္စိထဲမွာ မီးသတ္တပ္ဖြဲ႕၀င္ေတြက နံပတ္တုတ္ေတြတကားကားနဲ႔ ဆႏၵျပတဲ့လူအုပ္ၾကီးကို လိုက္ရိုက္ေနတာကို ျမင္ေယာင္သြားျပီး ခိြခနဲၾကိတ္ရယ္မိသည္။

စားေသာက္ဆိုင္အ၀ေတြမွာ စာတန္းေလးေတြကပ္သည္။

““အလွဴခံမ၀င္ရ””

အဘြားၾကီးတစ္ေယာက္ တုန္ခ်ိခ်ိျဖင့္၀င္ေရာက္ေတာင္းရမ္းသည္။ ဆိုင္ရွင္ကေအာ္ထုတ္သည္။

““အလွဴခံမ၀င္ရလို႔ေရးထားတာ မျမင္ဘူးလား””

““အဘြားက စာမဖတ္တတ္လို႔ပါကြယ္””။

အဲ့ဒီလိုစာမဖတ္တတ္သူေတြက စည္းကမ္းခ်က္ကိုမသိ။ စာဖတ္တတ္သူေတြကလည္း တမင္မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾက၏။

““ဤေနရာတြင္ေသးေပါက္ရန္မဟုတ္”” ဟုေရးထားေသာစာတန္းေအာက္မွာ တစ္ေယာက္ကထပ္ျဖည့္ေပးထားသည္။ ““ညာဖက္နားမွာ သြားေပါက္ပါ”” ဟု။တခ်ဳိ႕ကေတာ့ နင့္နင့္နဲနဲေရးသည္။ ““ဒီေနရာမွာ ေခြးမ်ားသာေသးေပါက္ရန္””ဟု။ စာတမ္းကထိေရာက္သလားေတာ့မသိ။ ေခြးေရာလူေရာ လစ္ရင္လစ္သလိုေပါက္ၾကတာပါပဲ။ ေကာင္းေလစြ။

ဟာသေလးတစ္ပုဒ္ၾကားဖူး၏။ ပြဲခင္းထဲမွာဇာတ္ကေနသည္။ မူးေနေသာလူႏွစ္ေယာက္က ဇာတ္ပြဲၾကည့္ခ်င္ၾက၏။ သူတို႔မွာ ပိုက္ဆံကမရွိ။ သို႔ႏွင့္ ဇာတ္ရံုေဘးကထရံကို အေပါက္ေလးေဖာက္ျပီး၀င္ၾကသည္။ရိုးရိုးတိုး၀င္တာမဟုတ္။ ေလးဖက္ေထာက္ျပီး ေနာက္ျပန္ၾကီး ဖင္နဲ႔တိုး၀င္တာျဖစ္သည္။ လံုျခံဳေရးကဓာတ္မီးတ၀င္း၀င္းနဲ႔ေရာက္လာသည္။ သူတို႔ကိုျမင္ေတာ့ အလန္႔တၾကားတား၏။““ေဟ့လူေတြ…. ဒီအေပါက္ကထြက္လို႔မရဘူး.. ျပန္၀င္စမ္း.. ျပန္၀င္စမ္း””ဆိုျပီး အတင္းထိုးထည့္လိုက္သည္။ သူတို႔လည္း ဇာတ္ရံုထဲေအးေဆးေလးေရာက္သြား၏။ ဥာဏ္ထက္ပံုမ်ားေျပာပါတယ္။

သမိုင္းလမ္းဆံုက ဆိုင္ခန္းတစ္ခန္းမွာ စာခ်ိတ္ဖူးသည္။ ““ဆိုင္ခန္းမငွားပါ””တဲ့။ မငွားရင္ေရးစရာလား။ ျပည္လမ္းေပၚက ျခံၾကီးတစ္ျခံေရွ႕မွာ ဗီႏိုင္းၾကီးကပ္ထားသည္။ ““ျခံလံုး၀မေရာင္းပါ””တဲ့။ မေရာင္းရင္ေရးစရာလား။အဲ့လိုေတြျပန္ေမးစရာရွိသည္။ သို႔ေသာ္လည္းသူတို႔က သူတို႔ဒုကၡႏွင့္သူတို႔။ ပြဲစားေတြ။ မ်က္စိက်သူေတြ၏ ေမးခြန္းမ်ားကို ျပန္ျပန္ေျဖေနရတာ ၾကာေတာ့စိတ္ပ်က္လာပံုရသည္။ စာထုတ္ကပ္ထားေတာ့ေအးေရာ။ ေကာင္းေလစြ။

““ခံုျပည့္လွ်င္လူပိုမတင္ပါ””ဆိုျပီး အထူးကားေတြက ပုရြက္ဆိတ္ေတာင္ ေနရာမရ။ ““လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ..တို႔ရန္သူ””ဆိုသည့္စာတန္းေအာက္မွာ ၀န္ထမ္းေတြ အိတ္ေဖာင္းျပီးစိတ္ေျပာင္းေနၾက။ ““မႈခင္းကင္းစင္ရက္သတၱပတ္””ဆိုင္းဘုတ္တင္ျပီးျပီးခ်င္းရဲစ ခန္းမွာ အမႈေတြျပည့္ႏွက္လာ။ မိုးေလ၀သသတင္းေၾကျငာခ်က္ေတြယံုစားျပီး ပင္လယ္လုပ္သားေတြဒုကၡေတြ႕ၾက။ ေဆးလိပ္ဘူးခြံေပၚက ၁၈ႏွစ္မျပည့္သူကိုမေရာင္းရစာတန္းေလးကို ေက်ာင္းသားေလးေတြ မ်က္ကြယ္ျပဳထားၾက။ ““ရထားလက္မွတ္ေမွာင္ခိုေရာင္းခ်သူကိုသတင္းေပးလွ်င္ ဆုေငြတစ္သိန္း””စာတန္းၾကီးခ်ိတ္ျပီး မီးရထား၀န္ထမ္းေတြကပဲ ေမွာင္ခိုေမာင္ေတြျဖစ္ေနၾက။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးကလည္း ““clean Government””ဟု မိန္႔ခြန္းထဲထည့္ေျပာၾကား။ ျပည္ပမီဒီယာေတြကလည္း ““အဲဒါ…အစိုးရကိုရွင္းလင္းပစ္ပါလို႔ဆိုလိုတာ””ဟု ျပန္ေခ်ပၾက။““တစ္ဖက္ႏိုင္ငံထက္သာလြန္ေသာႏိုင္ငံအျဖစ္သို႔””ဟု ထပ္ေျပာျပန္။ ““ဖာႏိုင္ငံ””ကိုေျပးျမင္ေယာင္မိၾက။ ေမလ၂ရက္ေန႔မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕အတြင္း ““မီဒီယာေကာ္နာ””ဆိုတဲ့ ဆိုင္ေတြဖြင့္လွစ္။ ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးႏွင့္ ရန္ကုန္၀န္ၾကီးခ်ဳပ္တက္ေရာက္။ တခ်ဳိ႕ေတြကမီဒီယာေကာ္နာ ဆိုတာ မီဒီယာေထာင့္ကန္ေဘာဟု စဥ္းစားေနၾက။

စာတန္းေတြ၊ ေၾကျငာခ်က္ေတြ၊ စည္းကမ္းေတြ……။ က်ေနာ္တို႔ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းထဲမွာ ေန႔တဓူ၀ပလူပ်ံလာေနသည္။ လူမႈဘ၀ခရီးလမ္းမွာ ေစာင့္ထိန္းစရာေတြမ်ားလာေနသည္။ ဟိုဟာလုပ္ခ်င္လည္း မလြတ္လပ္။ ဒီဟာျပဳခ်င္လည္းအဆင္မေျပ။ ကပ္ထားေသာစာတန္းေတြကိုၾကည့္ၾကည့္ျပီး လူကခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္ပံုျဖစ္ျဖစ္ေနလာသည္။

ရန္ကုန္က ႏြယ္နီမဂၢဇင္းတိုက္ေလွကားမွာ ကပ္ထားတဲ့စာတန္းေလးကေတာ့ လွပသည္။ ဖတ္ရတာလည္းအဆင္ေျပသည္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အေနအထားေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္သည္ဟုထင္သည္။““ဒီေန႔ရာေလးမွာ က်ေနာ္တို႔ အမိႈက္မပစ္ဘူး။ ကြမ္းတံေထြးမေထြးဘူးေနာ္”” တဲ့။ ရိုးရိုးေလး။ ၾကားေနျမင္ေနက်စည္းကမ္းတစ္ရပ္ကို သိမ္ေမြ႕စြာေရးသားထားသည္။

ေရႊေပါက္ကံျမိဳ႕သစ္ထဲက လမ္းခြဆံုကြမ္းယာဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ဒီလိုေလးေရးထားသည္။““ဒီေန႔အေၾကြးမေရာင္းဘူး။ နက္ျဖန္မွေရာင္းမယ္”” တဲ့။ သူေျပာတာလည္း လွသည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖတ္သူေက်နပ္သည္။

ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရခ်မွတ္ေၾကျငာထားသလိုပင္………..““စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္”” ဆီသို႔ က်ေနာ္တို႔ ခ်ီတက္ေနၾကပါသည္။ ေနရာအႏွံ႔စည္းကမ္းခ်က္ေတြ ျပည့္ႏွက္စြာျဖင့္ေပါ့။ ေကာင္းေလစြ။ ။

ဥကၠာကိုကို

၂.၅.၂၀၁၁

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ရယ္ေမာရံု ႏွင့္အားမရဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ကိုပိုပို သာသာေလးပင္ ထိုးႏွက္လိုက္ၾက ေသးသည္။ ““ဟိုဒင္းစားၿပီးေျပာရင္ ေတာင္
ႀကိဳက္လို႔စားပါတယ္ပဲ ထင္မယ္”” တို႔။ ““သုနေကၡာပါးစပ္ က
ေဒ၀တာစကားထြက္တယ္”” တို႔။ ““မျဖစ္ႏိုင္တာ အရက္သမား
ရယ္..မိုးႀကိဳးလည္းပစ္ေနပါဦး မယ္””တို႔။ ““မေသာက္ေတာ့ဘူး။ ဟုတ္လား။ ဘာလဲ။ မနက္ကေန ညေနအထိမေသာက္တာလား”” တို႔။ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အဲဒီလိုေတြ တံု႔ျပန္ၾကသည္။

တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အင္မတန္ အေရးႀကီးေသာ လွ်ဳိ႕၀ွက္စကား
တစ္ခြန္းကိုၾကားလိုက္ရသည့္ဟန္ ျဖင့္ အေတာ္ၾကာခ်င့္ခ်ိန္စဥ္းစား၊ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကို ေသေသခ်ာ ခ်ာ အကဲခတ္ၿပီးမွ ““တကယ္
မေသာက္ေတာ့တာဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္
ႏိုင္ဖို႔ပဲလိုတယ္””ဟု ေဖးေဖးမမ ေျပာေပးၾကသည္။ သိပ္ေတာ့ယံု
ခ်င္ပံုမရမွန္း သူတို႔မ်က္ႏွာေတြကို ၾကည့္ရံုႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္က သိေနသည္။

ေနာက္ေတာ့လည္း လူတိုင္း ကိုရွင္းျပလင္းျပေနရတာကို ကၽြန္ေတာ္
ၿငီးေငြ႕လာသည္။ ဘယ္သူဘယ္လိုထင္ထင္ ကၽြန္ ေတာ္ ေျဖရွင္းခ်က္ထုတ္ မေန ေတာ့။ ကိုယ့္ဘာသာ ဒီအတိုင္း ေလး ေနေနလိုက္ေတာ့သည္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလို လူ အမ်ား၏ မယံုသကၤာမႈကို တစ္လံုး တခဲရရွိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္
ကိုယ္တိုင္ပင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ ျဖစ္သည္။ ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈဟု ဗုဒၶေဟာခဲ့သည္ မဟုတ္လား။

ကၽြန္ေတာ္ အရက္ကို စြဲလမ္းႏွစ္ၿခိဳက္စြာ ေသာက္သံုးခဲ့ ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ့္အေမက ““ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ဖ်က္ သံေခ်း တက္တဲ့ေကာင္”” ဟူေသာ စကား ပံုတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ့္ ေရွ႕မွာ မၾကာခဏ ေရရြတ္တတ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ဆယ္တန္း ေအာင္တဲ့ႏွစ္ကအရက္စ ေသာက္ ခဲ့တာကို မွတ္မိေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ေတြ အဲဒီတုန္းကေျပာၾကတဲ့ စကား တစ္ခြန္းရွိပါသည္။ ““၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ ရင္လူျဖစ္ၿပီ””ဟု။ ကၽြန္ေတာ္ အရက္စေသာက္တာက အသက္ ၁၅ ႏွစ္မွာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူမျဖစ္ခင္ အရင္ အရက္သမား ျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။

ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေန႔ က ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕အျပင္ဘက္ ေရတံ ခြန္ႀကီးေအာက္ကို အရက္ ေတြ ၀ယ္သြားၿပီး သူတစ္ငံု ငါတစ္ ငံု ရံႈ႕မဲ့ေသာက္ၾကရာကစခဲ့သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေဆာင္းရာသီ မွာ ထန္းရည္ဆိုင္ကိုေရာက္တတ္ လာသည္။ မိုးရာသီမွာ ဓနိရည္ ဆိုင္ကို ေရာက္တတ္လာသည္။ တျဖည္း ျဖည္းႏွင့္ လူႀကီးေတြထိုင္ ေသာ စီအက္စ္တူးေအဆိုသည့္ လိုင္စင္ရ အရက္ျဖဴဆိုင္ေတြကို
ခပ္တည္တည္၀င္ထိုင္တတ္လာသည္။

အေပါင္းအသင္းမေကာင္း ဘူးဟု ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ့္ကို
လာေျပာလို႔ရမည္မဟုတ္ပါ။ လူငယ္ဘ၀မွာ အေပါင္းအသင္း ေတြက ကိုယ့္မ်က္စိထဲ အားလံုး ေကာင္းေနသည္ကိုး။ အေပါင္း အေဖာ္ေတြနဲ႔ သူတစ္ခြက္ ငါတစ္ ဖလား အၿပိဳင္အဆိုင္ေသာက္ၾက သည္။ ေက်ာင္းသားဘ၀တြင္ စာ ႀကိဳးစားမႈအရာမွာ ၿပိဳင္ဆိုင္ျခင္း မျပဳတတ္ခဲ့ေသာ ကၽြန္ေတာ္က သူရာေမရိယဘာသာရပ္မွာေတာ့ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈထိပ္ဆံုးတြင္ ရွိေနခဲ့ ေလသည္။

မူးမူးနဲ႔ ၿမိဳ႕ကိုပတ္ၾကသည္။ မူးမူးနဲ႔ေခ်ာင္းကမ္းနံေဘး ထိုးအိပ္ ၾကသည္။ မူးမူးနဲ႔ ေကာင္မေလး မ်ားကို ပါးစပ္သရမ္းၾကသည္။ မူးမူးနဲ႔ပင္
ေအာ္ဟစ္ဆဲေရးၾက သည္။ အရက္ေသာက္ထားသည္ ကိုပင္ အင္မတန္ႀကီးျမတ္ေသာ အလုပ္တစ္ခုကို ထမ္းရြက္ထားရ သေယာင္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ထင္ မွတ္ေနခဲ့သည္။

အေ၀းသင္တကၠသိုလ္ ေရာက္ေတာ့လည္း ၀ါရင့္အရက္ သမားႏွစ္ဦးႏွင့္ အရက္ၿပိဳင္ ေသာက္ရာတြင္ တစ္ပိုင္းက်န္ျဖင့္ အျပတ္အသတ္ႏိုင္ခဲ့တာမို႔ ကၽြန္ ေတာ္က အေဆာင္တကာ တြင္ အေသာက္ႏိုင္ဆံုးအရက္သမားေလးဘြဲ႕ကို ၿပိဳင္ဖက္မရွိဆြတ္ ခူးထားျပန္သည္။ စိတ္ထဲကလည္း ““ငါ အရက္ကုိ ေတာ္ေတာ္ ေသာက္ႏိုင္တယ္””ဟု ၀င့္ႂကြားစြာ အရက္ဂုဏ္ေမာက္ေနခဲ့သည္။ သံတုတ္တစ္ေခ်ာင္းျဖင့္
မိန္းကေလးသီးသန္႔ေဆာင္တံခါးကို ေန႔လည္ဖက္ႀကီး မူးမူးႏွင့္ သြား ရိုက္သည္။ ျမန္မာစာက်ဳရွင္၀ိုင္း ထဲ၀င္၍ ကရင္လူမ်ဳိးဆရာမေလး ေရွ႕ကသင္သမွ်ကို ေနာက္က လိုက္ေနာက္သည္။ ဆရာမေလး ရွက္ရွက္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမာင္းထုတ္ေတာ့ စီးလာေသာ ဖိနပ္ကို စာသင္ခံုေပၚ တင္ကာ ကၽြန္ေတာ္ထြက္လာခဲ့သည္။
ေနာက္ကလိုက္ၾကည့္ေနၾက ေသာ ရြံရွာစက္ဆုပ္သည့္ အၾကည့္မ်ားကို
ကၽြန္ေတာ္မျမင္ခဲ့ပါ။(ထိုစဥ္က ဆရာမေလးကို ဒီစာျဖင့္ ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ အပ္ပါသည္။ အာစရိယဂုဏံ အဟံ၀ႏၱာမိပါဆရာမေလးခင္ဗ်ား)။

