ေက်ာပူပူ ရင္ပူပူ
အေရခြံခပ္ထူထူနဲ႔
ဒြႏၷယာအတုၾကီးထဲကိုမွ
ငါက ခုန္ခ်ခဲ့မိတာကိုး။
ဘ၀စာမ်က္ႏွာ တစ္ရြက္ခ်င္းမွာ
ကံၾကမၼာက လူရာမသြင္း
အတက္အဆင္း…. အတက္… အဆင္း
ခဏခဏ ရထားေပၚက ကန္ခ်ခံရ
ေ၀ဒနာတို႔ရဲ႕ အလိုေတာ္အရ ငါဟာ
ကဗ်ာဆရာျဖစ္မယ့္ အုတ္နီခဲတစ္လံုး
ဆံုးရႈံးမႈေတြဆို
ျပန္မလိုခ်င္တတ္ေအာင္ စပယ္ရွယ္ေလ့က်င့္ထားတဲ့ေကာင္
ရိုးမေတာာင္ တစ္ေတာတစ္ခြင္
စိတ္ကူးေတြ ဆန္႔ႏိုင္သေလာက္ယဥ္ခဲ့ေလရဲ႕
သူရဲေကာင္းအိပ္မက္ေတြ ေန႔စဥ္မက္ခဲ့ေလရဲ႕။
ပင္လယ္စပ္နား ျမိဳ႕ကေလးရယ္
ဖြားဖက္ေတာ္ မိုးေရစက္ေတြရယ္
ညီမေလး ခ်စ္သူမ, ဖတ္ဖို႔ေရးတဲ့ ကဗ်ာတခ်ဳိ႕ရယ္
စသည္..စသည္ျဖင့္
ကိုယ္တည္ေဆာက္တဲ့ဘ၀ဟာ ကိုယ္နဲ႔
ကိုယ္ လူရာ၀င္ဖို႔အတြက္ သီးသန္႔။
လူတိုင္းက တံုးအတယ္လို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ထံုထိုင္းေပမယ့္
ေခတ္ကေရွ႕ကသြားျပီး လူက အျမဲေနာက္မွာ က်န္ေနခဲ့ေပမယ့္
ဥကၠာဆိုတဲ့သတၱ၀ါ
ကမၻာမွာ ရွိေနပါေသးတယ္။
“အရသာေတြတြယ္
ရမၼက္ေဇာေတြၾကြယ္
ဟူး…. ေလာကၾကီးက ဖြယ္တယ္တယ္ပါတကား´´
သံေ၀ဂ စကားေတြေျပာ ေျပာ ျပီး
မေကာင္းတာမွန္သမွ် စပ္ျဖီးျဖီးနဲ႔ စမ္းစမ္းၾကည့္တတ္ျပီး
ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာဘ၀ကို
ဘာဓနနဲ႔မွ မလဲႏိုင္တဲ့အေကာင္ဆိုေတာ့
ဘယ္လိုခၽြတ္ခၽြတ္ မကၽြတ္တဲ့ မိစၧာပဲ ဆိုခ်င္ဆိုပါေတာ့။
ေျပာရင္း ေရးရင္းနဲ႔ပဲ
ေဟာဒီကဗ်ာ ေဟာဒီမွာ ဆံုးသြားပါျပီ
ခင္ဗ်ားမၾကိဳက္ရင္
ဆက္မဖတ္ရံုအျပင္ ဒီ့ထက္မရွိ။ ။
Monthly Archives: December 2010
ညတုန္းကၾကည့္တဲ့မွန္
ဥကၠာကိုကို(သံတြဲ)
အလင္းေပ်ာက္ည
(၁)
အျပာပိတ္ခံ၊ ဘံုစံေန႔ရက္
