ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြလွ်ံက်ေနတဲ့ကဗ်ာ

ကဗ်ာဆရာဟာ အလြန္စိတ္ခ်မ္းသာေနပါတယ္တဲ့
တကယ့္ကို အလြန္အမင္းစိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့ပံုနဲ႔
တေလာကလံုးကို ေၾကျငာလိုက္တယ္
သူဟာ ကဗ်ာဆရာ
သူဟာ ကပ်ာကယာနဲ႔ ကဗ်ာေတြကို ေမြးထုတ္တယ္
သူဟာ က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ဖခင္/ဒါမွမဟုတ္
မိခင္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ရဲ႕
ကဗ်ာသားသမီးေတြ တပံုတမနဲ႔ေပါ့။
ကဗ်ာဆရာဟာ အျမဲတမ္းေပ်ာ္ရႊင္ေနပါတယ္တဲ့
သူ႔ရဲ႕သားသမီးကဗ်ာေတြက သူ႔ကိုစြန္႔ခြာခဲ့ၾကေပမယ့္
သူ႔ရဲ႕နိမိတ္ပံု၊ သေကၤတ၊ စကားလံုးေတြက
ေငြသံေၾကးသံ မညံလာခဲ့ၾကေပမယ့္
တိုးေ၀ွ႕ျပည့္က်ပ္ေနတဲ့သေဘၤာအိုႀကီးေပၚမွာ ေရာက္ရွိေနခဲ့ေပမယ့္
တိုးတက္ဖြံ႕ထြားစ ပါဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွာ
ဂ်ေလဘီတစ္ေယာက္အသြင္ေနေနရေပမယ့္
ကဗ်ာဆရာဟာ အဲဗားေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့ပါတယ္တဲ့။
ကဗ်ာဆရာမွာ စိတ္မခ်မ္းသာစရာတစ္ခုတေလ မရွိခဲ့ပါဘူးလို႔
ေဆာင္းခိုငွက္ေတြကို ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ကဗ်ာဆရာက ေျပာျပတတ္တယ္
ဘ၀မွာ နာက်ည္း ၀မ္းနည္း အံႀကိတ္ခဲ့တာမႈေတြမ်ားေပမယ့္
ကဗ်ာဆရာက ဘာကိုမွ စိတ္ထဲမထားပါဘူးတဲ့
ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းခ်ည္းပါဗ်ာလို႔
ဖေယာင္းတိုင္မီးယဲ့ယဲ့ေအာက္က ဆိုေလတယ္။
သူဟာ ကဗ်ာေတးသြားေတြနဲ႔ေပ်ာ္တဲ့ၿမိဳ႕က
ခ်စ္ခင္စရာ သာမန္ျပည္သားတစ္ဦးျဖစ္တယ္
အိုဘားမားနဲ႔တကြ ရွိသမွ်ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားကို သူေလးစားေနခဲ့
ဒါေပမယ့္သူဟာ ဗုိလ္ေတဇကိုပဲ အေလးျပဳတယ္
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကိုပဲ အေလးျပဳတယ္
တစ္ခါတရံ မွန္တစ္ခ်ပ္ေရွ႕ခ်ၿပီး
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ျပန္အေလးျပဳတတ္ေသးရဲ႕။
ကဗ်ာဆရာေလ… သူေပါ့
သူေပါ့… ကဗ်ာဆရာေလ
လူဆိုတဲ့ သတၱ၀ါေတြက ေမးေငါ့ၾကရင္ပဲ
သူ ေတာ္ေတာ္ေလး၀မ္းသာေနခဲ့၊ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီးေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့
ေအာင္ေမာင္းေျခထိုးေလးတစ္ကြက္ေလာက္ ထ ထ ကတတ္ျပန္ရဲ႕
ေဇဘီအီးေလးတစ္ဖလားေလာက္ ထ ထ ခ်တတ္ျပန္ရဲ႕။
ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာေရးရင္းနဲ႔ ထမင္းခ်က္တယ္
ကဗ်ာေရးရင္းနဲ႔ အမႈိက္သိမ္းတယ္
ကဗ်ာေရးရင္းအိမ္သာတက္ျပီး ကဗ်ာေရးရင္းေရခ်ဳိးတယ္
ကဗ်ာေရးရင္းနဲ႔ အက်ီ ၤလဲၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့
သူေရးလိုက္တဲ့ကဗ်ာေတြကို ၿမိန္ရည္ယွက္ရည္စားေသာက္ေတာ့တာပဲ
အဲဒါ ကဗ်ာဆရာေပါ့
ကဗ်ာေခါင္းအံုး ကဗ်ာဖက္လံုးနဲ႔ ကဗ်ာေစာင္ကိုၿခံဳၿပီးမအိပ္ခင္မွာ
ကဗ်ာကို ေဆးလိပ္လိုဖြာၿပီး
ကဗ်ာ၀ရန္တာမွာထိုင္ကာ လမင္းကို ကဗ်ာလိုၾကည့္
ကဗ်ာဆရာဟာ လြမ္းဖို႔ကိုလည္း သတိရေနခဲ့။