သို႔ႏွင့္ အရက္သမား ကၽြန္ ေတာ္တစ္ေယာက္ ေခတ္မွီ ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးသို႔ ရခိုင္ေျမမွေန တလိမ့္ေခါက္ေကြး ေရာက္ရွိလာသည္။ ရခိုင္မွေရာက္ေနၾကေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ဳိ႕ႏွင့္ ျပန္လည္ ေတြ႕ဆံုၿပီး ရန္ကုန္မွာ ဆိုင္တကာ ပတ္ေသာက္ၾကျပန္သည္။ မူးမူးႏွင့္ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးမွာ သြားအိပ္ၾက သည္။ အင္လ်ားကန္ေပါင္ေပၚမွာ ညလံုးေပါက္အိပ္ခဲ့ၾကသည္။ ကားမွတ္တိုင္ေတြကို ေသးေကာ့ ပန္းၾကသည္။

အရက္သမား အမွားတစ္ေထာင္ဟု ေျပာၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ““အရက္သမား၊ အမွားအနႏၱ””ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ အရက္ကို ဘယ္ေလာက္ ေသာက္ႏိုင္ႏိုင္ သတ္မွတ္လစ္မစ္ ထက္ေက်ာ္သြားလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ေသြးဆိုးတတ္သည္။ နဂိုကတည္းက ေလာကႀကီးကို ကန္႔လန္႔ျမင္ေသာအက်င့္က အမူးလြန္ေတာ့ ပိုဆိုးသြားသည္။ ေလာကႀကီးကို ရြဲ႕ရြဲ႕ေစာင္းေစာင္း၊ ေဇာက္ ထိုးမိုးေမွ်ာ္၊
ေထာ္ေလာ္ကန္႔လန္႔ ျမင္လာသည္။ မ်က္စိထဲမွာ အရာရာကို မေက်မနပ္ေတြ ျဖစ္လာသည္။ မ်ဳိသိပ္မႈေတြ ေပါက္ကြဲလာသည္။ ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ အလြန္တရာ အႏၱရာယ္ႀကီးမားလွေသာ အႏုျမဴတစ္လံုးကဲ့သို႔ ျဖစ္သြားတတ္သည္။
စိတ္လြတ္သြားျပီး လူစိတ္ေပ်ာက္ကာ ေခြးဆယ္ေကာင္အားျဖင့္
စတင္လည္ပတ္ေတာ့သည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ညလယ္ေကာင္ ေတြမွာ သူ႔ဘာသာသြားလာေန ေသာ လိုင္းကားေတြကို ကေလာ္ တုတ္သည္။ ဘားလမ္းကအႏွိပ္ ခန္းေတြကို ေရာက္ၿပီး မန္ေနဂ်ာ ေတြႏွင့္ ထိုးလားႀကိတ္လားလုပ္ သည္။ ႏိုက္ကလပ္ေတြမွာ ၀ိတ္တာေတြႏွင့္ ျပႆနာတက္ သည္။ မဂၤလာေစ်းေဘးမွာ တစ္ရပ္ကြက္လံုးကို ေအာ္ဆဲသည္။ တကၠစီသမားေတြကို ဒုကၡေပးသည္။ ေျမနီကုန္းလမ္းဆံုက သူ႔ဘာသာထိုင္ေနတဲ့လူေတြကိုလည္း ေခြးလိုစိန္ေခၚခဲ့ဖူးသည္။

ထိုအခ်ိန္တိုင္း ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြပါလာ ေလ့ရွိသည္။ ခုေန ျပန္စဥ္းစား ၾကည့္ေတာ့ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ့္ ေဘးမွာ ဘယ္သူမွမပါတဲ့ေန႔ေတြ ဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘာျပႆနာမွ မရွိခဲ့တာကို ေတြ႕ရသည္။ ထိန္း မည့္သူရွိရင္ ပိုဆိုးတတ္ေသာ လူ႔ စရိုက္အတိုင္း သူတို႔က၀င္ဆြဲေလ ကၽြန္ေတာ္က
ကမ္းတက္ေလျဖစ္ သည္။သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ ႀကိမ္တစ္ခါမွ ထိပ္ေပါက္ေခါင္း ကြဲမျဖစ္ခဲ့။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ ေယာက္ကေတာ့ ““တို႔က လူမိုက္
ကံေကာင္းျဖစ္ေနတာပဲ၊ မျဖစ္ေသးလို႔ဆိုးေနတာ၊ ျဖစ္လာရင္ ေတာ့ အေသပဲထင္တယ္”” ဟု ေျပာဖူးသည္။

အလုပ္လုပ္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ကေသာက္တတ္သူေတြ ျဖစ္ေန တာကို အံ့ၾသဘြယ္ရာ ေတြ႕ရ သည္။ အညႇီရွိရာ ယင္ေကာင္လာ သကဲ့သို႔
အရက္သမားရွိရာ အရက္သမားပဲလာေတာ့တာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အရက္ႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ စည္းရံုးမႈအား အလြန္ေကာင္းသူျဖစ္သည္။ အနည္းဆံုး
လူငါးေယာက္ခန္႔ကို ေန႔စဥ္အရက္ေသာက္ျဖစ္ေစခဲ့ သည္။

ကၽြန္ေတာ္က နယ္စည္းမထား အရက္သမားဟုေႂကြးေၾကာ္ ကာ
ရန္ကုန္အႏွံ႕ျပဲျပဲစင္လိုက္ ေသာက္သည္။ လူေပါင္းစံုႏွင့္ ေသာက္သည္။ ကဗ်ာဆရာႏွင့္ ေသာက္သည္။ သတင္းေထာက္ ႏွင့္ေသာက္သည္။ သူေဌးႏွင့္ ေသာက္သည္။ ဆိုကၠားသမားႏွင့္ ေသာက္သည္။ ပညာတတ္ အရက္သမားေတြႏွင့္ ေသာက္ သည္။ ဘယ္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ဘယ္ဆိုင္ ဘယ္လိုေကာင္းတယ္ဆိုတာႏွင့္
ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားေလ့ရွိ သည္။

အရက္ေသာက္ဖို႔အတြက္ အြန္လိုင္းမွ ခ်ိန္းဆိုၾကသည္။ ေဖ့စ္ဘုတ္ထဲမွာ အရက္သမား ေကာ္မတီဟူ၍ စာမ်က္ႏွာတစ္ခု ဖြင့္ၿပီး အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္ၾက သည္။ ““ဒီေန႔မေသာက္ေတာ့ဘူး”” ဟုျငင္းဆိုသူကို နစ္နစ္နာနာေျပာ ဆို၍တဖံု၊ ေခ်ာ့ေမာ့သိမ္းသြင္း၍ တစ္မ်ဳိး မရရေအာင္ေခၚသည္။ အရက္သမားေတြကလည္း သူတို႔ အား သစၥာေဖာက္ဟု ေျပာဆိုခံရ မည္ကို သိပ္ေၾကာက္ၾကသျဖင့္
ဇြတ္မွိတ္လိုက္ေသာက္ၾကသည္။

တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ သတ္မွတ္ အရက္၀ိုင္းေတြထားလာသည္။ နယ္ေျမ(၁)၊ နယ္ေျမ(၂) စသျဖင့္ သတ္မွတ္ၿပီး ဘယ္ေန႔မွာ ဘယ္ နယ္ေျမက ဘယ္သူေတြႏွင့္ ေသာက္ရမည္ဟု အခ်ိန္ဇယားဆြဲ လာသည္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ေသာက္သူအားလံုး လိုလိုပင္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္ ၿပီး တစုတစည္းတည္းျဖစ္သြား ၾကသည္။ အရက္တစ္ခြက္၀င္သြားတာႏွင့္ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကသည္။

တစ္ရက္မျပတ္ ေန႔စဥ္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေျမာက္ျမားစြာ
ထုတ္ၿပီးေသာက္ခဲ့သည္။သီေပါမင္းပါေတာ္မူတဲ့ေန႔ မွာ ၀မ္းနည္းလို႔၊ လြတ္လပ္ေရးေန႔ မွာေပ်ာ္လို႔၊ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာငလ်င္ လႈပ္တာကို ေၾကကြဲလို႔… စသျဖင့္ေပါ့။ ဘာအေၾကာင္းျပ ခ်က္မွရွာမရလွ်င္လည္း သတင္းစာဖတ္ကာ
ဘယ္ႏိုင္ငံက ၀န္ၾကီး လာေရာက္လို႔၊ ဘယ္ႏိုင္ငံႏွင့္
သေဘာတူစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လိုက္လို႔ စသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းျပ
ခ်က္ေတြမရိုးႏိုင္ခဲ့ေပ။

ကၽြန္ေတာ္က အရက္ဆို ဘာလာလာေသာက္သူျဖစ္သည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အရက္ဖိုးက လစာထက္မ်ားလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အရက္ေကာင္းမ်ားကို မေသာက္ႏိုင္ေတာ့။ သက္သာသည့္ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကိုေရြးကာ ေန႔စဥ္ ““ေဇ””ဘီအီး ေတြေသာက္ရ ေတာ့သည္။ ““ေဇကသိပ္ခ်ဳိတာ ပဲ””ဟုလည္း ခပ္တည္တည္ျဖင့္ ေျပာတတ္လာသည္။

ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ဆံုး ေသာက္ခဲ့တဲ့လစ္မစ္မွာ နည္းနည္း မ်ားသည္ဟု ထင္သည္။ တစ္ညကို ဆိုင္မွာတင္ ေဇဘီအီးသံုးလံုး ကုန္သည့္အျပင္ အိမ္ျပန္ေရာက္ ေတာ့လည္း ကားေပၚမွာအမူး ေျပခဲ့ၿပီဆိုကာ အသင့္၀ယ္ထားေသာ
မႏၱေလးရမ္တစ္ပိုင္းကို ကုန္ေအာင္ေမာ့ေသးသည္။ အရက္ တစ္ခြက္၊
ေဆးလိပ္တစ္ဖြာေပါ့။ ေဆးလိပ္ကလည္း အရက္ေသာက္ရင္း မဖြာရမေနႏိုင္။ ထိုသို႔ျဖင့္….။

သူမိုက္သည္ မိမိျပဳေသာ မေကာင္းမႈ အက်ဳိးမေပးေသး သမွ်ကာလပတ္လံုး၊ မေကာင္းမႈ ကို ႏွစ္သက္၀မ္းေျမာက္စြာ ပ်ားသကာကဲ့သို႔ ထင္မွတ္၏။
သူ၏မေကာင္းမႈအက်ဳိး ေပး ေသာအခါ
ထိုသူမိုက္သည္ ဆင္းရဲ ဒုကၡသို႔ ေရာက္ေလ၏။

(ဓမၼပဒ)

၂၀၁၀ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔။ အသက္ ၂၁ႏွစ္ျပည့္ေမြး ေန႔မွာ
ကၽြန္ေတာ္အိပ္ရာထဲလဲ သည္။ အိမ္မွာ ႏွစ္ပတ္ဆက္တိုက္ ကၽြန္ေတာ္
ဖ်ားနာခဲ့သည္။ အဖ်ား ေသြးက တက္လိုက္က်လိုက္။ ေခ်ာင္းဆိုးသည္။ ညာဖက္နံရိုး ေအာက္က ေအာင့္ေနသည္။ မခံ မရပ္ႏိုင္ေအာင့္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ
ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ပင္က်ရသည္။ ၾကည့္ျမင္တိုင္၊ အုန္းပင္လမ္းထဲက
ေအးေမတၱာေဆးခန္းမွာျပသည္။ ဆရာမေဒၚေအးေအးျမင့္က ကၽြန္ ေတာ့္ဗိုက္ကို ဟိုစမ္းဒီစမ္းလုပ္ၿပီး ““အသည္းႀကီးေနပါလား”” ဟု တန္းေျပာေတာ့သည္။

သို႔ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဆးရံု ကို အတင္းပို႔ေတာ့သည္။ ဂ်ပန္
ေဆးရံုႀကီးဟု နာမည္တြင္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း၊ စံျပ မွတ္တိုင္နားက ရန္ကုန္အေထြ ေထြေရာဂါကု ေဆးရံုသစ္ႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္သြားရသည္။ ေဆးရံု ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ ေတာ့္ကို ဓာတ္မွန္ရိုက္သည္။ ေသြးစစ္သည္။ အမ္ထရာေဆာင္း ရိုက္သည္။ အမ္ထရာေဆာင္း ခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္
အတူေသာက္ဖူးသူတစ္ေယာက္က လာႏႈတ္ဆက္တာကိုၾကံဳရေသး သည္။

ဆရာ၀န္မေလးေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေမးသည္။ အရက္ ေသာက္လား၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ လားေပါ့။ အားလံုးေသာက္ ပါတယ္ဟု ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျဖ ရသည္။ အရက္ေသာက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲလို႔ ေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ေျခာက္ႏွစ္ ပဲရွိေသးတယ္ ဟု ျပန္ေျပာသည္။ စစ္ေဆးမႈေတြ ၿပီးသြားေတာ့ ကၽြန္ ေတာ့္ဆီမွာ ေအဘီစီမရွိဘဲ အေျဖသံုးခုသာ ရလာသည္။

(၁) တီဘီျဖစ္ေနသည္။(တီဘီက ဓာတ္မွန္မွာမေတြ႕။ သလိပ္စစ္ေတာ့လည္းမေတြ႕ဘဲ အသားစေဖာက္စစ္ေတာ့မွ ေပၚလာတာျဖစ္သည္)။

(၂) ေဘလံုးမွာ ျပည္တည္ ေနသည္။(တီဘီေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ဟု ဆရာ၀န္ေတြကမွတ္ခ်ျပဳ သည္)။

(၃) အသည္းႀကီးသည္။ အဆီဖံုး၍ အတြင္းမွာစေျခာက္ေန ၿပီျဖစ္သည္။
(အရက္ဆက္ေသာက္ပါက နိဗၺာန္ယာဥ္တစ္စီး လက္ေဆာင္ရလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကသည္)။

ထို႔ေနာက္ ဆရာ၀န္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ေဆးမွတ္တမ္းထဲမွာ Heavy Alcoholic ဟူ၍ေရးမွတ္ လိုက္ၾကသည္။ ““ငယ္ငယ္ရြယ္ ရြယ္နဲ႔ေနာ္..မယံုႏိုင္စရာပဲ”” ဆိုသည့္ အၾကည့္မ်ဳိးနဲ႔လည္း ၾကည့္ၾကသည္။ ဂ်ပန္ေဆးရံုႀကီးမွ
ဆရာ၀န္ႀကီးႏွင့္တကြ ဆရာ၀န္ မ်ား၊သူနာျပဳဆရာမမ်ား အားလံုး ေကာင္းၾကပါသည္။ လူနာအေပၚ ေစတနာအျပည့္ျဖင့္ ကုသေပး ၾကတာကိုေတြ႕ရသည္။

ကၽြန္ေတာ္က ေဆးရံုမွာ ေပ်ာ္ေနသည္။ အိပ္ရာထဲမွာ လံုးလံုးလဲေနတာမဟုတ္ဘဲ မူးေ၀ ထိုင္းမႈိင္းေနကာ အသည္းေအာင့္ေနတာတစ္ခုပဲ ျဖစ္တာေၾကာင့္
ဟိုသြားလိုက္ ဒီသြားလိုက္ ကန္တင္းဆင္းထိုင္လိုက္၊ ဆရာမေလးေတြအခန္းကို မေယာင္မလည္သြားေခ်ာင္းလိုက္ျဖင့္ ဟုတ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေဆးရံုက ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ပတ္ပဲထားသည္။ စီတီရိုက္ၿပီး ေနာက္ တစ္ေန႔မွာပဲ ဆင္းခိုင္းလိုက္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိမ္မွာပဲ သံုးလေလာက္နားေနရန္ အၾကံ ျပဳလိုက္ၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္တီဘီ ေဆးေျခာက္လ ေသာက္ရသည္။ အသည္းအားေဆးေန႔စဥ္ေသာက္ ရသည္။ ၿပီးေတာ့ ေဆးရံုကေပး လိုက္တဲ့ ေဆးေတြကို ေသာက္ရ သည္။
လမ္းေတာ့သိပ္ေလွ်ာက္လို႔ မရေသး။ ဆယ္လွမ္းေလာက္ ေလွ်ာက္လိုက္ရင္ပဲ လူကေခြလဲက်သြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိပ္ရာ ထဲမွာပဲေနရသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေကာင္မေလးကလည္း ေနမေကာင္း စျဖစ္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ့္အနားမွာ လိုေလေသးမရွိ ေဖးမေပးေနသည္။

ရံုးက တာ၀န္ရွိသူေတြ အိမ္ကိုေရာက္လာသည္။ ဂ်ာနယ္က အယ္ဒီတာ၊ သတင္းေထာက္ တခ်ဳိ႕ေရာက္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေသမွာပါ၊ ဘယ္လိုမွ မလြဲႏိုင္ဘူးဟု စိတ္ခ်လက္ခ် ထည့္၀င္လိုက္ၾကေသာ ကူေငြသံုးသိန္းခန္႔ကိုလည္း ယူေဆာင္ လာၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ အေၾကာင္းေတြကို စံုလင္စြာ သိရေအာင္ လာေမးၾကသည္။ ကၽြန္ ေတာ္ကလည္း ဂ်ာနယ္မွာ
ကြယ္လြန္သူတမ္းခ်င္းေတြ ေရးခဲ့သူမို႔ အထာနပ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္
မေသႏိုင္ေသးတဲ့ေၾကာင္း သူတို႔ နားလည္ေအာင္ရွင္းျပတဲ့အခါမွ မေက်မနပ္ျဖင့္ လူနာမုန္႔မ်ားကို အားပါးတရ စားေသာက္ၿပီး ျပန္သြားၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္ ရံုးကေပးထားေသာ သနားခြင့္ကေလးျဖင့္ အိမ္မွာနားေနရင္း ကၽြန္ေတာ္အရက္ေသာက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ျပန္တြက္ၾကည့္ေနမိသည္။