ပင့္သက္ရႈိက္ေမာ၊ ေမွာ္ရံုေတာမွာ
ေရဆာေရငတ္ ၊ လွည့္စားပတ္ေခြ
ရင္ေႏြပူထဲ ၊ အသည္းကၽြမ္းေျမ့
တေရြ႕ေရြ႕တိုး ၊ ဖက္စြတ္မိုးလား
ရီ၀ါးမႈိင္းေ၀…..အာရံုရွည္…..။
(၂)
ေၾကကြဲေကာင္းကင္ ၊ ယက္သဲ့တင္ငါး
ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ ၊ လြတ္လမ္းေပ်ာက္….လို
မိုးျပိဳဘ၀ ၊ ဘာကိုတ,လိမ့္
သိမ့္သိမ့္ျမည္ဟီး ၊ ေတာက္ေလာင္မီးလွ်ံ
လႈိင္းထန္ပင္လယ္ ၊ ရစ္ငင္တြယ္လွ်ဳိး
နတ္ဆိုးဂီတ…. တန္ခိုးျပ….။
(၃)
ကူပါကယ္ပါ…. ဘယ္ကပါနည္း
ေတာ္လည္းသံသို႔ ၊ ၀င္ေလမို႔ေမာက္
ငါ..ေရာက္ျပီလား ၊ တဏွာၾကားနစ္
မျဖစ္ေခ်ဘူး ၊ အိပ္မက္မူးသူ
ဇမၺဴတစ္ခြင္ ၊ ငါထင္ျမင္ရ
ေ၀ၾက…ေၾကြၾက…. ေျမသို႔ခ။ ။
ဥကၠာကိုကို(သံတြဲ)
ေရာင္ျပန္မဂၢဇင္း၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၀၈။
မမျဖိဳးကိုခ်စ္တဲ့ မိုးေရစက္ေတြ
(၁)
မ….မ….ေရ…
တိတ္တဆိတ္ေၾကကြဲ
မ်က္ရည္၀ဲရံုကလြဲျပီး
ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲကြယ္
ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးမက္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ငယ္
မုတ္သုန္ေလနဲ႔ လြင့္ေတာ့တယ္။
ငါခ်စ္တဲ့ မိုးစက္ေတြရယ္
မမျဖိဳးကို သယ္ေဆာင္ခဲ့ၾကကြယ္
စံပယ္ေတြလည္း ပြင့္ေတာ့မယ္။
(၂)
မမျဖဳိးေလ….
မိုးနဲ႔အတူ ေစခဲ့တာ
စံပယ္နဲ႔အတူ ေ၀ခဲ့တာ
ၾကယ္ကမၻာမွာ ကမၺည္းထိုး
မမျဖိဳးကို ခ်စ္တယ္ေဟ့..လို႔
စို႔စို႔ပို႔ပို႔ ဟစ္ေၾကြး
ေဟာဒီေကာင္ဟာ အရူးေလးပါ။
ရင္ထဲမွာ မိုးေတြရြာတယ္
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ အိပ္မက္ဟာ
ရင္နာစြာ ပ်က္သုန္းေၾကမြ
မလွမပ ရႈံးနိမ့္ခဲ့ရတာေလ …..