တခ်ိန္တုန္းက ကင္းၿမီးေကာက္မေလးေတြကိုေပါ့
အခ်စ္နဲ႔ သိကၡာဆိုတာကို ဗန္းျပ ျပ ၿပီး
သစၥာတရားေနာက္ေက်ာကို အစြယ္နဲ႔ေဖာက္ေဖာက္သြားတဲ့
အဆိပ္ျပင္းျပင္း ကင္းၿမီးေကာက္မေလးေတြကိုေပါ့
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ အဆိပ္ေတြစီးေနဆဲဆိုေပမယ့္
ကဗ်ာဆရာဟာ ေလကေလးတခၽြန္ခၽြန္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့ေလတယ္။
ကဗ်ာဆရာက ဆင္းရဲေပမယ့္
ဆင္းရဲေၾကာင္းကဗ်ာေတြကို သူသိပ္ဘ၀င္မက်ပါဘူးတဲ့
စိတ္ဆင္းရဲတဲ့ကဗ်ာ၊ ဒုကၡေရာက္ေၾကာင္းကဗ်ာ၊ ေၾကကြဲျခင္းကဗ်ာ
ငရဲျပည္တံခါးဦး၀က ၀င္ခြင့္လက္မွတ္ေတြကို အပိုင္သိမ္းထားတဲ့
ဟိုကဗ်ာေတြ ဒီကဗ်ာေတြကိုေပါ့
ကဗ်ာရွိရင္ကို ဆယ္ဘ၀ေလာက္ခ်မ္းသာေနၿပီဆိုတာ
အဲဒီကဗ်ာဆရာေတြ မသိလို႔ျဖစ္မယ္လို႔
ကဗ်ာဆရာဟာ ဆံပင္စသပ္တင္ကာ
ခပ္ဖြဖြေလး ရယ္ေမာတတ္တယ္
ဒါေပမယ့္လည္း ကဗ်ာဆရာက လူတစ္မ်ဳိးေလ
ကိုယ့္အတၱနဲ႔ကိုယ္ ဘာလုပ္လုပ္တင့္တယ္တယ္ဆိုၿပီး
ေယာက်္ားရသြားတဲ့ ရည္းစားေဟာင္းကို လြမ္းဆြတ္သလိုလိုနဲ႔
ငိုျပတတ္ေသးရဲ႕
ရႈိက္ေမာႏြမ္းလ်ျခင္းေနာက္က ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ကဗ်ာဆရာ သူေလ။
သူဟာ ကိုယ့္၀ါဒနဲ႔ကိုယ္ လမ္းေလွ်ာက္တယ္
လုပ္ေဆာင္ရခက္တဲ့ အေျခအေနေတြကို ပ်က္ရယ္ျပဳၿပီး
ကဗ်ာဆရာ ေပ်ာ္ရႊ႔င္ေနခဲ့ေလရဲ႕။
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အေျခစိုက္စခန္းဟာ
ကဗ်ာဆရာ့ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာပဲ တည္ရွိေၾကာင္း
ကဗ်ာ့ၾကယ္စံုညေတြဟာ ေသေသခ်ာခ်ာသိခဲ့တယ္
အစုလိုက္အျပံဳလိုက္….. ကိစၥေတြအေပၚ
ကဗ်ာဆရာ မေလာ္လီမေဖာက္ျပားခဲ့ဘူး
ကဗ်ာဆရာဟာ ဆူးျခံဳေတြထက္ တက္လွဲခဲ့တယ္
ေက်ာက္ခၽြန္ခၽြန္လမ္းခင္းေတြေပၚ လူးလွိမ့္ခဲ့တယ္
““ေနပူထဲလည္း…ေလွ်ာက္ရဲပါတယ္””
““အားလံုးကို ေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္””
ဒါဟာ ကဗ်ာဆရာေပ်ာ္ရႊင္စြာဆိုေနက် ေတးေတြေပါ့
သူဟာ ခပ္ေသာ့ေသာ့ေလး ခရီးႏွင္ရင္း
အခ်ိန္ကာလေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔တိုက္ခိုက္
၀မ္းတစ္ထြာဗိုက္ကို ပံုမွန္မျဖည့္တင္းႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
ကဗ်ာဆရာ ေပ်ာ္ေနခဲ့ပါတယ္
ကဗ်ာဆရာဟာ ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္တဲ့
သူဟာ တကယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့တဲ့ပံုပါပဲ
ပင္လယ္ႀကီးနဲ႔ ေတာင္တန္းႀကီးကို သူလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္တယ္
ဒါ… ကဗ်ာဆရာ
သူဟာ ကဗ်ာကို ကပ်ာကယာစပ္ရင္း
ကဗ်ာနဲ႔ေ၀းရာအရပ္ဆီ ဘယ္ေတာ့မွထြက္မေျပးမယ့္
ကဗ်ာ့ေသြးရင္း ကဗ်ာ့ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္တစ္ေယာက္အျဖစ္
ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ ကဗ်ာနဲ႔သစ္ခဲ့ေပါ့။
သူ… ေပ်ာ္ေနခဲ့ပါတယ္
တကယ္ပါပဲ
ကဗ်ာဆရာ ေပ်ာ္ေနခဲ့ေလရဲ႕
ေပ်ာ္ရႊင္မႈျပင္းျပစြာ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ကာ သာသာယာယာ။ ။

ဥကၠာကိုကို