တစ္ႏွစ္ကို ၃၆၅ရက္ျဖင့္ တြက္ၾကည့္မည္။ ေသာက္ခဲ့တာ ေျခာက္ႏွစ္ဆိုေတာ့ ရက္ေပါင္း ၂၁၉၀ ။ ရက္ ၂၀၀၀ ပဲထားဦး။ ၅ ႏွစ္ေလာက္ကို တစ္ေန႔လွ်င္ အရက္တစ္လံုးနီးပါးႏွင့္ တြက္မည္ ဆိုပါက ရက္ေပါင္း ၁၈၀၀ နီးပါး။ အရက္ပုလင္းေပါင္း ၁၈၀၀နီးပါး။ ေနာက္ဆံုးတစ္ႏွစ္က တစ္ေန႔သံုး
လံုးကုန္ေအာင္လူမွန္းသူမွန္းမသိ ေသာက္ခဲ့တာ ဆိုေတာ့ ရက္ ေပါင္း ၃၆၅ရက္မွာ အရက္ပုလင္း ေပါင္း ၁၀၀၀ ေက်ာ္။ ေျခာက္ႏွစ္ အတြင္း
တစ္ရက္ဆယ္လိပ္ႏႈန္းျဖင့္ ေဆးလိပ္ေပါင္းႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္။

တြက္ၾကည့္မွ ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္
အရက္ပုလင္းေပါင္း ၂၈၀၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ေဆးလိပ္ေပါင္း ၂၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို ေသာက္ခဲ့ၿပီးၿပီ ပဲ။ ဒါေတာင္ ေျခာက္ႏွစ္တည္း ႏွင့္ ေရာဂါကထျဖစ္လို႔ေပါ့။ ႏို႔မို႔ ဆို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ ေသာက္မိဦးမည္မသိ။ အရက္ ေသာက္တာ တစ္ေန႔ကို ညေန ၇ နာရီမွ ၁၁ နာရီခန္႔ထိ ကၽြန္ေတာ္ အခ်ိန္ေပးခဲ့သည္။ မလိုအပ္ဘဲ ကုန္ခဲ့တာ နာရီေပါင္း ၈၇၆၀။ ႏွေမ်ာစဖြယ္ အခ်ိန္မ်ားပင္။

ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရက္ေရာ ေဆးလိပ္ေရာ မေသာက္ေတာ့ပါ။ အရက္မေသာက္ေတာ့ မွ အရက္မေကာင္းေၾကာင္း ထေရးေနတာလည္း မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို ရိုးသားစြာ တင္ျပေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

အရက္၀ိုင္းတြင္ ကၽြန္ ေတာ့္အတြက္ ခြက္တစ္လံုး လြတ္ ေနတာကလြဲလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားမွာလည္း နဂို အတိုင္း ေသာက္ေနၾကဆဲပင္ ျဖစ္ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း မတားပါ။ တားလို႔လည္း ရမွာမွ မဟုတ္ဘဲ။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအျဖစ္ၾကည့္ၿပီး လန္႔ကာ ေလွ်ာ့ေသာက္လာ
ၾကတာကိုေတြ႕ရသည္။အရက္ေသာက္သူကို အရက္ေသာက္တာမေကာင္းဘူး လို႔ သြားေျပာပါက အရက္ေကာင္းတာ ခင္ဗ်ားမွမသိဘဲဟု ျပန္ေျဖမည္သာ ျဖစ္သည္။ လူတို႔သည္ သူတို႔ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ အရာကို ခုခံကာကြယ္တတ္ၾကသည္မွာ သဘာ၀ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ေန႔ရက္ အခ်ိန္ေပါင္းမ်ား စြာ၊ ပုလင္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေသာက္သံုးခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ၀သြားပါၿပီ။ ေတာ္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေသာက္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိေတာ့ပါ။ ဆက္ ေသာက္လို႔လည္း မရေတာ့တာေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ေသာက္ခ်င္လွ်င္ အေသခံေသာက္သြားမည့္ ေကာင္မ်ဳိး ျဖစ္ပါသည္။ ထိုမွ် ကၽြန္ေတာ္ အရက္ကို ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ ့ပါသည္။(ကၽြန္ေတာ့္အေဖ သည္လည္း ထိုသို႔ႏွစ္ၿခိဳက္မႈေၾကာင့္ပင္ အသက္ ၃၅ႏွစ္ အရြယ္မွာ
ေသြးပြက္ပြက္အန္၍ ကြယ္လြန္ခဲ့ရပါသည္)။

လူငယ္တစ္ဦးမွာ အိပ္မက္မ်ားစြာရွိပါသည္။ ထိုအိပ္မက္ေတြကို
အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ လူငယ္တိုင္းႀကိဳးစားေနၾကပါသည္။ အရက္တစ္ခုေၾကာင့္ ဘ၀ကို ရပ္တန္႔မေနခ်င္ေတာ့ပါ။ အရက္ က တစ္ကိုယ္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွမလာပါ။ ေဆးလိပ္၊ မိန္းမမွစ၍ မေကာင္းမႈဟူသမွ်ကို ျခံရံေခၚ ေဆာင္လာေလ့ရွိပါသည္။
အရက္ေသာက္ေနစဥ္မွာ အရက္ကို ကိုယ္ကအႏိုင္ယူေနသည္
ဟုထင္မွတ္မိၾကေသာ္လည္းတကယ္တမ္းေတာ့ အရက္က ကိုယ့္ကို ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလး ျဖည္းညင္းစြာ အႏိုင္ပိုင္းေနခဲ့မည္သာျဖစ္ပါသည္။

ယခု ကၽြန္ေတာ္အရက္ဆိုင္ ေတြကို တစ္ခါတရံေရာက္တတ္ဆဲျဖစ္သည္။
သူငယ္ခ်င္းခ်စ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္က သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္အတူ
သူတို႔၏အရက္၀ိုင္းမွာ အခ်ဳိရည္တစ္ပုလင္းျဖင့္ ေဘးက ထိုင္ေပးစျမဲျဖစ္သည္။ ကိုယ့္စိတ္ ကိုယ္ႏိုင္ဖို႔သာအဓိကျဖစ္ပါသည္။

မေကာင္းမႈကို မိမိျပဳလွ်င္ မိမိသည္ပင္ ပူပန္ညစ္ညဴးရ၏။
မေကာင္းမႈကို မိမိမျပဳလွ်င္ မိမိ သည္ပင္ စင္ၾကယ္၏။
စင္ၾကယ္ ျခင္း၊ မစင္ၾကယ္ျခင္းကို မိမိ သည္ပင္ ျပဳလုပ္၏။
တစ္ေယာက္ေသာ သူသည္ အျခားသူတစ္ေယာက္ကို
ကိေလသာ အညစ္အေၾကးမွ စင္ၾကယ္ေလေအာင္ မသုတ္သင္ႏိုင္။

(ဓမၼပဒ)

ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈပါ။ ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္တြင္းမွာ အသည္းေရာ အဆုတ္ေရာ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္။ လူကိုယ္တိုင္လည္း ပ်က္စီးခဲ့ဖူးပါၿပီ။

နံနက္မိုးေသာက္လွ်င္ အေရွ႕အရပ္မွာ ေရာင္နီျဖာပါလိမ့္မည္။ ။

ဥကၠာကိုကို
7DayNews ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ(၁၀)၊အမွတ္(၆)၊ ဧျပီ-၂၈၊၂၀၁၀။

ငါက က်ိန္စာသင့္ေနသူပါခ်စ္သူရယ္
ကိုယ့္၀ိညာဥ္ေတာင္ ကိုယ္မပိုင္တဲ့အျဖစ္နဲ႔
ျမိဳ႕ေဟာင္းၾကီးထဲမွာ မ်က္ခံုးလႈပ္လႈပ္ ရပ္တည္ေနပါတယ္။

ခုခ်ိန္ဆို
နင္ေနထိုင္တဲ့အရပ္ဆီမွာ ႏွင္းေတြ က်ေနတုန္းပဲလား
ငါကေတာ့
အျမင့္မားဆံုးအပူဒဏ္ေအာက္
ထီးတစ္လက္နဲ႔ ေလွ်ာက္ေနရဆဲေလ။

“နင္နဲ႔ငါနဲ႔က သူငယ္ခ်င္းေတြပါ” ဆိုတဲ့စကားကို
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မွ ေျပာစမ္းပါကြာ
နင္လည္းငါ့ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ
ငါ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခဲ့တာေပါ့။

တစ္ေန႔ညက
သိမ္းထားတဲ့ နင့္ဓာတ္ပံုေလးကို စိုက္ၾကည့္ျပီး
ညၾကီးမင္းၾကီး တရားထမွတ္ျဖစ္တယ္
အဲဒီတရားက ခ်စ္ျခင္းတရားပဲဆိုပါစို႔
“နင့္ရင္ထဲမွာ ငါရွိရဲ႕လား”ဆိုတဲ့ ဂါထာကို
အေခါက္တစ္ေထာင္ ဥံဳခံရြတ္ရင္း
နင့္အေပၚခ်စ္တဲ့အခ်စ္မွာ
ငါဟာ သိဒိၶေပါက္ခဲ့ပါတယ္။

ေကာင္းကင္ေပၚမွာ
ေလယာဥ္ပ်ံတစ္စင္း ပ်ံသြားတာေတြ႕တိုင္း
ငါက အားငယ္စိတ္နဲ႔ ရပ္ၾကည့္မိတယ္
ျပီးေတာ့လည္း ျပီးသြားတာေပါ့
ငါကလည္း ငါပါပဲ
ေလတိုက္လို႕ သစ္ရြက္လႈပ္ရင္ေတာင္
ခ်စ္သူကိုလြမ္းျပီး မ်က္ရည္၀ဲတဲ့ေကာင္။

အြန္လိုင္းေပၚက ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတဲ့မီးလံုးေလး
ဟိုးအေ၀းၾကီးမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာမလား
ကေယာင္ေခ်ာက္ျခားနဲ႔ “အို..ေအး..ေအ” လို႔ ငါထရြတ္တယ္
ဒီမွာက ေန႔ဆို နင့္ဆီမွာ ည
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ေတြက သိပ္မလွပါဘူးကြာ။

နင့္အေပၚထားရွိတဲ့ေမတၱာမွာ
ကာမတဏွာေတြေပ်ာက္ေနတာ
ငါ့ဘာသာေတာင္ ျပန္အံ့ၾသရတယ္
နင္က ငါ့ရဲ႕ ညီမေလးပါ
နင္က ငါ့ရဲ႕ဆင္ေပါက္ေလးပါ
နင္က ငါ့ရဲ႕ ေခြးပုေလးပါ
ပေလတုိၾကီးေရနစ္တဲ့အခ်စ္* နဲ႔ နင့္ကိုငါ ခ်စ္ေနမွာေပါ့။

ငါက ေခသူမဟုတ္ေတာ့
ဒုတိယတန္းအရြယ္မွာ
အတန္းေဖာ္မေလးတစ္ေယာက္ကို ရည္းစားစာေပးဖူးတယ္
အဲ့ဒီေကာင္မေလးကလည္း ေခသူမဟုတ္ေတာ့
အတန္းပိုင္ဆရာမကို သြားတိုင္တာေပါ့
ဆရာမက ငါ့စာကိုဖတ္ျပီး တခစ္ခစ္နဲ႔
ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကလည္း ငါ့စာကိုဖတ္ျပီး တဟစ္ဟစ္နဲ႔
ငါက အဲဒီတုန္းက
ၾကိဳက္တယ္ဆိုတာကို စာလံုးမေပါင္းတတ္ေသးေတာ့
စာထဲမွာ
“နင့္ကိုငါ ၾကတ္တယ္” လို႔ေရးေပးလိုက္တာေလ။

အဲဒီလိုပါပဲ ခ်စ္သူရယ္…
ဦးေဇယ်ာကို** က
ေနၾကတ္လၾကတ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေဟာေနေန
ငါကေတာ့
နင္နဲ႔ပဲ “ၾကတ္” ခ်င္ပါတယ္။

မိုနာလီဇာအျပံဳးလွတယ္ဆိုတာ
အရက္သမားေတြ မူးေၾကာင္ရူးေၾကာင္ေလွ်ာက္ေျပာတာပါ
ဘယ့္ႏွယ္… မခ်ဳိမခ်ဥ္စပ္ျဖဲျဖဲလုပ္ေနတာၾကီးကိုမ်ား
ငါကေတာ့
“သူမအျပံဳးေလာက္လွတာ ဆယ္ကမၻာမရွိ
ထိုသို႔သာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ထင္ေခ်၏” လို႔ ေရရြတ္ရင္း
နင့္ရဲ႕စီတန္းေနတဲ့ သြားျဖဴျဖဴေလးေတြကို
ႏႈတ္ခမ္းေရာ လူေရာ လြမ္းေနေတာ့တာပါပဲ။

ေရွးျမန္မာေတြ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့
ကိုယ္ေစာင့္နတ္ ၁၂ ပါးထဲက
နံပတ္ ၇ နတ္ရဲ႕နာမည္က “ကညာယကၡ”တဲ့့
သမီးပ်ဳိကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာနတ္လို႔ေခၚတာေပါ့
ငါကလည္း
နင့္အနားမွာ ထာ၀ရေစာင့္ေရွာက္ရင္း
အလင္းေရာင္ေတြျဖန္႔မိုးေပးခ်င္ခဲ့သူပါ
(တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေကာက္ရိုးပံုေစာင့္ေခြးလို႔ေခၚၾကမွာေပါ့
ခ်စ္သူသာရွိရင္ ဘာကိုမွ ငါဂရုမစိုက္ပါဘူးကြယ္)။

ကြမ္းစားတာ သေဘာက်တယ္လို႔နင္ေျပာတဲ့အခါ
ကြမ္းယာကုလားေတြကိုယ္စား ငါက ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္
ထမင္းစားျပီးတိုင္း ကြမ္းထုပ္ေလးကိုျဖည္ကာ
ေဆးဖယ္ထားတဲ့ ကြမ္းတစ္ယာ
နင့္ကိုခြံ႕ေကၽြးမွာေပါ့။

ျပီးရင္ တို႔ေတြ တစ္ေရးတေမာ အိပ္ခ်င္အိပ္ၾကမယ္
ငါက နင့္ပါးေလးကို လက္ညိဳးနဲ႔တို႔ထိျပီး
ေရႊမင္းသမီးနဲ႔ ကဗ်ာဆရာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ကို တိုးတိုးေျပာျပ
နင့္ကိုေခ်ာ့သိပ္ရင္း အိပ္မက္ေတြလွပေစမွာပါ။

နင္ ႏိုးလာတဲ့အခါ
နင့္ရဲ႕ ညာဖက္လက္ကေလးကို ဖြဖြကိုင္ဆြဲ
သနပ္ခါးေရက်ဲလိမ္းထားတဲ့ ညေနခင္းထဲ
ခပ္ရဲရဲပဲ တြဲေလွ်ာက္သြားၾကမယ္ေလ
(အဲဒါဟာ ငပလီကမ္းေျခတစ္ေနရာမွာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့)။

အဲဒီလိုေလးေတြေပါ့ ခ်စ္သူရယ္….
ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ငါနဲ႔
အရူးၾကီးရူးခဲ့ရပါတယ္
ငါခ်စ္တဲ့ ဆင္ေပါက္ေလးအတြက္
ငါ ဒီကဗ်ာကို ေရးသားမိပါရဲ႕
နင္ကေတာ့ ကလစ္တစ္ခ်က္အသာႏွိပ္
ပြင့္က်လာတဲ့စာမ်က္ႏွာမွာ
ေကာ္မန္႔တစ္ခု၀င္ေပးျပီး
သူငယ္ခ်င္းတို႔ရဲ႕ ၀တၱရားကုိ ေက်ပြန္ေစရံု
မ်က္ႏွာေလးခပ္မႈန္မႈန္နဲ႔
ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ေကြးေကြးမဲ့မဲ့
“ဟာသပဲ” လို႔ ထင္ခဲ့မွာေပါ့။

ရပါတယ္ကြယ္…
ငါကလည္း
ခ်စ္တဲ့စိတ္ကို ရင္မွာပိုက္ျပီး
ခပ္မိုက္မိုက္ပဲ ေရွ႕ဆက္တိုးခဲ့ပါမယ္။

“တစ္ေန႔ ငါယူတဲ့ေယာက်္ားဟာ
နင္ပဲျဖစ္ေစရမယ္” လို႔ တဟားဟားရယ္ရင္းေျပာတဲ့
နင့္ရဲ႕ စကားေလးကို
အသည္းၾကားမွာ ထည့္ထားမိတယ္
ဒါဟာ
စစ္ခ်ီေတး တစ္ပုဒ္ေပါ့ခ်စ္သူရယ္
လာ….လာ…
ငါတို႔ေတြ မာန္ပါပါနဲ႔ ခ်ီတက္သြားရေအာင္။