ေသဆံုးသြားတဲ့ ႏွလံုးသား
အစားထိုးမရႏိုင္တဲ့အခ်စ္
အသစ္မျဖစ္ေတာ့တဲ့ ရာဇ၀င္တစ္ခုလံုး
မိုးစက္ေတြဖံုးလို႔
အားလံုးကို ဆံုးရႈံးေပးလိုက္ပါတယ္မမရယ္။
အညတရ ကဗ်ာဆရာကို
ကံၾကမၼာက လွည့္စားလြန္းတယ္
ရယ္ေမာစရာ ဇာတ္စင္ေပၚမွာ
`ျမင္သာျမင္…မၾကင္ရတဲ့ဘ၀´ တဲ့
ကဗ်ာဆရာ ကျပခဲ့ပါတယ္။
မူးယစ္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြရယ္
မ်က္ႏွာလႊဲထားၾကစမ္းကြယ္
မမျဖိဳးကို လြမ္းေတာ့မယ္။
(၃)
`ကဗ်ာဆရာက မိုးကိုခ်စ္တယ္လား´
မမျဖိဳးေမးစကား
ႏွလံုးသားမွာစြဲနစ္
အို…. ခ်စ္ရပါေသာ မမျဖိဳး
မိုးကိုခ်စ္ေသာ မမျဖိဳး။
ႏွင္းဆီနဲ႔တူတဲ့အလွမ်ဴိးေပမယ့္
ႏွင္းဆီရိုးမွာ ဆူးရွိတယ္
မမျဖိဳးမွာ ဆူးမရွိဘူး။
မ်က္၀န္းနက္နက္တစ္စံုသာ အပ္ႏွင္းခဲ့
ညေနခင္းခါးခါးအတြက္
ကြက္ၾကားမိုးေတြက မစဲေတာ့ေအာင္ရြာခ်
ေမွ်ာ္လင့္ထားသမွ် ေလာင္ကၽြမ္းျပာက်
ဘယ္ေျခလွမ္းနဲ႔ ခရီးဆက္ရမတဲ့လဲ
ဘယ္အလြမ္းနဲ႔ ေရွ႕ဆက္လွမ္းရမတဲ့လဲ
လမ္းမခြဲခဲ့ၾကေပမယ့္
လမ္းကြဲခဲ့ၾကျပီ
ေဟာဒီေကာင္က ၀မ္းနည္းခဲ့ရျပီ…..
စံပယ္ပန္းကိုခ်စ္ေသာ မမျဖိဳးေရ
ဖြင့္မေျပာသာတဲ့ အေျခအေနဆိုတာ
တိတ္တခိုးပဲ လြမ္းေနဖို႔ရာ အတြက္လား
မႈန္ရီ၀ိုး၀ါး ႏွလံုးသားအလယ္
စံပယ္ညိဳးတဲ့ ကဗ်ာမိုးရယ္ Read the rest of this entry »
ဖို-မ ဆက္ဆံျခင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း ၍ ပညတ္ေတာ္မ်ား(အစၥလာမ္)
(မဆ္အလဟ္)
အသက္ငယ္လြန္း၍ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို မထမ္းႏိုင္ေသာဇနီး၊ ေရာဂါေ၀ဒနာေၾကာင့္ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို မထမ္းႏိုင္ေသာဇနီးသည္ျဖင့္ ဖိုမဆက္ဆံမႈကို
မျပဳအပ္ (အလ္ဗရီကဟ္ရွရ္ဟြသ္သရီကဟ္၊ ၁၂၆၈)
ေရာဂါသည္ဇနီးတစ္ေယာက္မွာ ကာမဆက္ဆံမႈ၀န္ကိုေတာ့ ထမ္းႏိုင္၏။ သို႔ေသာ္ ေရခ်ဳိးလွ်င္ ေရာဂါပြားမည္ကို စိုးရိမ္ရ၏။ ထိုကဲ့သို႔
ဇနီးသည္ႏွင့္ကာမဆက္ဆံမႈကို ျပဳႏိုင္၏။ ထိုအခါ ဇနီးသည္မွာ ေရခ်ဳိးမည့္အစား သယမ္မြမ္ျပဳလိုက္ရမည္။ (အလ္ဗရီကဟ္)
ကာမဆက္ဆံေသာအခါ အာရံုကို ဇနီးသည္အေပၚ၌သာရွိေစရမည္။ ထို႔အတူ ဇနီးသည္ကလည္း ခင္ပြန္းသည္အေပၚ၌သာ ရွိေစရမည္။ မိမိတို႔သည္ အၾကင္လင္မယားဆက္ဆံေသာ္လည္း အာရံုမွာ သူစိမ္းမ်ားအေပၚသို႔ရွိေနလွ်င္ ေဇနာတစ္မ်ဴိးသာျဖစ္ေပမည္။ ဤသည္ၾကီးမားေသာ အျပစ္တစ္ရပ္ျဖစ္၏။ (အလ္မဒ္ခလ္၊ ၁၉၉)
