(မဆ္အလဟ္)
အသက္ငယ္လြန္း၍ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို မထမ္းႏိုင္ေသာဇနီး၊ ေရာဂါေ၀ဒနာေၾကာင့္ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို မထမ္းႏိုင္ေသာဇနီးသည္ျဖင့္ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို
မျပဳအပ္ (အလ္ဗရီကဟ္ရွရ္ဟြသ္သရီကဟ္၊ ၁၂၆၈)
ေရာဂါသည္ဇနီးတစ္ေယာက္မွာ ကာမဆက္ဆံမႈ၀န္ကိုေတာ့ ထမ္းႏိုင္၏။ သို႔ေသာ္ ေရခ်ဳိးလွ်င္ ေရာဂါပြားမည္ကို စိုးရိမ္ရ၏။ ထိုကဲ့သို႔
ဇနီးသည္ႏွင့္ကာမဆက္ဆံမႈကို ျပဳႏိုင္၏။ ထိုအခါ ဇနီးသည္မွာ ေရခ်ဳိးမည့္အစား သယမ္မြမ္ျပဳလိုက္ရမည္။ (အလ္ဗရီကဟ္)
ကာမဆက္ဆံေသာအခါ အာရံုကို ဇနီးသည္အေပၚ၌သာရွိေစရမည္။ ထို႔အတူ ဇနီးသည္ကလည္း ခင္ပြန္းသည္အေပၚ၌သာ ရွိေစရမည္။ မိမိတို႔သည္ အၾကင္လင္မယားဆက္ဆံေသာ္လည္း အာရံုမွာ သူစိမ္းမ်ားအေပၚသို႔ရွိေနလွ်င္ ေဇနာတစ္မ်ဴိးသာျဖစ္ေပမည္။ ဤသည္ၾကီးမားေသာ အျပစ္တစ္ရပ္ျဖစ္၏။ (အလ္မဒ္ခလ္၊ ၁၉၉)
ကာမဆက္ဆံေသာေနရာသည္ လံုျခံဳရန္ အေရးၾကီး၏။ အနားတြင္ ကေလးသူငယ္မ်ား၊ အဖိုးအိုမ်ား မရွိေစရ။ အခ်ဳိ႕ အာလင္မ္ပညာရွင္မ်ားကမူ အသိရွိေသာ ကေလးငယ္မ်ား တိရိစၧာန္မ်ား၊ အိပ္စက္ေနသူမ်ားအနားတြင္လည္း
ဆက္ဆံျခင္းကိုတားျမစ္ၾက၏။ (အလ္မဒ္ခလ္၊ စ၊ ၁၈၈)
ရာသီေသြးမ်ားေပၚေနခ်ိန္၌ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကာမဆက္ဆံခြင့္မရွိ။ သို႔ျဖစ္၍ ဇနီးသည္အေနျဖင့္လည္း ထိုအခါမ်ဴိး၌ ခင္ပြန္းသည္အား ဆက္ဆံခြင့္မေပးရ။ ျငင္းရမည္။ (သဟ္သာ၀ီ၊ စ ၊ ၂၈)
အမ်ဳိးသမီးသည္ ရာသီေသြးမ်ားေပၚေနလွ်င္ မိမိအမ်ဳိးသားအား အသိေပးရန္ အေရးၾကီး၏။ သို႔မွသာ အမ်ဳိးသားမွ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းရွိေနမည္ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက အမ်ဳိးသားသည္ အျပစ္ထိုက္မည္ျဖစ္သည္။ (သဟ္သ၀ီ၊ စ ၊ ၇၈)
ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ တစ္ဦး၏အရွက္ကို တစ္ဦး
အျပန္အလွန္ကိုင္တြယ္ခြင့္ရွိ၏။ ရာဂစိတ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ရာဂစိတ္မပါဘဲျဖစ္ေစ ခြင့္ျပဳခ်က္ရွိ၏။ မည္သည့္တားျမစ္ခ်က္မွမရွိ။ (ဗဒါေအ့၊ စ၊ ၁၉၉ အတြဲ ၁)
ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ တစ္ဦး၏ လိင္အဂၤ ါကို တစ္ဦး ၾကည့္ခြင့္ရွိျငားလည္း မလိုအပ္ဘဲ ကိုင္တြယ္ၾကည့္ရႈျခင္းသည္ မကၠရူဟ္ျဖစ္ေၾကာင္း အာလမ္ဂီရ္က်မ္း၌ ေရးသားထားေပသည္။ (အာလမ္ဂီရ္၊ စ ၊ ၂၂၇ အတြဲ-၅)
ဇနီးေမာင္ႏွံဆက္ဆံျပီး ၀ုဇူေရသန္႔စင္ျပီး အိပ္ခြင့္ရွိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ေရခ်ဳိးျပီးမွ အိပ္ျခင္းသည္ပိုျမတ္၏။ (ဇာဒြလ္မအာဒ္၊ စ၊ ၁၅၀၊ အတြဲ-၃)
ဇနီးေမာင္ႏွံ မဆက္ဆံမီ အလႅာဟ္အမည္ထည့္၍ ကြင္းထားေသာလက္စြပ္မ်ားကို ခၽြတ္ထားရန္ အေရးၾကီး၏။
ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသည္ အိဟ္ရာမ္၀တ္ဆင္ျပီး ဟဂ်္ရက္မ်ားအတြင္း ကာမဆက္ဆံခြင့္မရွိ။
(ကိုးကား- အစၥလာမ့္နည္းက် အစၥလာမ့္အိမ္ေထာင္မႈဆက္ဆံေရး- ျပဳစုသူ -ေဒါက္တာ အာဖ္သာဗ္အဟ္မဒ္ရွားဟ္.….မွ)
ဗဟုသုတေလးပါ…. ဒီေန႔ ဖတ္ျဖစ္လုိ႔ တင္လိုက္တာ။