ခုခ်ိန္ဆို
နင္ေနထိုင္တဲ့အရပ္ဆီမွာ ႏွင္းေတြ က်ေနတုန္းပဲလား
ျပန္လည္ဆံုေတြျခင္းဟာ
ရက္ေပါင္းရာနဲ႔ခ်ီ ၾကာလိမ့္ဦးမွာလား
အင္းလ်ားကန္ၾကီးက နင့္ကိုေမွ်ာ္ေနတယ္
ျပည္လမ္းမၾကီးက နင့္ကိုေမွ်ာ္ေနတယ္
၃၃လမ္းညေနခင္းက နင့္ကိုေမွ်ာ္ေနတယ္
ျပီးေတာ့…
ကဗ်ာထမ္းလမ္းေလွ်ာက္တစ္ေကာင္ကလည္း
နင့္ကို အေမွ်ာ္ၾကီးေမွ်ာ္ေနတာေပါ့ကြယ္။

နင္ကေတာ့….
ဆီးႏွင္းေတြ တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ့
ျဖဴေဖြးစုိစြတ္ေသာ လမ္းမၾကီးေတြမွာ
အေႏြးထည္ပြက်ားက်ားေလး ၀တ္လို႔
ပူပင္ေသာကကင္းမဲ့စြာ
တလွတပေလး ျပံဳးေနဦးမွာပါပဲ။

အဲဒီအျပံဳးေလးေတြကို
ငါက ျမင္ေယာင္ရ
ရင္ခုန္ရ
လြမ္းေမာရ
ေၾကကြဲရ
ပင့္သက္ရႈိက္ေနရ
သက္ျပင္းပူေတြမႈတ္ထုတ္ရင္း ႏံုးလ်ေခြက်ရ။

ငါ နင့္ကို သိပ္သတိရတာပဲ ခ်စ္သူရယ္
အဲ့ဒီလို
ကေယာင္ေခ်ာက္ျခားနဲ႔ ထပ္ေျပာမိျပန္တယ္
ခုခ်ိန္ဆို
နင္ေနထိုင္တဲ့အရပ္ဆီမွာ
ႏွင္းေတြ က်ေနတုန္းပဲလား။ ။

ဥကၠာကိုကို

(ဒီအခ်ိန္ဆို သူမ ေနထိုင္တဲ့အရပ္ဆီမွာ ႏွင္းေတြေ၀ေနမွာေပါ့။ ေႏြလည္ေခါင္ေခါင္ၾကီးမွာ က်ေနာ့္အာရံုေတြ ေအးစိမ့္လာရသည္။ ေကာင္းကင္ေပၚမွ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးမ်ား ျဖတ္ပ်ံသြားတိုင္း စိတ္ကကိုယ္နဲ႔လြတ္လြတ္သြားရသည္။ အလုပ္ပ်က္အကိုင္ပ်က္ လြမ္းဆြတ္ျခင္း
ေဒသနာကို က်ေနာ္ နာၾကားေနခဲ့သည္။ ၂၀၁၁ခုႏွစ္ ေႏြရာသီဟာ သိပ္ပူေလာင္တာပဲ။ က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာလည္း အလြမ္းဒီဂရီေတြ တရိပ္ရိပ္တိုးလာေနသည္။ ပူေလာင္လိုက္တာ ခ်စ္သူရယ္။ ေႏြသစ္ရြက္ေတြကရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ေလွ်ာက္တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြဆင္း ေနသည္။ ၾကည့္ျမင္တိုင္ အုန္းပင္လမ္း၊ တိုက္နံပတ္ ၁၈ရဲ႕ ေျခရင္းခန္း ေျခာက္လႊာ၀ရန္တာေပၚမွာ က်ေနာ္ ကေယာင္ေခ်ာက္ျခားျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဂ်ီေတာ့ခ္ေပၚက ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတဲ့ မီးလံုးကေလး က်န္းမာပါေစ။ ေဖ့စ္ဘုတ္စာမ်က္ႏွာထဲမွာ က်ေနာ္လမ္းသလားရင္း သူမဧည့္ခန္းထဲမွာ ခပ္တည္တည္၀င္ထိုင္ရင္း စိတ္ကိုေျဖေဖ်ာက္ရသည္။ ျပန္ဆံုခ်ိန္ကို တမ္းေမွ်ာ္ရင္း ကဗ်ာဆရာလင္းလက္တာရာရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပိုဒ္ကို သဲ့သဲ့ ရြတ္ဆိုေနမိသည္…။

“သံစဥ္ေတြခ်ဳိမယ့္ရာသီ…
မၾကာမီ..တဲ့လား
နာရီေတြ
အေရာက္ေစာပါေစ”

ႏွင္းေဖြးေဖြးထဲမွာ သူမ လွပေနဦးမွာပါပဲ။ အေသအခ်ာေပါ့။)

မွတ္ခ်က္။ ။
(၁) * ပေလတိုၾကီးေရနစ္တဲ့အခ်စ္ – platonic love ကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူမကိုခ်စ္တဲ့အခ်စ္သည္ တဏွာရာဂကင္းစြာရွိေခ်၏။
(၂)** ဦးေဇယ်ာကို – နကၡတ္သိပၸံအဖြဲ႕မွ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ နကၡတ္ေဗဒင္ပညာရွင္ျဖစ္ပါသည္။

ဤကဗ်ာသည္… ျဖစ္ရပ္မွန္ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕တစ္ခုဟု သင္ထင္ျမင္မိပါသလား။ သို႔တည္းမဟုတ္… စိတ္ကူးယဥ္သက္သက္ျဖင့္ ရုပ္နာမ္မဲ့ခံစားမႈတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း သင္ထင္ျမင္မိပါသလား။ :P :P

လင္မယားႏွစ္ေယာက္လက္ထပ္တဲ့ 25 ႏွစ္ေျမာက္ေငြရတုေန႔မွာ ေယာက်္ားလုပ္သူက မိန္းမကို ဒီလိုေလးေျပာျပပါတယ္။
““တကယ္ဆုိရင္ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ညားတာ မွားယြင္းတဲ့နားလည္မႈရလဒ္တစ္ခုေၾကာင့္ပဲကြ””
““ဘာ… ဘယ္လို… ရွင္းစမ္းပါဦး””
““ဒီလိုေလ… အဲဒီေန႔က ငါေလခၽြန္တာ မင္းကိုေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ တကၠစီသမားကိုေခၚတာကြ””

အာဂအေဖ

ကၽြန္ေတာ့္ေဖေဖေခါင္းစဥ္ျဖင့္ စာစီကံုးေရးခိုင္းရာ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ဦးက ဤသို႔ေရးထားသည္။
““ကၽြန္ေတာ္၏ေဖေဖသည္ အာဂလူစြမ္းေကာင္းေယာက်္ားပင္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ပင္လယ္ကို ျဖတ္ကူးႏိုင္သည္။
သဲကႏၱာရကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ႏိုင္သည္။ က်ားကိုရင္ဆိုင္သတ္ရဲသည္။ သူမလုပ္ႏိုင္တာမရွိေပ။ သို႔ေသာ္လည္း
ေလာေလာဆယ္တြင္ သူသည္ ပန္းကန္ေဆးျခင္း၊ အမႈိက္သြန္ျခင္းကိုသာ မၾကာခဏျပဳလုပ္ေနရေပသည္””

ေမးပဲေမးရက္တယ္

တရားရံုးမွာ သက္ေသအမ်ဳိးသမီးကို တရားသူၾကီးက ေမးတယ္။

““ခင္ဗ်ားအသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ””
““ကၽြန္မအသက္ ၃၀ ျပည့္ပါျပီ””။ အမ်ဳိးသမီးက တိုးတိုးေလးေျဖပါတယ္။
““ေကာင္းျပီ။ ဒါနဲ႔ ဘယ္ႏွခုႏွစ္က ၃၀ ျပည့္တာလဲ””

ႏႈိးလိုက္ဦး

““ေမာင္ေရ… ျမန္ျမန္ထစမ္းပါ။ အိမ္ထဲသူခိုး၀င္ေနတယ္ထင္တယ္။ တရွပ္ရွပ္အသံၾကားေနရတယ္””
““ငါက ဘာလုပ္ရမွာတုန္း မိန္းမရ”” ေယာက္်ားလုပ္သူက အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ ျပန္ေျပာတယ္။
““ရွင္ကလဲ… အနည္းဆံုး ေခြးကို ႏႈိးလိုက္မွေပါ့””

ရွိတ္စပီးယားကိုေရွာင္

““မေကာင္းတဲ့ စကားလံုးေတြကို သားသံုးတတ္ေနပါလား။ မာရ္နတ္၊ မိစၦာ၊ ျပိတၱာတဲ့။ ေမေမစိတ္မေကာင္းဘူးသားရယ္””
““ေမေမ.. ဒီစကားလံုးေတြကို သားရွိတ္စပီးယားဆီကရခဲ့တာပါ””
““ဟင္… ဒါဆို သူနဲ႔မကစားနဲ႔ေတာ့””

ေရႊသမက္၊ ေငြသမက္

““အေဒၚ့ရဲ႕သမက္ ဘယ့္ႏွယ္လဲ။ လူေတာ္ေလးမဟုတ္လား””
““တစ္ခုပဲဆိုးတယ္။ သူ ဖဲမကစားတတ္ဘူး””
““ဟာ… အဲဒါ ပိုေကာင္းတာေပါ့””
““ ဘာေကာင္းရမွာလဲ။ မကစားတတ္ဘဲ ၀င္ကစားေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့””

ျမင္ဖူးတယ္

ပန္းခ်ီေ၀ဖန္ေရးသမားတစ္ေယာက္ပါ။ သူကအရက္ကို အလြန္အကၽြံေသာက္ေလ့ရွိပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ အရက္ေတာ္ေတာ္မူးေနရင္း ပန္းခ်ီျပပြဲတစ္ခုကိုသြားတယ္။ ျပပြဲအ၀င္၀က မွန္တစ္ခ်ပ္ေရွ႕မွာ ရပ္လိုက္ပါတယ္။
ျပီးေတာ့မွတ္စုစာအုပ္ကိုထုတ္ျပီး ေဟာဒီလိုေရးခ်လိုက္ပါတယ္။
““ပန္းခ်ီကားအမွတ္-၁။ အရက္သမားတစ္ဦး၏ဦးေခါင္းပံု။ သရုပ္ပါလွသည္။ ထင္ရွားေသာပုဂိၢဳလ္တစ္ဦးျဖစ္လိမ့္မည္။
သူ႔ကို မၾကာခဏျမင္ဖူးသည္””

ေစာ္ကားတာေသခ်ာတယ္

တရားသူၾကီး။ ။ခင္ဗ်ားကို တရားခံက “ခ်ီးဘရိန္း” လို႔ေျပာတာဟာ ရုတ္တရက္စိတ္ဆိုးတုန္း ပါးစပ္က လႊတ္ခနဲထြက္သြားတာ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
တရားလို။ ။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးခင္ဗ်။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းကို အၾကာၾကီးၾကည့္ျပီးမွ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။

သမက္

““ခင္ဗ်ားသမီးကို ဒီေကာင္နဲ႔ေပးစားတာ မွားတယ္ထင္တယ္။ ဒီေကာင္က ေထာင္ငါးႏွစ္က်ခဲ့တဲ့ေကာင္ဗ်””
““ၾကည့္စမ္း။ ဒီေကာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလိမ္တယ္။ ေစာေစာကေတာ့ ေထာင္သံုးႏွစ္ပဲက်ဖူးပါတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုအယံုသြင္းတယ္။ ေခြးမသား””

သားတို႔အေမ

““ေဖေဖ…. ေဖေဖ့ကုိ ေဖေဖ့အေမက ရိုက္ဖူးလားဟင္””
““မရိုက္ဖူးပါဘူးသားရဲ႕။ မင္းအေမကသာ ရိုက္တာပါ””

သန္႔ရွင္းမွၾကိဳက္တယ္

အလြန္သန္႔ရွင္းတာကိုၾကိဳက္တဲ့လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အခန္းေရွ႕တံခါးမွာ ေဟာဒီလို စာတစ္ေစာင္ကိုကပ္ထားပါတယ္။
““ေျခေထာက္ကိုေသခ်ာသုတ္ပါ။ ေျခသုတ္ေကာ္ေဇာသည္ ေဘးအခန္းေရွ႕မွာရွိသည္””

သတ္မွတ္ခ်က္

ပင္လယ္ကမ္းေျခအနားယူစခန္းမွာပါ။
““ေဟ့… မျမ… ဘာျဖစ္လို႔ ႏိုင္လြန္ေျခအိတ္ကို လည္ပင္းမွာ ဆြဲထားရတာလဲ””
““ေအာ္… ဒါလား။ အနားယူစခန္းမွာ တစိမ္းေယာက်္ားေတြ ရိသဲ့သဲ့လုပ္ျပီး အတင္းမဟားဒယားလုပ္မယ္ၾကံရင္ ေျခအိတ္အထက္ပိုင္းကိုလံုး၀ခြင့္မျပဳနဲ႔လို႔
ေယာက်္ားက မွာလိုက္လို႔ပါ””

အလြယ္ေလး

ေက်ာင္းမွာ ၾကက္ေျခနီသင္တန္းဖြင့္ေနစဥ္ေပါ့။
နည္းျပက ေမးပါတယ္။
““ေဟ့… ေမာင္ျမ… အကယ္လို႔မ်ား မင္းရဲ႕ ညီမေလးက အိမ္ေသာ့ကိုမ်ဳိခ်လိုက္ျပီဆိုပါစို႔။ မင္း ဘာလုပ္မလဲ””
““ဟင္.. ဘာလုပ္ရမွာလဲ။ ျပတင္းေပါက္ကို မရရေအာင္ဖြင့္ျပီး၀င္မွာေပါ့””

ဆႏၵျပည့္သူ

ကပၸလီတစ္ေယာက္ သဲကႏၱာရမွာ လမ္းမွားျပီး အစာျပတ္ေရျပတ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေရလည္း အရမ္းငတ္ေနတာေပ့ါ။ ေလွ်ာက္လာရင္း ေရွ႕မွာ ေရတေကာင္းတစ္ခုကို ျမင္တာနဲ႔
ေရရွိလိုရွိျငား ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ ေရတေကာင္းထဲက အာလာဒင္ထြက္လာတယ္။
““အလိုရွိရာေျပာပါအရွင္… အကုန္ျဖည့္ဆည္းေပးပါ့မယ္””
ေရငတ္ေနတဲ့ကပၸလီက ရွိသမွ်အားေလးနဲ႔ အသံကုန္ေအာ္ေျပာလို္ကတယ္။
““သန္႔စင္တဲ့ေရေအးေတြအမ်ားၾကီး ငါ့ကိုျဖတ္သန္းသြားေစခ်င္တယ္။ ငါ့အသားဟာ အျဖဴေရာင္ ျဖစ္သြားေစခ်င္တယ္။ ျပီးေတာ့…
မိန္းမေတြရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္ပစၥည္းကို ျမင္ရတဲ့သူျဖစ္ခ်င္တယ္””
““ျဖစ္ေစရပါမယ္”” လို႔ အာလာဒင္ကေျပာျပီးေပ်ာက္သြားတယ္။
မၾကာဘူး၊ ကပၸလီဟာ အမ်ားသံုးေရဆြဲအိမ္သာအျဖစ္ေျပာင္းသြားျပီး အမ်ဳိးသမီးသန္႔စင္ခန္းထဲကိုေရာက္သြားပါတယ္။

ပင္ပန္းတယ္ေျပာလို႔႔ပါ

ေယာက်္ားဆီကို ေထာင္၀င္စာလာေတြ႕တဲ့ မိန္းမက ေထာင္မွဴးၾကီးကိုသြားျပီး ေမတၱာရပ္ခံေနပါတယ္။
““ေထာင္မွဴးၾကီးရွင့္… ကၽြန္မရဲ႕ေယာက်္ားကို ဒီထက္သက္သာတဲ့အလုပ္ကေလးမ်ား မေပးႏိုင္ဘူးလားရွင္””
““စာအိတ္ေပၚ တံဆိပ္ကပ္ရတဲ့အလုပ္ထက္ သက္သာတာ ဘာရွိမလဲဗ်””
““အဲဒါေတာ့ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ညညက်ရင္ တျခားေထာင္က်ေတြနဲ႔အတူ ေျမေအာက္လိုဏ္ေခါင္းတူးရလို႔ ပင္ပန္းတယ္ေျပာလို႔ပါရွင့္””

ကားအနီၾကီးဘယ္ေရာက္သြားတုန္း

အိမ္တစ္အိမ္မီးေလာင္ေတာ့ အိမ္ရွင္က မီးသတ္ဌာနကို အျမန္ဖုန္းဆက္ပါတယ္။
““ဒီကို အျမန္လာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ မီးေလာင္ေနလို႔ပါ””
““အိုေက”” မီးသတ္ဌာနက ျပန္ေျပာတယ္။
““ခင္ဗ်ားဆီကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုလာရမလဲ””
““ဟင္… ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာ ကားအနီၾကီးေတြရွိေသးတယ္မဟုတ္လား””

သတိေပးျခင္း

ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲတြင္ အလစ္သုတ္သမားမ်ားအတြက္ သတိေပးခ်က္ကပ္ထားသည္။
““ဆိုင္အလစ္သုတ္မႈျဖင့္ဖမ္းဆီးခံရပါက အရိုက္အႏွက္ခံရမည္။ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရမည္။ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရမည္။
ထိုဒဏ္ကိုခံႏိုင္သူမ်ားသည္ ဥပေဒအရထိေရာက္စြာအေရးယူျခင္းကို ဆက္လက္ခံရမည္””