ကာမဆက္ဆံေသာေနရာသည္ လံုျခံဳရန္ အေရးၾကီး၏။ အနားတြင္ ကေလးသူငယ္မ်ား၊ အဖိုးအိုမ်ား မရွိေစရ။ အခ်ဳိ႕ အာလင္မ္ပညာရွင္မ်ားကမူ အသိရွိေသာ ကေလးငယ္မ်ား တိရိစၧာန္မ်ား၊ အိပ္စက္ေနသူမ်ားအနားတြင္လည္း
ဆက္ဆံျခင္းကိုတားျမစ္ၾက၏။ (အလ္မဒ္ခလ္၊ စ၊ ၁၈၈)
ရာသီေသြးမ်ားေပၚေနခ်ိန္၌ ဇနီးေမာင္ႏွံ ကာမဆက္ဆံခြင့္မရွိ။ သို႔ျဖစ္၍ ဇနီးသည္အေနျဖင့္လည္း ထိုအခါမ်ဴိး၌ ခင္ပြန္းသည္အား ဆက္ဆံခြင့္မေပးရ။ ျငင္းရမည္။ (သဟ္သာ၀ီ၊ စ ၊ ၂၈)
အမ်ဳိးသမီးသည္ ရာသီေသြးမ်ားေပၚေနလွ်င္ မိမိအမ်ဳိးသားအား အသိေပးရန္ အေရးၾကီး၏။ သို႔မွသာ အမ်ဳိးသားမွ ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းရွိေနမည္ျဖစ္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါက အမ်ဳိးသားသည္ အျပစ္ထိုက္မည္ျဖစ္သည္။ (သဟ္သ၀ီ၊ စ ၊ ၇၈)
ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ တစ္ဦး၏အရွက္ကို တစ္ဦး
အျပန္အလွန္ကိုင္တြယ္ခြင့္ရွိ၏။ ရာဂစိတ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ရာဂစိတ္မပါဘဲျဖစ္ေစ ခြင့္ျပဳခ်က္ရွိ၏။ မည္သည့္တားျမစ္ခ်က္မွမရွိ။ (ဗဒါေအ့၊ စ၊ ၁၉၉ အတြဲ ၁)
ဇနီးေမာင္ႏွံတို႔သည္ တစ္ဦး၏ လိင္အဂၤ ါကို တစ္ဦး ၾကည့္ခြင့္ရွိျငားလည္း မလိုအပ္ဘဲ ကိုင္တြယ္ၾကည့္ရႈျခင္းသည္ မကၠရူဟ္ျဖစ္ေၾကာင္း အာလမ္ဂီရ္က်မ္း၌ ေရးသားထားေပသည္။ (အာလမ္ဂီရ္၊ စ ၊ ၂၂၇ အတြဲ-၅)
ဇနီးေမာင္ႏွံဆက္ဆံျပီး ၀ုဇူေရသန္႔စင္ျပီး အိပ္ခြင့္ရွိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ေရခ်ဳိးျပီးမွ အိပ္ျခင္းသည္ပိုျမတ္၏။ (ဇာဒြလ္မအာဒ္၊ စ၊ ၁၅၀၊ အတြဲ-၃)
ဇနီးေမာင္ႏွံ မဆက္ဆံမီ အလႅာဟ္အမည္ထည့္၍ ကြင္းထားေသာလက္စြပ္မ်ားကို ခၽြတ္ထားရန္ အေရးၾကီး၏။
ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးသည္ အိဟ္ရာမ္၀တ္ဆင္ျပီး ဟဂ်္ရက္မ်ားအတြင္း ကာမဆက္ဆံခြင့္မရွိ။
(ကိုးကား- အစၥလာမ့္နည္းက် အစၥလာမ့္အိမ္ေထာင္မႈဆက္ဆံေရး- ျပဳစုသူ -ေဒါက္တာ အာဖ္သာဗ္အဟ္မဒ္ရွားဟ္.….မွ)
ဗဟုသုတေလးပါ…. ဒီေန႔ ဖတ္ျဖစ္လုိ႔ တင္လိုက္တာ။