ုရန္ျဖစ္ၾကေတာ့မယ္

လူတစ္ေယာက္ အရက္ဘားမွာ အရက္ေသာက္ေနပါတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ တျခားအရက္သမားတစ္ေယာက္က ဒယီးဒယိုင္နဲ႔
သူ႔နားေလွ်ာက္လာျပီး လက္ညိဳးထိုးျပီးေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
““မင္းအေမကို..ငါ..xx ++ xx@@@!!””
ဆိုင္ထဲကလူအားလံုးက သတ္ပြဲျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္လိုက္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ထိုင္ေနတဲ့လူက အဲဒီအရက္သမားကို လ်စ္လ်ဴရႈထားပါတယ္။
အဲဒီလူကလည္း ဒယီးဒယိုင္နဲ႔ပဲ တစ္ဖက္ျပန္ထြက္သြားပါတယ္။
ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ျပန္ေရာက္လာျပီး ထိုင္ေနတဲ့သူကို လက္ညိဳးထိုးျပီးထပ္ေျပာပါတယ္။
““မင္းအေမကို ငါ.. xx ++ xx@@@!! ””
ထိုင္ေနသူကလည္း မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနျပန္တယ္။ အရက္မူးသမားထပ္ထြက္သြားတယ္။
ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အမူးလည္းလြန္ေနျပီ။ ထပ္ဆဲတယ္။
““မင္းအေမကို ငါ…xx ++ xx@@@!! ””
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထိုင္ေနတဲ့လူက ေနာက္လွည့္ျပီး တုန္႔ျပန္လိုက္ရပါေတာ့တယ္။
““အိမ္ကိုျပန္ပါေတာ့ အေဖရာ… အေဖ ေတာ္ေတာ္မူးေနျပီ””

ျပင္ေျပာလိုက္ျပီေနာ္

အရာရွိ။ ။ ရဲေဘာ္… မင္းမွာ အေၾကြႏွစ္ရာရွိလား။
ရဲေဘာ္။ ။ ရွိတာေပါ့သူငယ္ခ်င္း။
အရာရွိ။ ။ အရာရွိတစ္ေယာက္ကို ဒီလိုမေျပာရဘူးကြ။ ျပန္ျပင္ေျပာစမ္း။ မင္းမွာေငြအေၾကြႏွစ္ရာရွိလား။
ရဲေဘာ္။ ။ ဟင့္အင္း။ မရွိပါဘူးဆရာ။

အခ်စ္ရွာေသာအမ်ဳိးသမီး

တစ္ေန႔မွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ သူေမြးထားတဲ့ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီေၾကာင္ကို သူမက ခ်စ္စႏိုးနဲ႔“အခ်စ္”လို႔ေခၚတယ္။
အျပင္မွာက ေတာ္ေတာ္ေမွာင္ေနပါျပီ။ လမ္းေပၚမွာ သူမရဲ႕ေၾကာင္ရွိလိမ့္မယ္လို႔ေတြးျပီး အမ်ဴိးသမီးက အေႏြးထည္၀တ္ျပီးအျပင္ထြက္ရွာပါတယ္။
ကင္းလွည့္လာတဲ့ရဲတစ္ေယာက္က သူမကို ျမင္သြားတယ္။ အဲဒါနဲ႔အနားေရာက္လာျပီးေမးလိုက္ပါတယ္။
““မင္း ဘာလုပ္ေနတာလဲ””
အမ်ဳိးသမီးက ရိုးရိုးသားသားပဲျပန္ေျဖပါတယ္။
““ကၽြန္မ အခ်စ္ကိုရွာေနတာပါ””
ရဲက သူမကို ျပည့္တန္ဆာထင္ျပီး ခ်က္ခ်င္းလက္ထိပ္ခတ္လိုက္ပါတယ္။

မွတ္တမ္းတင္ျခင္း

““ခင္ဗ်ား လူလိမ္”” လို႔ ေရွ႕ေနက ျပိဳင္ဖက္ေရွ႕ေနကို ေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
““ခင္ဗ်ားက လူညာ”” လို႔ ျပိဳင္ဖက္ေရွ႕ေနကလည္း ျပန္ေအာ္တာေပါ့။
တရားသူၾကီးက စားပြဲကိုတူနဲ႔က်ယ္က်ယ္ေလးထုျပီး ၾကား၀င္ျဖန္ေျဖရွာတယ္။
““ကဲ… အခုဆိုရင္ ေရွ႕ေနႏွစ္ေယာက္က မိမိတို႔အေျခအေနကို အမွန္အတိုင္းမွတ္တမ္းတင္ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကျပီးျပီမို႔
အမႈကို ဆက္လက္စစ္ေဆးၾကရေအာင္””

အေရွာင္အတိမ္းေကာင္းတဲ့လူ

အလုပ္ေလွ်ာက္လႊာတစ္ေစာင္ကို လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖည့္ေနပါတယ္။
““သင္အဖမ္းအဆီးခံခဲ့ဖူးပါသလား””ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကိုေရာက္လာတယ္။
သူက““အဖမ္းအဆီးမခံရဖူးပါ””လို႔ေရးလိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ေမးခြန္းကဆက္လာပါတယ္။
““အကယ္၍ အဖမ္းအဆီးခံရပါက အဘယ္ေၾကာင့္ဖမ္းဆီးခံရသနည္း””လို႔ေမးထားတာပါ။
ေကာင္ေလးက ေမးခြန္းကို ဒီလိုျပန္ေျဖပါတယ္။
““တစ္ခါမွ မမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္””

ဘယ္သူခ်ဳိ႕ယြင္းသလဲ

စိတ္ေရာဂါကုဆရာ၀န္တစ္ေယာက္က လူနာတစ္ေယာက္ကို စမ္းသပ္ေနပါတယ္။ ဆရာ၀န္က ရုပ္ပံုစစ္ေဆးျခင္းကိုျပဳလုပ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး
ပထမဓာတ္ပံုတစ္ပံုကိုေထာင္ျပလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ လူနာကို ဘာျမင္သလဲလို႔ေမးတယ္။ လူနာက –
““ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ပန္းျခံထဲမွာ ခ်စ္တင္းႏွီးေႏွာေနၾကတာပါ”” လို႔ျပန္ေျဖပါတယ္။
ဆရာ၀န္က ဒုတိယဓာတ္ပံုကိုေထာင္ျပျပီး ဘာျမင္သလဲလို႔ေမးတယ္။
““ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ေလွထဲမွာ ခ်စ္တင္းႏွီးေႏွာေနၾကတာပါ””
ဆရာ၀န္က တတိယဓာတ္ပံုကိုေထာင္ျပပါတယ္။ အဲလိုပဲျပန္ေျဖပါတယ္။
က်န္တဲ့ဓာတ္ပံုေတြကိုလည္း ဒီအတိုင္းပဲဆက္စစ္ေဆးၾကည့္ပါတယ္။ လူနာက ပံုတိုင္းမွာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ ခ်စ္တင္းႏွီးေႏွာ
ေနၾကပံုကို ေတြ႕တယ္လို႔ ေျဖပါတယ္။
စမ္းသပ္မႈျပီးဆံုးတဲ့အခါ မွတ္သားခ်က္ေတြကို ငံု႔ၾကည့္ျပီး ဆရာ၀န္က မွတ္ခ်က္ခ်တယ္။
““ခင္ဗ်ားဟာ လိင္စိတ္ကို အာရံုစြဲလန္းေနတဲ့လူပဲ””
လူနာကလည္း ဒီလိုျပန္ေျပာပါတယ္။
““ဆရာကလည္း ညစ္ညမ္းတဲ့ဓာတ္ပံုေတြကို ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့လူပါ””

(ေမာင္ေကာင္းထိုက္)

ေၾကာက္စိတ္ဆိုတာ
က်ေနာ္တို႔ရင္ထဲမွာ
အခ်ိန္အခါမဟုတ္ ေပါက္ဖြားလာျပီး
အခ်ိန္လြန္မွ ျပင္မရေတာ့တဲ့အရာ။

လက္သီးလက္ေမာင္းေတြ ေျဖာင္းေျဖာင္းညံ
ကတၱရာေပၚေျခသံေတြ ေျဗာင္းဆန္ေနစဥ္က
က်ေနာ္က အေမ့၀မ္းထဲမွာ….
ျပင္ပကမၻာကို ျမင္စအခါေတာ့မဟုတ္။

အဆိုးရြားဆံုး အေရးအခင္းအျပီးမွာ
က်ေနာ့္ကိုေမြးပါတယ္…
ေခတ္ပ်က္ၾကီးမွာ က်ေနာ္စတင္ရွင္သန္
ဘ၀ကို ေျခကန္ရုန္း
မုန္းတီးစရာလည္း မ်ားခဲ့သေပါ့။

ရွစ္ေလးလံုးဆိုတာ နား၀င္ခါးခဲ့တဲ့လူငယ္
ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အရြယ္မွာ
တစ္ခုေသာ စက္တင္ဘာကို ျဖတ္သန္းရ။

လူေတြက ဘာလို႔ဆူပူေနၾကတာလဲ
လူေတြက ဘာလို႔ လူသတ္ေနၾကတာလဲ
လူေတြက ဘာလို႔ လူအခ်င္းခ်င္းညွိမရၾကတာလဲ
ဆူးေလလမ္းမေပၚမွာ ဖိနပ္ေတြေတြ႕တယ္
လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းမွာ ေသြးကြက္ေတြေတြ႕တယ္
လဲေနတဲ့၀ါးလံုးက အလံတိုင္ျဖစ္ခဲ့သလား
အစြန္းကြက္ေတြနဲ႔ အ၀တ္စက သမိုင္းျဖစ္ခဲ့သလား
မီးခိုးလံုးေတြ မႈန္မႈိင္းလိုက္တာကြယ္။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
က်ေနာ္တို႔သားသမီးေတြက
သူတို႔ရဲ႕ ေက်ာင္းစာအုပ္ထဲ
အမည္းစက္မကင္းတဲ့ ျပဌာန္းခ်က္ေတြကို
သင္ၾကား ျငင္းခံုၾကပါလိမ့္မယ္။

ရိပ္သာထဲက သံတိုင္ေတြ
သံတိုင္ေနာက္က လက္ေခ်ာင္းေတြ
လက္ေခ်ာင္းဖ်ားက အားမာန္ေတြ
အားမာန္ၾကားက ေရာင္နီေတြ
ဟိုးအေ၀းဆီမွာ ဘာေတြရွိသလဲ အခ်စ္ရယ္။

အခုခ်ိန္
ႏိုင္ငံေတာ္အသစ္
အလံအသစ္
Brand အသစ္
ကြန္ဒံုးအသစ္
ကြန္နက္ရွင္အသစ္
…………အသစ္
အသစ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔ လိုအပ္ဆဲ။

ကိုယ့္မွတ္တိုင္ကိုယ္ထမ္း
ကိုယ့္သခ်ဳၤ ိင္းကိုယ္လွမ္း
ကိုယ့္အသက္ကိုယ္ ျပန္ ျပန္ စမ္းရင္း
အလင္းေရာင္နဲ႔အတူ ခ်ဳိးငွက္တို႔ေတးသီပါေစ
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို က်ေနာ္တို႔ သဲ့သဲ့ရြတ္ၾကရ။

ခက္ပါတယ္ေကာေလ…
လူေတြကလည္း လူေတြပဲ
ကမၻာၾကီးကလည္း ကမၻာၾကီးပဲ
လူေတြေရာ ကမၻာၾကီးေရာ ေဖာက္ျပန္ေနၾကေတာ့
က်ေနာ္တို႔က ဘယ္ေခ်ာင္နားမွာ မ်က္ရည္သြားက်ရမလဲ။

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီးဟာ လူထုေရွ႕မွာ မိန္႔ခြန္းေျပာတယ္
အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လူငယ္အဖို႔ ထူးဆန္းေနေပါ့
လႊတ္ေတာ္အေဆာက္အအံုၾကီးဟာ
ေက်ာက္စိမ္းသားေတြတလက္လက္နဲ႔
ျပည္သူျပည္သားေတြက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြတလက္လက္နဲ႔
အလံေတာ္တလူလူေအာက္က
ေခါင္းေပါင္းစတလူလူေတြကို ေငးေမာေနၾက
က်ေနာ္တို႔ဘ၀ေတြ လွပပါေစ။

ေအာင္ျမင္ပါေစ…ျမန္မာျပည္
သာယာပါေစ… ျမန္မာျပည္…. တဲ့
ရုပ္သံေတြကလႊင့္ထုတ္ေနတယ္
ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ျပည့္ပါေစေပါ့
ဒီလိုပဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

မိငယ္ေရ….
သံလႊင္ခက္ေတြခ်ဳိးခဲ့ေတာ့ကြယ္
ေရာင္နီဦးမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆိုၾကမယ္
““ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံဟာ သူနဲ႔ထိုက္တန္တဲ့အစိုးရကိုပဲရတယ္””တဲ့
အစိုးရေကာင္းဖို႔ခ်ည္းပဲမဟုတ္ဘဲ
ငါတို႔ကလည္းေကာင္းဖို႔လိုအပ္တယ္
….. ထင္တာပါပဲ။

ခုေတာ့လည္း
ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ျငိစြန္းတဲ့ကိစၥတစ္ခုခု ဟမိတိုင္း
လူၾကီးေတြက ေခါင္းကိုခါရဲ႕
လူငယ္ေတြက ပုခံုးတြန္႔ရဲ႕။

အဲဒီလိုေခတ္ပ်က္ၾကီးထဲ
က်ေနာ္ ခပ္ရိုင္းရိုင္းပဲ ရွင္သန္ခဲ့ပါတယ္။

ဥကၠာကိုကို
16.4.2011

““ေမေမ… နတ္မိမယ္ဆိုတာ ဘာလဲဟင္””
““နတ္မိမယ္ဆိုတာ လူနဲ႔တူတဲ့ အမ်ဳိးေပါ့။ သူကေကာင္းကင္မွာပ်ံတတ္တယ္ကြယ့္””
““မမွန္ဘူး””
““ဘာလို႔လဲ””
““မေန႔က ေဘးခန္းကအန္တီကို ေဖေဖက ဖင္ကိုလက္နဲ႔ပုတ္ျပီး မင္းဟာနတ္မိမယ္ပဲလို႔ေျပာတယ္ဂ်။ သူကပ်ံမွမပ်ံတတ္တာ””

သက္သာလာျပီ

““ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၁၄ ေယာက္ေျမာက္ေဂ်ာ့ဘုရင္လို႔ေျပာတဲ့ လူနာ အျခအေနဘယ္လိုလဲေဟ့””
““နည္းနည္းသက္သာလာတယ္ထင္တယ္ဆရာ။ ဒီေန႔ သူ႕ကိုယ္သူ ၁၃ ေယာက္ေျမာက္လို႔ပဲေျပာေတာ့တယ္””

ရွာေနတုန္းပဲ

ကမ္ပနီတစ္ခုကို လူတစ္ဦးအလုပ္လာေလွ်ာက္တယ္။
““လူၾကီးမင္းတို႔ ကုမၸဏီက ေငြကိုင္စာေရးအသစ္ရွာေနတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ””
မန္ေနဂ်ာက ေဒါသတၾကီးျပန္ေျပာတယ္။
““ဟုတ္တယ္။ အေဟာင္းကိုလည္း ရွာေနတုန္းပဲ””

အက်င့္

““ဟိုငနဲက ဘာျဖစ္လို႔ ကပြဲတစ္ခုျပီးတိုင္း သူနဲ႔တြဲကတဲ့မိန္းကရဲ႕ ဖင္ကို လက္နဲ႔ပြတ္ရတာလဲကြ””
““ေအာ္.. ဒါလား… ဒီငနဲက နာမည္ၾကီးေဖာက္ထြင္း၀ိဇၨာေလ။ ဘာလုပ္လုပ္ သူ႔ရဲ႕လက္ေဗြရာမက်န္ေအာင္ သုတ္ပစ္တဲ့အက်င့္ပါေနတာ””

ဆက္စပ္မႈ

““ေဟ့.. မင္းရဲ႕ႏွဲၾကီးကိုေရာင္းလိုက္တယ္ဆို။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ””
““ အင္း… ေဘးခန္းကလူ ဟိုတေလာက ေသနတ္၀ယ္လိုက္တယ္ၾကားလို႔ပါ””

တစ္ေယာက္စာေလွ်ာ့

ကပ္ေစးနဲတစ္ေယာက္ အိမ္ေခါင္မိုးတက္ျပင္ရာက ရုတ္တရက္ေျခေခ်ာ္ျပီး ေခါင္မိုးေပၚကျပဳတ္က်တယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ ျပတင္းကိုျဖတ္က်စဥ္မွာ -

““မိန္းမေရ… တစ္ေယာက္စာေလွ်ာ့ခ်က္ေဟ့””လို႔ လွမ္းေအာ္သြားေလရဲ႕။

ေရသန္႔ဘူးေတြ၊ ခဲေတြ မပစ္ႏိုင္ေအာင္

စတိတ္ရႈိးတစ္ခုမွာ အေဖကို သားေလးက ေမးတယ္။
““ေဖေဖ… အဆိုေတာ္က ဘာျဖစ္လို႔ သီခ်င္းဆိုတဲ့အခါ လႈပ္ရွားေနတာလဲဟင္””

““လႈပ္ရွားေနတဲ့ပစ္မွတ္ကို ထိေအာင္ပစ္ရတာ ခက္တယ္ေလ””

အက်င့္ပါေနလို႔

သာသနာျပဳဘုန္းၾကီးတစ္ပါး ေတာလမ္းခရီးထြက္လာေတာ့ ျခေသၤ့ႏွင့္ေတြ႕တယ္္။ ဘုန္းၾကီးကေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဒူးတုန္ျပီး ဘုရားသခင္ထံတိုင္တည္ရွိခိုးတာေပါ့။
ျခေသၤ့ကလည္း သူ႔လိုပဲလိုက္ရွိခိုးတယ္။
““ျခေသၤ့… မင္းလည္း ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္လားဟင္””
““ေဟ့ေအး… မဟုတ္ဘူး။ စားေကာင္းေသာက္ေကာင္းေတြတဲ့အခါ ဘုရားရွိခိုးတာ အက်င့္ပါေနလို႔ပါ..ေ၀ါင္း””

အစပိုင္းမွာဒီလိုပဲ

ေခြးေလးကို ေနာက္ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ မတ္တပ္ရပ္တတ္ေအာင္မိန္းမျဖစ္သူက သင္ေနတယ္။ ေယာက်္ားက ၾကည့္ျပီး၀င္ေျပာတယ္။
““ေဟ့… ၾကိဳးစားေနလုိ႔အပိုပဲ။ ဒီေခြးက ေခါင္းမာတဲ့အေကာင္။ လိုက္လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး””
မိန္းမကျပန္ေျပာတယ္။
““ရွင္ဘာမွ၀င္မစြက္ပါနဲ႔။ ရွင္လည္း အစတုန္းက ကၽြန္မစကားကို ဘယ္တုန္းကနားေထာင္ဖူးလို႔လဲ””။

အေျပးျမန္တဲ့သက္ေသ

တရားသူၾကီး – ““ပထမဆံုးေသနတ္သံကို ဘယ္နားေလာက္က ခင္ဗ်ားၾကားရလဲ””
သက္ေသ – ““ေလးမီတာအကြာကျဖစ္ပါတယ္””
တရားသူၾကီး – ““ ေနာက္ေသနတ္သံေတြကိုေရာ””
သက္ေသ – ““အိမ္ေျခ 20 အေက်ာ္ေလာက္က်မွပါ””

ေက်းဇူးပဲ

ကိုျမက ကပ္ရပ္ျခံမွာေနတဲ့ ကိုဘကို လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။
““ေဟ့…ကိုဘ… ခင္ဗ်ားေခြးက က်ဳပ္ၾကက္ဖကို ကိုက္စားလိုက္ျပီဗ်””
““ခင္ဗ်ား သတင္းေပးတာ ေက်းဇူးပဲ ကိုျမ။ ဒီေကာင့္ကို ညေနစာေကၽြးစရာမလိုေတာ့ဘူး””

ေရွးေခတ္က ကားနံပတ္

ျပတိုက္ထဲကို မူးေနတဲ့လူႏွစ္ေယာက္၀င္လာတယ္။
ေဆးစီရင္ထားတဲ့ မံမီအေလာင္းေကာင္တစ္ခုေအာက္မွာ BC-6512 လို႔ေရးထားတာကိုေတြ႕တာေၾကာင့္
တစ္ေယာက္က ေနာက္တစ္ေယာက္ကို ေမးတယ္။
““ဒီဂဏန္းက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဗ်””

““သူ႔ကိုတိုက္သတ္သြားတဲ့ ကားနံပတ္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္””

ေခြးစိတ္ဆိုးသြားမလား

ေျခာက္ႏွစ္သမီးေလးကိုလက္ဆြဲျပီး မိန္းမတစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတယ္။
လမ္းမွာ အင္းေခြးၾကီးတစ္ေကာင္လာေနတာကိုေတြ႕ေတာ့ သမီးေလးကေျပာတယ္။

““ေမေမ… ေရွ႕ကေခြးၾကီးက သမၼတၾကီးနဲ႔တူလိုက္တာေနာ္””
““ဟဲ့… သမီး.. ရွဴး.တိုးတိုး ဒီလိုမေျပာရဘူး””
““ဟင္… သမီးေျပာတာကို ေခြးၾကီးၾကားသြားတယ္ ထင္လို႔လားဟင္””

ပိုေကာင္းတယ္

ကားမွတ္တိုင္မွာကားေစာင့္ေနတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္နားကို လူတစ္ေယာက္ကပ္လာတယ္။

““ဘတ္စ္ကားစီးဖို႔ပိုက္ဆံမရွိလို႔ပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ရာေလာက္မစခဲ့ပါ””
““ေဆာရီးကြာ။ ငါ့မွာအေၾကြမရွိဘူး။ ငါးေထာင္တန္ပဲရွိတယ္””
““ကိစၥမရွိပါဘူး။ ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ တကၠစီစီးလို႔ရတာေပါ့””

လမ္းမွန္

ေတာ္ေတာ္ေလးအရက္မူးေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ လိုင္းကားေပၚတက္လာတယ္။ ဒယိမ္းဒယိုင္နဲ႔။ အရက္နံ႔ေတြ တေထာင္းေထာင္းေ၀လို႔ေပါ့။

ခံုမွာထိုင္ေနတဲ့ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ လွမ္းဆံုးမတယ္။
““ဒကာၾကီး…. ဒကာခုသြားေနတဲ့လမ္းဟာ ငရဲကိုေရာက္မွာပဲ””
““ဟင္… ဘယ္လို..ဘယ္လို… ဟာကြာ… ငါ ကားမွားစီးမိျပန္ျပီ…ေတာက္””

တရားခံ

ေဆးရံုတစ္ရံုမွာ ကြယ္လြန္သြားတဲ့လူနာတစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ေသစာရင္းကို ဆရာ၀န္က ျဖည့္စြက္ေနပါတယ္။
ေသဆံုးရျခင္းအေၾကာင္းရင္း ဆိုတဲ့ကြက္လပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဆရာ၀န္က သူ႔နာမည္ကို ေရးလိုက္သတဲ့။

ေၾကာ္ျငာ

““ေၾကာ္ျငာဆိုတာ သိပ္အေရးၾကီးတယ္””

““ဘယ္လိုသက္ေသျပမလဲ””
““ၾကက္ဥ ဥတာပဲၾကည့္ေလ။ ၾကက္မေတြဟာ ဥတစ္ခါဥျပီးတိုင္း ကေတာ္..ကေတာ္နဲ႔ အသံေပးတယ္။ ဘဲမကေတာ့
တိတ္တိတ္ကေလးဥတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၾကက္ဥက ဘဲဥထက္ပိုအေရာင္းသြက္တယ္””
““အြန္””

နမူနာ

ဆယ္ႏွစ္သားေကာင္ေလးကို အေမလုပ္သူက ဆူပူေနတယ္။

““ဟင္.. ဘယ္ေလာက္ရွက္စရာေကာင္းသလဲ။ အတန္းထဲမွာ ေျပာဆိုဆံုးမလို႔မရဆံုးကေလးဟာ မင္းပဲဆိုျပီး
ဆရာမကလာတိုင္တယ္။ မင္းအေနနဲ႔ ကိုယ့္အေဖဆီက နမူနာယူသင့္တယ္””
““ဟင္.. အေဖကဆိုးလြန္းလို႔ ေထာင္က်ေနတယ္မဟုတ္လား””
““ဟဲ့.. သူက အခုေထာင္ထဲမွာ လိမ္လိမ္မာမာေနလို႔ ေလွ်ာ့ရက္နဲ႔လြတ္ေတာ့မွာဟဲ့””

မၾကာေစရဘူး စိတ္ခ်

ေဖာက္ထြင္းေရးသမားတစ္ေယာက္က သူ႔ရဲ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တျခားေဖာက္ထြင္းေရးသမားတစ္ေယာက္ကို ဒီလိုေျပာလိုက္တယ္။
““သူငယ္ခ်င္း… ဘဏ္ေတြပိတ္ခ်ိန္အထိ ငါ့ကို ေငြတစ္ေထာင္ေလာက္ ခဏေခ်းပါလား””

လွ်ဳိ႕၀ွက္ခ်က္

““တရားခံ… ႏိုင္ငံေတာ္ဗဟိုဘဏ္ကိုေဖာက္ထြင္းမယ့္ မင္းရဲ႕အၾကံအစည္ကို အမွန္အတိုင္းနဲ႔အျပည့္အစံု ရံုးေတာ္ကိုေျပာျပပါ””
““ဟင့္အင္း… မေျပာပါရေစနဲ႔။ ဒီတရားရံုးထဲမွာ က်ေနာ့္ရဲ႕ျပိဳင္ဖက္ေတြ အမ်ားၾကီးေရာက္ေနလို႔ပါ””

က်ေနာ့္ကိုၾကိဳက္ၾကတယ္

အလုပ္ရွင္။ ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ေလွ်ာက္လႊာထဲမွာပါတဲ့ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းအရ တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ အလုပ္ ၁၄ ေနရာကို ခင္ဗ်ားေျပာင္းလုပ္ခဲ့တယ္ေနာ္။
အလုပ္ေလွ်ာက္သူ။ ။ မွန္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီအခ်က္ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အလုပ္ဌာနအမ်ားအျပားက က်ေနာ့္ကိုၾကိဳက္ၾကတယ္ဆိုတာ ေပၚလႊင္ေနပါတယ္။

ေရွ႕ေနေကာင္း

““အဲဒီေရွ႕ကလူက ေရွ႕ေနေလ။ သိပ္ေတာ္တဲ့လူ။ လွ်ပ္စစ္ကုလားထိုင္နဲ႔ ေသမိန္႔က်ခဲ့တဲ့ သူ႔အမႈသည္တစ္ေယာက္အတြက္ သူလိုခ်င္တာကို ရေအာင္ေလွ်ာက္လဲႏိုင္ခဲ့တယ္””
““ဘာလဲ… တရားခံကို ကြင္းလံုးကၽြတ္လႊတ္လိုက္သလား””
““မဟုတ္ဘူး။ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားကို ေလွ်ာ့လႊတ္ေပးဖို႔ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ေလွ်ာက္လဲႏိုင္ခဲ့တယ္ေလ””

မသကၤာဘူး

““ေဟ့..တပ္ၾကပ္ၾကီး။ တပ္သားေမာင္ေအးရဲ႕ ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္မွတ္တမ္းစာအုပ္ယူခဲ့စမ္း””
““ကိစၥအေထြအထူးရွိလို႔လား ဗိုလ္ၾကီး””

““ေအး… ေသနတ္ပစ္ေလ့က်င့္ျပီးတိုင္း ေသနတ္ေပၚက လက္ေဗြရာေတြပ်က္ေအာင္ ဒီေကာင္ ေသခ်ာသုတ္ သုတ္ပစ္တာေတြ႕တယ္။ သိပ္ျပီး မသကၤာခ်င္ေတာ့ဘူး””

ပိုက္စိပ္တိုက္ရွာၾကတယ္

အခ်ိန္အခါမဟုတ္ အုပ္စုလိုက္ စပါးရိတ္ေနၾကသူေတြကိုၾကည့္ျပီး သတင္းေထာက္က စုေပါင္းလယ္ယာဥကၠဌၾကီးကို ေမးေနတယ္။
““ဥကၠဌၾကီး.. ဒီႏွစ္စပါးရိတ္တာေစာလွခ်ည္လား””
စုေပါင္းလယ္ယာဥကၠဌၾကီးက ေခၽြးေတြသုတ္ရင္းျပန္ေျပာတယ္။
““မတတ္ႏိုင္ဘူးဗ်ာ။ မေန႔က ငါးလုပ္ငန္းအသင္းနဲ႔အေရးၾကီးတဲ့ ေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲရွိခဲ့တယ္။ အဲ့ပြဲမွာ က်ေနာ္တို႔ စုေပါင္းလယ္ယာအသင္းက ရံႈးသြားတယ္ဗ်ာ။
ပြဲျပီးတာနဲ႔ ဒိုင္လုပ္တဲ့ေကာင္က စပါးခင္းထဲ၀င္ပုန္းတယ္ေလ.. အဲဒါေၾကာင့္ပါ””

မစိုးရိမ္ဘူး

““ေဟ့… ဘစိန္… မင္းေထာင္က်ေနတုန္း မင္းမိန္းမေဖာက္ျပန္မွာကိုမစိုးရိမ္ဘူးလား””
““အဲဒါေတာ့ လံုး၀ကိုမစိုးရိမ္ဘူးငါ့လူ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့….

တစ္အခ်က္- သူက ငါ့ကိုသိပ္ခ်စ္တယ္။
ႏွစ္အခ်က္- သူက မိေကာင္းဖခင္သားသမီး။
သံုးအခ်က္- အခု သူလဲေထာင္က်ေနတယ္””

တည့္သြားၾကျပီထင္လို႔

““၀မ္းသာတယ္သူငယ္ခ်င္း။ မင္းတို႔လင္မယား ျပန္ေပါင္းေနၾကျပီမဟုတ္လား။ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္အတူတူထင္းခြဲေနတာေတြ႕လိုက္တယ္””

““ေတာက္… ထင္းမဟုတ္ဘူးကြ။ အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြ.. ဂီးးး””

စိတ္၀င္စားစရာ

ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ကိုခ်ီျပီး လူတစ္ေယာက္လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။ လမ္းမွာ ရဲတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ေတာ့ သူကေမးလိုက္တယ္။
““ေက်းဇူးျပဳျပီး ေမ်ာက္ကို ဘယ္ပို႔ရင္ေကာင္းမလဲဆိုတာ အၾကံေပးစမ္းပါဗ်ာ””

““တိရိစၦာန္ရံုပို႔လိုက္ေပါ့ဗ်ာ””
ေနာက္တစ္ေန႔မွာလည္း ေမ်ာက္ကိုခ်ီျပီးလမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့အဲ့ဒီလူကို ရဲသားက ေတြ႕ျပန္ေရာ။
““ဘယ္လိုလဲဗ်… တိရိစၦာန္ရံုေရာက္ခဲ့ရဲ႕လား””
““ဟုတ္ကဲ့… သိပ္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာပဲ။ ဒီေန႔ သူ႔ကိုရုပ္ရွင္လိုက္ျပမလို႔ေလ””

အျပန္အလွန္

အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအင္အားစုပါတီအမတ္က ျပည္ခုိင္ျဖိဳးပါတီအမတ္ကို ဒီလိုေျပာလိုက္တယ္။
““က်ေနာ္တို႔တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္စြပ္စြဲတိုက္ခိုက္ေနတာေတြ ရပ္လိုက္ၾကရေအာင္။ ခင္ဗ်ားေရာ က်ေနာ္ပါအက်ဳိးယုတ္တယ္ဗ်ာ။

အဲဒီေတာ့ ဒီလိုလုပ္ပါ။ ခင္ဗ်ားက က်ေနာ့္ကို မဟုတ္တမ္းတရားစြပ္စြဲေျပာဆိုေနတာေတြရပ္လိုက္ပါ။
က်ေနာ္ကလည္း ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း အမွန္ေတြခ်ည္းေျပာတာေတြကို ရပ္လိုက္ေတာ့မယ္””

ငါမဟုတ္ဘူးထင္တယ္

သစ္ခုတ္သမားႏွစ္ေယာက္က အိမ္တစ္အိမ္ေရွ႕မွာရပ္ျပီး တံခါးေခါက္လိုက္တယ္။

““ေနေကာင္းရဲ႕လားေဟ့… ေမာင္ဥကၠာ””
““ေကာင္းတယ္.. သူငယ္ခ်င္းတို႔””
““ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုပဲေတာထဲမွာ လူေသအေလာင္းတစ္ေလာင္းလွမ္းျမင္ခဲ့တယ္။ ငါတို႔ကေသတဲ့လူဟာ မင္းထင္လို႔စိုးရိမ္ျပီးလာၾကည့္တာ””
““သူ႔ပံုစံက ဘယ္လိုမ်ဳိးလဲ””

““အရပ္အေမာင္းက မင္းအရြယ္ပဲ””
““အက်ႌအနီေရာင္နဲ႔လား””
““မဟုတ္ဘူး။ အညိဳေရာင္””
““ဒါဆိုရင္ ငါမဟုတ္ဘူး””

ျပိဳင္ျမင္းမကေလး

အလုပ္ကျပန္လာတဲ့ ေယာက်္ားကို မိန္းမက ဆီးျပီးစစ္ေဆးတယ္။
““ခင္ခင္ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ။ ရွင္မွန္မွန္ေျပာစမ္း””

““ေအာ္.. ဒါလား… လြန္ခဲ့တဲ့အပတ္က ျမင္းျပိဳင္ပြဲမွာ ငါေလာင္းခဲ့တဲ့ျပိဳင္ျမင္းမကေလးေလ””
““ေအး.. ဟုတ္ပီ။ အဲဒီျပိဳင္ျမင္းမကေလးက ဒီညရွစ္နာရီ ရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕မွာ ရွင့္ကိုေစာင့္ေနမယ္တဲ့။ ဖုန္းလွမ္းဆက္တယ္။ ၾကြခ်ီေတာ္မူ။ ေသခ်င္းဆိုးၾကီး””