ဥကၠာကိုကို(သံတြဲ)အေၾကာင္းတေစ့တေစာင္း (ေနမုန္းေရးသည္)
ရခိုင္သား မြန္ေသြးနည္းနည္းစပ္တယ္။ သံတြဲရဲ႕ အထင္ကရ ျဖစ္ခဲ႔ဖူးတယ္။ အရက္ဆုိင္မန္ေနဂ်ာကုိ ငါးတန္းေလာက္ကတည္းက လုပ္ခဲ႔တယ္။ ေရႊထီးေဆာင္းတဲ႔ အရက္ဆုိင္ မန္ေနဂ်ာ ဘဝ ငါးတန္းေက်ာင္းသားဘဝေလာက္ကတည္းက စာရင္းလိမ္တတ္တယ္လို႔ သူကိုယ္သူေျပာတယ္။ အေဖက ရုကၡေဗဒ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ထိ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔တယ္တဲ႔ ။ အမ်ဳိးကိုစစ္ရင္ ေဆြႀကီးမ်ိဳးႀကီးလို႔ေျပာလို႔ရတဲ႔ အထဲကပဲ။ ဒါေပမဲ႔ သူအေမနဲ႔ ညားေတာ့ အိမ္က သေဘာမတူလို႔ ေဆြခန္းမ်ိဳးခန္း ျဖတ္ခံရတယ္ထင္ပါ့။ သူတို႔ အေဖ အမ်ိဳးေတြေကာင္းစားတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေထာက္ပံ့ကူညီခဲ႔ေပမဲ႔ သူအေဖကအရက္ေၾကာင့္ ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ သူတို႔ သားအမိေတြကုိ ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ႔တယ္။
သူ အေျခခံပညာအထက္တန္းကုိ ငပလီ မွာတက္ခဲ႔တယ္။ ေက်ာင္းကုိ အသြားအျပန္ ဆယ္မိုင္ေလာက္စက္ဘီးနင္းၿပီးေက်ာင္းတက္ခဲ႔တယ္။ သံတြဲမွာေနတဲ႔အခ်ိန္ ကဗ်ာကုိ အရူးအမူး တြယ္ၿငိခ်ိန္မွာ စာေပဝိုင္းေတြ လစဥ္ကဗ်ာစာအုပ္ေတြကုိ အသက္ ၁၆-၁၇ ေလာက္နဲ႔ ဦးစီးၿပီးလုပ္ခဲ႔တယ္။ သူတို႔ကဗ်ာ၀ိုင္း ရဲ႕ကဗ်ာစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ကို ျမန္မာ့ဓနမွာဆရာေမာင္ၾကည္ႏုိင္က ေရးဖူးတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အေဖ ဆံုးၿပီးေတာ့ အေဖဘက္ကအမ်ိဳးေတြက ရွိသမွ်အကုန္ျပန္သိမ္းၿပီး အိမ္ေနရာ တစ္ကြက္ပဲေပးခဲ႔တာကိုေရာင္းၿပီး အေမက သတၱိေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ရန္ကုန္တက္လာတာတဲ႔။
ဒါေတာင္ဒီေကာင္က ရန္ကုန္မလာခ်င္လို႔ သံတြဲ ၾကက္ေျခနီရံုးခန္းမွာ ယူနီဆက္ပ္ ပေရာဂ်က္နဲ႔ တစ္ေသာင္းခြဲစား ေဘာ္လန္တီယာ(volunteer) တစ္ႏွစ္ေလာက္ ေယာင္လည္လည္ ဝင္လုပ္ေနသတဲ႔။ ေနာက္ဆံုးအေမြရတဲ႔ စက္ဘီး တစ္စီးနဲ႔ သံတြဲမွာ ေယာင္ေနရင္းက စိတ္ရူးေပါက္လို႔ အေမေနာက္ကုိလိုက္လာရင္ အခုေတာ့…. ေန႔ခ်င္းႀကီး ရန္ကုန္သား ျဖစ္ေနၿပီ။ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ လက္ထဲမွာ တစ္က်ပ္မွ မပါဘဲ တကၠစီငွားၿပီး ရြာမထဲမွာ အေမအိမ္ရွာသတဲ႔ ။ အေတာ္ဝထၳဳဆန္တယ္ ။ အင္းစိန္ရြာမ မွာ လိပ္စာမသိဘဲ အိမ္ရွာႏုိင္ပံုေထာက္ကတည္းက ဒီေကာင္ ဇ ကို ခန္႔မွန္းမိတယ္။