စိတ္မဆိုးနဲ႔ေတာ့ေနာ္

သူငယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးေမာင္ဥကၠာဟာအရမ္းရိုင္းစိုင္းတယ္။ သူဟာ အတန္းပိုင္ဆရာမကို “နင္” “ငါ” စတဲ့အသံုးအႏႈန္းမ်ဳိးနဲ႔စကားေျပာေလ့ရွိတယ္။
တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဆရာမက ျပစ္ဒဏ္ေပးတဲ့အေနနဲ႔“ဆရာမ” “ကၽြန္ေတာ္” ဆိုတဲ့စာလံုးေတြကို အၾကိမ္တစ္ရာတိတိ ေမာင္ဥကၠာေလးကိုေရးခိုင္းလိုက္တယ္။

ေနာက္ဆို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာေျပာဆိုရမယ္ဆိုတာကို ေမာင္ဥကၠာသိေလာက္ျပီထင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာမကေျပာတယ္။
““မင္းအျပစ္ကို မင္းသိျပီမဟုတ္လား””
““ဟုတ္တယ္။ ေနာက္ ငါ့ကို နင္ စိတ္မဆိုးနဲ႔ေတာ့ေနာ္””

ျဖတ္ထိုးဥာဏ္

မူလတန္း စာသင္ခန္းထဲမွာျဖစ္သည္။
““ကေလးတို႔ေရ… လူတစ္ေယာက္ဟာ မ်က္စိတစ္ဖက္က အားနည္းေနရင္ အျခားတစ္ဖက္က ျမင္ႏိုင္စြမ္းအားပိုေကာင္းေလ့ရွိတယ္ကြယ့္။
အဲဒါနဲ႔ဆင္တူတဲ့ဥပမာမ်ဳိး ဘယ္သူမ်ားေပးႏိုင္သလဲကြယ္””
ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ေမာင္ဥကၠာထလာသည္။

““က်ေနာ္ေျပာႏိုင္ပါတယ္ဆရာမ””
““ဟုတ္ျပီ…ဆိုစမ္းပါဦး””
““လူတစ္ေယာက္ဟာ ေျခတစ္ဖက္က တိုေနရင္ အျခားေျခတစ္ဖက္က ရွည္ေနေလ့ရွိပါတယ္””

သူ႔ထက္သူ

ခ်ာတိတ္ႏွစ္ေကာင္ စကားႏိုင္လုေနၾကတာပါ။
““ငါ့အေဖက မင္းအေဖထက္ပိုခ်မ္းသာတယ္ကြ””

““ဟားဟား… ငါ့အေဖက မင္းအေဖထက္ပိုျပီး ဥာဏ္ရွိတယ္ကြ””
““ငါ့အေဖက မင္းအေဖကို ေငြေတြအမ်ားၾကီးေခ်းခဲ့တာကြ””
““ဟားဟား…ငါ့အေဖကလည္း ဒီေငြေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဆပ္မွာမဟုတ္ဘူးကြ””

ဆရာမႏွင့္သူ၏တပည့္ေက်ာ္မ်ား

အတန္းပိုင္ဆရာမတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ႕အတန္းသားေတြအေၾကာင္းကို မိဘဆရာအသင္းအစည္းအေ၀းမွာ ေဆြးေႏြးပါတယ္။ ဒီလိုေလးပါ။
““ အကယ္၍သာ ေနာက္ဆံုးတန္းမွာေဆာ့ေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြက အလယ္တန္းမွာကာတြန္းဖတ္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြလို
အသံမထြက္ဘဲ ျငိမ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ ေရွ႕ဆံုးတန္းကကေလးေတြဟာ အေႏွာက္အယွက္ကင္းစြာ အိပ္ႏုိင္ၾကမွာျဖစ္ပါတယ္ရွင့္””

မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ဘူး

တရားခြင္တစ္ခုမွာေပါ့။
““သူမ်ားအိမ္ထဲကို ညအခ်ိန္မေတာ္ ဘာေၾကာင့္၀င္ခိုးဖို႔ၾကိဳးစားရတာလဲေမာင္မင္း””
““ခြင့္လႊတ္ပါတရားသူၾကီးမင္းခင္ဗ်ာ။ အရင္တစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္အမႈကိုစစ္တုန္းက
တရားသူၾကီးမင္းကိုယ္တိုင္ပဲ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ မင္းဘာျဖစ္လို႔ခိုးဖို႔ၾကိဳးစားသလဲလို႔ ေမးဖူးပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ ခိုးရေတာ့မွာလဲဟင္””

သိပါတယ္

ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း၀န္ထမ္းက တရားေဟာေနတဲ့ဘုန္းေတာ္ၾကီးနားကိုကပ္သြားျပီး တိုးတိုးေလးေျပာလိုက္တယ္။
““ဟုိဖက္ခန္းမွာ ပိုကာ၀ိုင္းစေနျပီ””
““သိပါတယ္။ တရားေဟာျပီးရင္လာခဲ့မယ္””

မွတ္တမ္း

စာေရးက မန္ေနဂ်ာကိုေျပာတယ္။
““ဆရာ… ရံုးကဗီရိုေတြအားလံုး စာရြက္စာတမ္းေတြနဲ႔ျပည့္က်ပ္ကုန္ျပီ။ ေနရာလြတ္ရေအာင္ ေျခာက္ႏွစ္သက္တမ္းရွိတဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို မီးရႈိ႕ဖ်က္ဆီးပစ္ရင္ မေကာင္းဘူးလားဆရာ””

““ခြင့္ျပဳတယ္။ ဒါေပမယ့္ မီးမရႈိ႕ခင္ ေကာ္ပီေတာ့ ကူးထားဦး””

ဆန္႔က်င္ဘက္

““ေမာင္ဥကၠာေရ… ကိုယ္ေတာ့ ေကာ္ဖီေသာက္ျပီးရင္ အိပ္လု႔ိမရေတာ့ဘူး””
““အဲဒါ က်ေနာ္နဲ႔မတူတာပဲ။ က်ေနာ္က အိပ္ေနတုန္းဆိုရင္ ေကာ္ဖီေသာက္လို႔မရဘူး””

ဂုဏ္ယူဖြယ္

ေထာင္သို႔ေလ့လာေရးေရာက္လာေသာ သတင္းစာဆရာမ်ားအား ေထာင္ပိုင္က ရွင္းျပေနသည္။
““ဒီအခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးဂုဏ္ယူၾကရမယ့္အက်ဥ္းသားကေတာ့ အခု လူၾကီးမင္းတို႔ျမင္ၾကရတဲ့ ဂ်က္ဆိုသူပါပဲ။

သူေထာင္က်စက လံုး၀စာမေရးတတ္၊ မဖတ္တတ္ခဲ့ပါဘူး။ ေဟာ… က်ေနာ္တို႔သင္ေပးလိုက္တာ ခုဆိုစာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြကိုေတာင္ အတုလုပ္ေရးတတ္ေနျပီေလ””

သူကရိုးသားပါတယ္

ေထာင္ပိုင္ၾကီး။ ။ အက်ဥ္းသားအမွတ္ ၃၈ ဟာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ထြက္ေျပးသြားတာလဲ။

ေထာင္မွဴးေလး။ ။ သူ႔ဆီမွာရွိတဲ့ အခ်ဳပ္ခန္းေသာ့နဲ႔ဖြင့္ျပီး ထြက္ေျပးသြားတာပါဆရာ။
ေထာင္ပိုင္ၾကီး။ ။ ေသာ့ကို သူဘယ္လိုခိုးသြားသလဲ။
ေထာင္မွဴးေလး။ ။ သူမခိုးပါဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔ရိုးရိုးသားသားဖဲကစားရင္း သူႏိုင္လို႔ရသြားတာပါ။

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၂ခု ႏွစ္ကုန္ဆံုးၿပီး ႏွစ္သစ္ကူးျဖစ္သည့္ ၁၃၇၃ ခုႏွစ္အတြက္ ျမန္မာ့ရိုးရာ ေဗဒင္ဆိုင္ရာေဟာေျပာခ်က္မ်ား ႏွင့္နကၡတ္ပညာရပ္၊ ေ၀ဒပညာ ရပ္တို႔ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြား ေရး ၊လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ပညာ ေရး၊ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ အေကာင္းအဆိုး မည္ကဲ့သို႔ျဖစ္ ေပၚ ႏိုင္မည္ကို ပညာရွင္မ်ားျဖစ္ ၾကေသာ ဆရာေဒ၀၊ ဆရာမ ေဒါက္တာေစာယု ႏြယ္၊ ဆရာဦး ေဇယ်ာကို၊ ဆရာဇင္ေယာ္နီတို႔ထံ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါသည္။ အဆိုပါေဗဒင္ပညာရွင္ မ်ား အေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ႏွစ္သစ္ကူးမွစတင္ကာ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈမ်ားကို ၾကံဳရလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း တညီတညႊတ္တည္းေဟာၾကသည္။

အသစ္တက္လာေသာ အ စိုးရသစ္အေနႏွင့္လည္း ယခင္ အစိုးရထက္သာေအာင္ ႏိုင္ငံ့ ေကာင္းက်ဳိးအား မွ်တစြာထမ္း ေဆာင္ သယ္ပိုးႏိုင္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
လာမည့္ဧၿပီလေႏွာင္းပိုင္း ႏွင့္ ေမလတို႔ တြင္ ယခင္ႏွစ္ကစံခ်ိန္ခ်ဳိးခဲ့ေသာ အပူရွိန္ထက္ပင္ ပိုမိုပူျပင္းမည္ျဖစ္သည္ဟုလည္း ေဟာကိန္းထုတ္ၾကသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ မတ္လ ၃၀ရက္ ေန႔က အစိုးရသစ္ဖြဲ႕စည္းသည့္ဇာ တာသည္အေကာင္းဆံုးနကၡတ္ အခ်ိန္ေကာင္းမ်ားျဖင့္ေဆာင္ ရြက္ ထားၿပီး အစိုးရသစ္ က်မ္းက်ိန္ဆို သည့္အခ်ိန္မွာလည္း ေမထုန္လဂ္ ြတြင္တည္ရွိေသာေၾကာင့္ တာ၀န္ ယူလိုက္သည့္အစိုးရသည္ ယခင္ ႏွင့္မတူဘဲ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိး အေပၚ မွ်မွ်တတ အုပ္ခ်ဳပ္စီမံ သြားလိမ့္မည္ဟု နကၡတ္အရ သံုးသပ္ေၾကာင္း နကၡတ္သိပံၸအဖြဲ႕ မွ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ ဦးေဇ ယ်ာကိုက ေဟာသည္။ ဘုန္းတန္ခိုးၾသဇာႀကီးမား ေသာအစိုးရသစ္ျဖစ္လာ မည္ျဖစ္ ကာ၀န္ထမ္းမ်ားအတြက္လည္း ရာထူးအခြင့္အေရးေကာင္းမ်ားေပၚထြက္လာလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာဇင္ေယာ္နီက ေဟာကိန္းထုတ္ထားသည္။

အထူးျခားဆံုးျဖစ္လာမည့္ အရာမ်ားမွာ သံတမန္ေရးရာမ်ား လမ္းပြင့္ျခင္း၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ထားမႈမ်ား ျပန္လည္ပြင့္လမ္းလာ ျခင္းအေနအထားမ်ားျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္အတြင္း ျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မည္ဟုဦးေဇယ်ာကိုကဆက္ေဟာ သည္။
၁၃၇၃ ခုႏွစ္တြင္ မီး၊ လွ်ပ္ စစ္၊ ဓာတ္ဆီ၊ ဒီဇယ္၊ ထင္းမီးေသြး စေသာ ေလာင္စာႏွင့္ပတ္သက္ သည့္ အလုပ္မ်ား အထူးျဖစ္ထြန္း လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာ ဇင္ေယာ္နီကဆိုသည္။သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ အေနျဖင့္လည္း အင္အားရွိငလ်င္ မ်ား၊ မီးေဘး၊ မုန္တုိင္းေဘး၊ လွ်ပ္ စစ္ေပါက္ကြဲမႈမ်ားကို သတိျပဳၾကရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာမေဒါက္ တာေစာယုႏြယ္ကဆိုထားကာ ဆရာဇင္ေယာ္နီက အပူရွိန္လြန္ ကဲမႈႏွင့္ မီးေဘးအား ျမစ္နား၊ ေခ်ာင္းနား၊ေျမႏုကၽြန္းေဒသမ်ား၊ ေျမသစ္၊ ကြက္သစ္ေနရာမ်ားမွာ အထူးသတိထားေစလိုေၾကာင္း သတိေပးထားသည္။ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မႈ ေၾကာင့္ ေသာက္သံုးေရျပတ္လပ္ျခင္းျပႆနာကို ႀကီးမားစြာရင္ဆိုင္ ရလိမ့္ဦးမည္ျဖစ္သည္ဟု ေဗဒင္ပညာရွင္မ်ားက တညီတည္းေဟာ ထားၾကသည္။

သူတို႔က ဆက္လက္၍ ႏိုင္ငံ တြင္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတိုင္းျပည္ႀကီး မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္တိုးတက္မႈမ်ား ေပၚထြန္းလာမည္ျဖစ္ၿပီး စီးပြား ေရးက႑အတြက္ အထူးေကာင္း မြန္သည့္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေပၚလာမည္ဟုဆိုၾကသည္။ခရီးသြားလာေရးႏွင့္ ဟိုတယ္လုပ္ငန္း မ်ားလည္း တိုး တက္မႈၾကံဳရမည္ျဖစ္သည္။ စက္ တင္ဘာလအတြင္း ေလေၾကာင္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္း တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈကိုျမင္ေတြ႕ရ မည္ျဖစ္ကာ တစ္ဖက္တြင္လည္း ေလေၾကာင္းပိုင္းဆိုင္ရာ ထူးျခားျဖစ္စဥ္မ်ားကိုၾကံဳေတြ႕ ႏိုင္ သည္ဟု ဆရာဦးေဇယ်ာကိုကေဟာသည္။
ေဆာက္လုပ္ေရးဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားမွာလည္း အိမ္ျခံေျမ အလုပ္မ်ား ယခင္ကထက္ပိုတိုး တက္လာမည္ျဖစ္ၿပီး ယင္းေၾကာင့္ ပင္ အိမ္ျခံေျမေစ်းကြက္မွာ သိ သာစြာခုန္တက္မည့္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိလိမ့္ဦးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ ျမန္မာ့ေငြေစ်းမာမႈကိုေတြ႕ ျမင္ရဦးမည္ဟုလည္းသိရသည္။ေဆာက္လုပ္ေရးကန္ထ ရိုက္မ်ား၊ အိမ္အေရာင္းအ၀ယ္ လုပ္ကိုင္သူမ်ား၊ အိမ္ေဆာက္ပစၥည္း ေရာင္း၀ယ္သူမ်ား၊ ေရႊႏွင့္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာလုပ္ငန္းရွင္မ်ားယခုႏွစ္တြင္ အထူးသတိထား ရလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာ ဇင္ေယာ္နီကေျပာသည္။

ဇြန္၊ ဇူလိုင္လမွစတင္ျပီး ေရႊေစ်းႏႈန္းမ်ားထိုးက်မႈေၾကာင့္ ျမန္မာ့ေရႊလုပ္ငန္းရွင္မ်ား လုပ္ငန္းပိုင္းဆံုးရႈံးမႈျဖစ္ၾကမည္ဟု ဦးေဇယ်ာကိုကဆိုသည္။ျမန္မာႏွစ္စျဖစ္ေသာ ဧၿပီလ ႏွင့္ ခရစ္ႏွစ္အကုန္ဒီဇင္ဘာလတို႔ တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား၏ အက်ဳိးခံစား ခြင့္အသစ္မ်ား ေပၚေပါက္လာႏိုင္ေၾကာင္းသူကေျပာသည္။ညႇိႏႈိင္းမရေသာ ျပႆနာ မ်ား၊ မသင့္ျမတ္ေသာ အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေသာ ကာလကိုလည္းၾကံဳေတြ႕ရလိမ့္မည္ ဟုေဒါက္တာေစာယုႏြယ္က ေဟာသည္။
ထို႔အျပင္ ေမွးမိွန္ကြယ္ ေပ်ာက္ေနေသာ ေခါင္းေဆာင္ မ်ား၊အႏုပညာရွင္၊အတတ္ပညာ ရွင္မ်ား၊ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ား ျပန္ လည္ေပၚထြက္ လာမည့္အခါလည္းျဖစ္ေၾကာင္း ေဒါက္တာေစာယုႏြယ္က ဆက္ေဟာသည္။ပညာေရးပိုင္းအေနႏွင့္ သိသိသာ သာ အဆင့္အတန္းျမင့္မ်ားတိုးတက္လာလိမ့္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ဆရာဇင္ေယာ္နီက ေဟာၾကားသည္။
ယခုႏွစ္အတြင္း ဘာသာ ေရးႏွင္ပတ္သက္၍ ထူးထူးျခား ျခားထြန္းေပါက္ေသာပုဂိၢဳလ္ထူး မ်ား ေပၚေပါက္လာလိမ့္မည္ ျဖစ္ ေၾကာင္း ဆရာဇင္ေယာ္နီေရာ၊ ေဒါက္တာေစာယုႏြယ္က ပါ ေဟာထားသည္။

ၾကာသပေတးၿဂိဳလ္ကို ကိုယ္ စားျပဳေသာ ပညာရွင္မ်ား အေနျဖင့္ အေကာင္းအဆိုး ႏွစ္မ်ဳိး ဒြန္တြဲေနမည္ဟု ဆရာ ေဒ၀က ဆိုသည္။စက္မႈပိုင္းဆိုင္ရာအလုပ္ မ်ားထြန္းကားတိုးတက္ သည္ႏွင့္ အမွ် ဆန္၊ဆီ၊ေဆး၊ဆား၊စပါး၊ ေျပာင္း၊ ပဲသီးႏွံမ်ား အထူးအထြက္ တိုးမည့္ႏွစ္ျဖစ္ၿပီးသည္ဟုဆရာဇင္ေယာ္နီကဆိုလာသည္။ေရနံႏွင့္ သဘာ၀ဓတ္ေငြ႕၊ သတၱဳတြင္းထြက္ပစၥည္းမ်ား အသစ္ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိမႈရွိၿပီး တိုး တက္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာဇင္ေယာ္နီႏွင့္ဆရာဦးေဇယ်ာကို တို႔ႏွစ္ဦးလံုးကေဟာၾက သည္။ က်န္းမာေရးပိုင္းအေနႏွင့္ ႏွလံုးအစားထိုးကုသျခင္း၊ ေသြး သစ္ေျပာင္းခဲျခင္း၊ အသက္ကို ဆြဲဆန္႔ႏုိင္ျခင္း၊ ႏွလံုးခုန္ႏႈန္အား ထိန္းထားႏိုင္ျခင္းတို႔ကို ထူးျခားစြာ ေအာင္ျမင္ကုသႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေဒါက္တာေစာယုႏြယ္ကဆိုထားၿပီး ဦးေခါင္းပိုင္း၊ ေျခေထာက္ပိုင္း၊ ေလႏွင့္ပတ္သက္ေသာေရာဂါမ်ား သတိထားရန္လိုအပ္ေၾကာင္းဆရာဇင္ေယာ္နီကဆိုထားသည္။

ဆက္လက္၍ နကၡတ္သိပံၸ အဖြဲ႕မွ ဦးေဇယ်ာကိုက လတစ္လ ခ်င္းအတြက္ေဟာကိန္းအခ်ဳပ္ မ်ားကိုယခုကဲ့သို႔ ထုတ္ထားသည္။ ဧၿပီလ ၁၉ရက္၀န္းက်င္ႏွင့္ ေမလ၂၀၀န္းက်င္တြင္ ေရႊေစ်းႏွင့္ ေဒၚလာေစ်းျမင့္တက္ႏိုင္ၿပီး ၀န္ ထမ္းမ်ားအက်ဳိးခံစားခြင့္ တစ္ရပ္ ေပၚလာမည္ျဖစ္သည္။ဇူလိုင္လတြင္ လႏွင့္အဂၤါၿဂိဳဟ္တို႔နီးကပ္စြာပုူးယွဥ္မည္ျဖစ္ၿပီး လက္နက္ကိုင္ေသာင္းက်န္းသူမ်ား ႏွင့္ တပ္မေတာ္တို႔ ျပင္းထန္သည့္ တိုက္ပြဲျဖစ္စဥ္မ်ားေပၚေပါက္လာ မည္ျဖစ္ကာ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးသည့္ အေျခအေနေရာက္ၿပီးမွ ျပန္လည္ပ်က္ျပားသြားသည့္ျဖစ္ရပ္ေပၚမည္ ျဖစ္သည္။ဇြန္၊ ဇူလိုင္လမ်ားမွစျပီး ေရႊ ေစ်းထိုးက်သြားမည္ျဖစ္သည္။ ၾသဂုတ္လတြင္ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ထူးထူးျခားျခားရရွိျခင္းမ်ဳိးျဖစ္ ေပၚမည္ျဖစ္ကာ သတင္းႏွင့္မီဒီ ယာပိုင္းဆိုင္ရာတိုးတက္မႈျဖစ္ထြန္း မည္ျဖစ္သည္။ စက္တင္ဘာလတြင္ ႏိုင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္သူတခ်ဳိ႕က်န္းမာေရးညံ့ႏိုင္ျပီး နယ္စပ္ေဒသတြင္ အေသးစား ငလ်င္ မ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္သည္။ေအာက္တိုဘာႏွင့္ႏုိ၀င္ ဘာလတို႔တြင္ႏိုင္ငံေရးပိုင္း ထူးျခားျဖစ္ရပ္အေျခအေနေလးမ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္ၿပီး ဒီဇင္ဘာလတြင္ လစာေငြဆိုင္ရာတိုးတက္ေျပာင္းလဲ မႈတစ္ရပ္ကို ပုဂၢလိကေရာ၊ ၀န္ ထမ္းမ်ားပါ ခံစားရမည္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ႏွစ္ဇန္န၀ါရီႏွင့္ ေဖေဖာ္၀ါရီတြင္ ျမန္မာျပည္ အထက္ပိုင္းတြင္ အင္အားအသင့္ ရွိငလ်င္ျဖစ္ေပၚႏိုင္ၿပီး မတ္လတြင္ အေနာက္အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေခါင္း ေဆာင္မ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ လာေရာက္လိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း နကၡတ္သိပံၸအဖြဲ႕က အထက္ပါ
အတိုင္းေဟာကိန္းထုတ္ထားသည္။

၁၃၇၃ခုႏွစ္၏အတာတက္ ခ်ိန္သည္ ၂၀၁၁ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ၁၆ ရက္ေန႔ ည၇နာရီ၄၅မိနစ္အခ်ိန္ ျ့ဖစ္ၿပီးထိုအခ်ိန္သည္ တူလဂ္ရာသီ ခြင္တြင္တည္ရွိေနေသာေၾကာင္း တနဂၤေႏြသားမ်ားကံေကာင္းၿပီးဘ၀တစ္ဆင့္တက္မည္ျဖစ္ကာထူးခၽြန္ထြန္းေပါက္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာေဒ၀က ေန႔နံအလိုက္ေဟာ ေျပာသည္။တနလၤာသားသမီးမ်ားမွာ အညံ့ရွိၿပီး အကုန္အက်အဆံုး အရံႈးမ်ားမည္ ျဖစ္သည္။ အဂၤါသား သမီးမ်ားမွာ ဖ်ားနာေရာဂါျဖစ္၍ ရန္သူေပၚမည္။ ဗုဒၶဟူးသားသမီး မ်ားမွာလည္း ေရာဂါျဖစ္တတ္ၿပီးလုပ္ငန္း စီးပြားေရးပ်က္စီးတတ္မည္။ ၾကာသပေတးမ်ားမွာ ရလိုက္ကုန္ လိုက္ျဖင့္ အေကာင္းအဆိုးဒြန္တြဲ ေနမည္ျဖစ္သည္။ ေသာၾကာသားသမီးမ်ားကံ ပြင့္ၿပီး ထူးခၽြန္ေအာင္ျမင္တိုးတက္ မည္ျဖစ္သည္။ စေနသားသမီးမ်ား မွာအကုန္အက်အဆံုးအရံႈး အမ်ဳိး မ်ဳိးျဖစ္ေပၚတတ္ၿပီး တနဂၤေႏြ၊ ေသာၾကာ၊ ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္ မ်ားမွလြဲ၍ က်န္ၿဂိဳဟ္အားလံုး ညံ့ေနေၾကာင္း ဆရာေဒ၀က အထက္ပါအတိုင္းေဟာထားသည္။

ေဗဒင္ပညာရွင္မ်ား၏ ႏွစ္သစ္အတြက္ေဟာကိန္းမ်ားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္ရပါက ၁၃၇၃ခုႏွစ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ပညာေရး၊ စသျဖင့္ ေကာင္းမြန္ေသာ အေျခအေနသို႔ တိုးတက္လိမ့္မည္ျဖစ္ၿပီး အစိုးရ သစ္ႏွင့္လည္း ေကာင္းေသာ အေျပာင္းအလဲမ်ားကိုလုပ္ေဆာင္ ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ေရွာင္လႊဲမရေသာ သဘာ၀ အႏၱရာယ္မ်ားကိုလည္း ဂရုတစိုက္
သတိျပဳနားစြင့္ထားၾကရန္လိုအပ္ သည္။

““ေကာင္းတာလုပ္ပါ။မေကာင္းတာမလုပ္ပါနဲ႔။ စိတ္ကုိ ျဖဴျဖဴစင္စင္ထားပါဆိုတဲ့ ဗုဒၶရဲ႕ ၾသ၀ါဒအတိုင္း ေနထိုင္က်င့္ၾကံျခင္းကို အျမဲေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ပါသည္ ဟု ေဒါက္တာ ေစာယုႏြယ္က တိုက္တြန္းထားပါ သည္။

““အနီးစပ္ဆံုးေျပာရမယ္ဆိုရင္ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ေမလတုန္းက အခုလို
စေနၿဂိဳဟ္နဲ႔ကမၻာနဲ႔ တစ္တန္းတည္း ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီမွာေတာ့ နာဂစ္ျဖစ္တယ္။ တရုတ္မွာ စီခၽြမ္ငလ်င္ျဖစ္တယ္။ ဒီႏွစ္မွာလည္း
စေနၿဂိဳဟ္ခုလိုရပ္တည္ေနတဲ့ အေနအထားမွာပဲ မတ္ ၁၀ရက္မွာ ယူနန္ငလ်င္နဲ႔ ၁၁ရက္ေန႔မွာ ဂ်ပန္ဆူနာမီငလ်င္ေတြျဖစ္ေပၚခဲ့တယ္”” ဟု နကၡတ္သိပံၸအဖြဲ႕ မွ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ကေျပာသည္။

ယင္းျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေပၚမည့္အခ်ိန္မွာ ဧျပီလ ၄ရက္၊ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္နံနက္ ၆နာရီ ၁၃မိနစ္တြင္ျဖစ္ျပီး အဆိုပါျဖစ္စဥ္ ႏွင့္ယွဥ္တြဲ၍ ဧျပီ၃ရက္ေန႔ည ၈နာရီ၃၂ မိနစ္တြင္ နကၡတ္လကြယ္ခ်ိန္ျဖစ္စဥ္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ေပၚမည္ျဖစ္ကာ စေနၿဂိဳဟ္မွာ လည္း ေကာင္းကင္တြင္ေဖာက္ျပန္တည္ရွိေနစဥ္မွာပင္
ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္ႏွင့္ အျပန္အလွန္သမသတ္အျမင္ရွိေနမည္ ဟု ၄င္းကဆိုသည္။

စေနၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ကမၻာႏွင့္တစ္တန္းတည္းက်ေရာက္သည့္ျဖစ္စဥ္မ်ားတြင္ ယင္းတို႔ႏွစ္ခုအၾကားေနမင္းရပ္တည္ ေနျခင္း ရွိတတ္ျပီး ေနမင္းမရွိပါက တိုက္ရုိက္တစ္တန္းတည္းက်သည္ဟု ေခၚေ၀ၚကာ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ လည္း
ပိုမိုရွိတတ္ေၾကာင္း သိရသည္။ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေပၚခ်ိန္တြင္ စေနၿဂိဳဟ္သည္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၊ ေတာင္/ေျမာက္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံမ်ား၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ ပီကင္း အထက္ေျမာက္ေဒသ၊ ရုရွားႏိုင္ငံတို႔၏မြန္းတည့္ေကာင္းကင္တြင္
ရပ္တည္ေနမည္ျဖစ္ကာ အာဖရိကအလယ္ပိုင္းႏွင့္ ဂရင္းနစ္
ေဒသပတ္၀န္းက်င္ႏိုင္ငံတခ်ဳိ႕တြင္ ဧျပီလအတြင္း ငလ်င္ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေပၚမည္ဟု အထက္ပါအဖြဲ႕ကေျပာသည္။

ယခုကဲ့သို႔ စေနၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ကမၻာတစ္တန္းတည္းတိုက္ရိုက္က်ေရာက္မႈတြင္ ကမၻာသည္ စေနၿဂိဳဟ္ႏွင့္ မိုင္သန္းေပါင္း ၈၁၉.၆
သန္းအကြာအေ၀းတြင္ရွိေနမည္ျဖစ္ျပီး ဂ်ပန္တြင္
ငလ်င္တစ္ၾကိမ္ထပ္မံၾကံဳႏိုင္ေၾကာင္း ယင္းကဆိုသည္။

ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရုံးက အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာအမွတ္ ၄/၂၀၁၁ ျဖင့္
ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးမ်ားအား မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ ခန္႔အပ္တာ၀န္ေပးလုိက္သည္။

၀န္ႀကီး (၃၀)ဦးက ၀န္ႀကီးဌာန (၃၄)ခုကို တာ၀န္ယူမည္ျဖစ္ၿပီး
၀န္ႀကီးငါးဦးက ၀န္ႀကီးဌာန (၂)ခုစီကို ပူးတဲြတာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သမၼတရုံး၀န္ႀကီးဌာနအတြက္
၀န္ႀကီးႏွစ္ဦးခန္႔အပ္ထားသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ၀န္ႀကီးဌာန (၂)ခုစီကို တာ၀န္ယူမည့္ ၀န္ႀကီးမ်ားမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သိန္းေဌး၊ ဦးေက်ာ္ဆန္း၊ ဦးတင္ႏုိင္သိန္း၊ ဦးေအာင္ၾကည္ႏွင့္ ဦးတင့္ဆန္းတို႔ျဖစ္သည္။

၀န္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ၄င္းတို႔တာ၀န္ယူမည့္ ဌာနမ်ား-

၁။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လွမင္း (၀န္ႀကီး) ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန၊

၂။ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကိုကို (၀န္ႀကီး) ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန၊

၃။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သိန္းေဌး (၀န္ႀကီး) နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီးဌာန/
ျမန္မာ့စက္မႈဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၀န္ႀကီးဌာန

၄။ ဦး၀ဏၰေမာင္လြင္ (၀န္ႀကီး) ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန

၅။ ဦးေက်ာ္ဆန္း (၀န္ႀကီး) ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာန/ ယဥ္ေက်းမႈ ၀န္ႀကီးဌာန

၆။ ဦးျမင့္လိႈင္ (၀န္ႀကီး) လယ္ယာစုိက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း၀န္ႀကီးဌာန

၇။ ဦး၀င္းထြန္း (၀န္ႀကီး) သစ္ေတာေရးရာ၀န္ႀကီးဌာန

၈။ ဦးလွထြန္း (၀န္ႀကီး) ဘ႑ာေရးႏွင့္ အခြန္၀န္ႀကီးဌာန

၉။ ဦးခင္ေမာင္ျမင့္ (၀န္ႀကီး) ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန

၁၀။ ဦးတင္ႏုိင္သိန္း (၀န္ႀကီး) အမ်ဳိးသားစီမံကိန္းႏွင့္
စီးပြားေရးဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန/ ေမြးျမဴေရးႏွင့္
ေရလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန

၁၁။ ဦး၀င္းျမင့္ (၀န္ႀကီး) စီးပြားေရးႏွင့္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန

၁၂။ ဦးသိန္းထြန္း (၀န္ႀကီး) ဆက္သြယ္ေရးစာတုိက္ႏွင့္ ေၾကးနန္း၀န္ႀကီးဌာန

၁၃။ ဦးေအာင္ၾကည္ (၀န္ႀကီး) အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန/
လူမႈ၀န္ထမ္းကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ေနရာခ်ထားေရး၀န္ႀကီးဌာန

၁၄။ ဦးသိန္းထိုက္ (၀န္ႀကီး) သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာန

၁၅။ ဦးအုန္းျမင့္ (၀န္ႀကီး) သမ၀ါယမ၀န္ႀကီးဌာန

၁၆။ ဦးဥာဏ္ထြန္းေအာင္(၀န္ႀကီး) ပို႔ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီးဌာန

၁၇။ ဦးတင့္ဆန္း (၀န္ႀကီး) ဟိုတယ္ႏွင့္ ခရီးသြားလာေရးလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာန/ အားကစား၀န္ႀကီးဌာန

၁၈။ ဦးေက်ာ္စြာခုိင္ (၀န္ႀကီး) အမွတ္(၁)စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန

၁၉။ ဦးစိုးသိန္း (၀န္ႀကီး) အမွတ္(၂) စက္မႈ၀န္ႀကီးဌာန

၂၀။ ဦးေအာင္မင္း (၀န္ႀကီး) ရထားပို႔ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီးဌာန

၂၁။ ဦးသန္းေဌး (၀န္ႀကီး) စြမ္းအင္၀န္ႀကီးဌာန

၂၂။ ဦးေဇာ္မင္း (၀န္ႀကီး) အမွတ္(၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ႀကီးဌာန

၂၃။ ဦးခင္ေမာင္စိုး (၀န္ႀကီး) အမွတ္(၂) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား၀န္ႀကီးဌာန

၂၄။ ေဒါက္တာျမေအး(၀န္ႀကီး) ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန

၂၅။ ေဒါက္တာေဖသက္ခင္ (၀န္ႀကီး) က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာန

၂၆။ သူရဦးျမင့္ေမာင္ (၀န္ႀကီး) သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန

၂၇။ ဦးေအးျမင့္ (၀န္ႀကီး) သိပၸံႏွင့္ နည္းပညာ၀န္ႀကီးဌာန

၂၈။ ဦးခင္ရီ (၀န္ႀကီး) လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အား၀န္ႀကီးဌာန

၂၉။ ဦးသိန္းညြန္႔ (၀န္ႀကီး) သမၼတရုံး၀န္ႀကီးဌာန

၃၀။ ဦးစိုးေမာင္ (၀န္ႀကီး) သမၼတရုံး၀န္ႀကီးဌာန

ပုံ
သိန္းစိန္ (ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ)
-by 7Day News Journal on Wednesday, March 30, 2011 at 3:48pm