စကားနည္းတယ္။ ေျပာသမွ် နားေထာင္ေခါင္းၿငိမ့္ ။ အရက္ကုိ ေျဖးေျဖးေသာက္။ ကဗ်ာေရးဖို႔ ေခ်ာင္းေနတတ္တယ္။ လူခ်စ္လူခင္မ်ားတယ္လို႔ဆိုရမွာပဲ… က်ေနာ္တို႔ အရက္ဝိုင္းက သူ႔ ကုိ ဦးတည္ၿပီးျဖစ္လာတာ။ အရက္ဝိုင္းမွာ အေျပာသမားက ဖိုးသီဟ နဲ႔ မင္းထက္စံ။ နားေထာင္ဝင္ရွင္းတာက က်ေနာ္ ။ အရက္ကုိ ထည့္သမွ် ကုန္ေအာင္ေသာက္တာက သက္ပိုင္ေဌး။ မိန္းမေတြနဲ႔ ပါတ္သတ္ရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ခံစားတာေတာ့သိပ္မေတြ႔ရဘူး ။ သိပ္မေတြ႔ရဆို အြန္လိုင္းမွာ သားေျပာမယားေျပာ ေျပာလို႔ရေနတဲ႔သူေတြက နည္းတာမွ မဟုတ္တာ။
အရက္ကုိ ခံုခံုမင္မင္ေသာက္ၿပီးေတာ့ ဖိုးသီဟ ေခၚရာေနာက္ကုိ လိုက္ၿပီး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိ ႏွစ္ေသာင္းသံုးေသာင္းေလာက္လည္းေပးဝယ္တက္တယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ ခင္မင္ၿပီးမၾကာခင္ ေဆးရံုတက္ရတယ္။ ေဆးရံုေရာက္ေတာ့လည္း ခပ္ေအးေအးရယ္… သူ႔ကုိယ္သူ မေသမွန္းလည္းသိပံုရတယ္။ ေဆးရံုက ဆင္းလာေတာ့ ေဆးလိပ္ျဖတ္လိုက္တယ္ ။ ဘီအီးေတာ့မေသာက္ေတာ့ဘူး ။ ေသလိမ့္မယ္ မေသာက္နဲ႔လို႔ေျပာတဲ႔ သူ ကုိ အရက္ေန႔စဥ္ေသာက္ျဖစ္ေအာင္ မျမဴဆြယ္ဘဲ လႊမ္းမိုးႏုိင္တဲ႔ေကာင္။
ကဗ်ာေတြစာေတြကုိ သိပ္မေဝဖန္ဘူး ။ဆက္ေရးလို႔ ပဲေျပာတက္တဲ႔ေကာင္ရယ္။ သူဆီက ဘာ စာေပသီဝရီရြတ္ဖတ္သံမၾကားရဘူး ။ ကဗ်ာကုိ ကဗ်ာလို႔ ေရးၿပီးေတာ့ ကဗ်ာကုိ ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားတက္တဲ႔ေကာင္။ မူးၿပီးအြန္လိုင္းမ်ားတက္ရင္ အျပင္မွာဆဲသံမၾကားဖူးသေလာက္ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းကုိ ကာစတန္မက္ေဆ႔တင္ဆဲတာ။ ဂ်ီေတာ့တင္မကဘူး မ်က္ႏွာနဲ႔တြဲရက္ ေဖ့စ္ဘြတ္မွာပါဆဲရဲတဲ႔ေကာင္ ။ လူက ကဗ်ာဆရာသာေျပာတယ္ ရုပ္က ရဲရုပ္…ဘယ္သြားသြား ရဲအထင္ခံရတဲ႔ေကာင္။ ကုိယ့္ရုပ္ကုိလည္း အေတာ္ဂရုစိုက္တဲ႔ ကဗ်ာဆရာရယ္။ ႏုိက္ကလပ္က အိမ္သာထဲဝင္ေသးေပါက္ၿပီးျပန္အထြက္ ဆံပင္ပံုစံမပ်က္ေအာင္ လုပ္ေနတာေတြ႔ခဲ႔ရ ေသးတယ္။ မ်က္ႏွာေျပာင္ပံုေတာ့မေျပာနဲ႔…. ။
သတင္းေထာက္လုပ္တာ သံုးႏွစ္ရွိၿပီး ပန္းခ်ီစာေပအႏုပညာသမားေတြရဲ႕ ဘဝေတြကို ေကာ္လံစားေရးေနတယ္လို႔ေျပာလို႔ရတယ္။ ႏုိင္ငံေရးသတင္း၊ ေဗဒင္သတင္းေတြလိုက္တယ္၊ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေလး တစ္ပုဒ္ႏွစ္ပုဒ္ေရးတယ္ ။ ႏုိင္ငံပါေက်ာ္ေရာ… ဗီစီဒီတစ္ခုထဲမွာ နာမည္အၾကာႀကီးပါလာလို႔ ။ အခုေတာ့ လက္ေတာ့ပ္ရူးရူးေနတယ္။ တစ္ရံုးလံုးမွာ လက္ေတာ့ပ္မရွိတာ သူတစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနလို႔တဲ႔။ ဒီႏွစ္ကုန္ရတဲ႔ ေဘာ့နပ္စ္ကုိ လက္ေတာ့ပ္ဝယ္မယ္တကဲကဲ လုပ္ေနရဲ႕။ က်င္လည္ခဲ႔ပံုျဖတ္သန္းခဲ႔ပံုေတြၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒီကဗ်ာဆရာကနည္းတဲ႔ ဇမဟုတ္ဘူး ။ဘဝေနနည္းအႏုပညာကုိ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ထက္ ဆယ္ျပန္ေလာက္ပိုၿပီး ကၽြမ္းက်င္တယ္။ အခ်ိန္ကိုက္ေနရာကုိက္နဲ႔ ဘဝ ကုိ အံဝင္ခြင္က် ျဖတ္သန္းေနတယ္…။ အရက္ေၾကာင့္ျမန္ျမန္မေသရင္ ကဗ်ာဆရာေကာင္း စာေရးဆရာေကာင္းျဖစ္လာမဲ႔ေကာင္လို႔ ထင္တယ္။
ေနမုန္း
သူရဲေကာင္းေတး
V1 : က်ေနာ္/ငါ
ကဗ်ာထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္
ေဟာ…. ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕
ကဗ်ာေတးသြားေတြနဲ႔ ျငိမ့္ေညာင္းေနတဲ့ျမိဳ႕
ကဗ်ာပန္းပြင့္ေတြနဲ႔ လန္းစြင့္ေနတဲ့ျမိဳ႕
ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ျမိဳ႕။
"မင္းကသင္းကြဲလာပံုရတယ္"
အို…..ဆရာေခ်ာႏြယ္…..
ဖြင့္မရတဲ့ ေ၀ခြဲမႈေတြနဲ႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဆရာက ေ၀ဒနာဆန္ဆန္ ရယ္ေမာလိုက္တယ္
သူ႔ရယ္သံတိုင္းဟာ ကဗ်ာအျဖစ္ ေလထဲကို လြင့္ပ်ံ႕သြားၾက
ျပီးေတာ့
ဆရာကိုယ္တိုင္လည္း ကဗ်ာအျဖစ္ သူ႔ကဗ်ာေတြေနာက္
ေမ်ာ…. ပါ….. သြား…….။
V2 : မိုက္ေသြးေကာင္းတဲ့ လူမိုက္ေတြစုစည္းရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ
၀ရုန္းသုန္းကားေျပးလႊားလာတဲ့ ကဗ်ာေတြကို ေတြ႕တယ္
ခပ္တည္တည္ ေဘးေစာင္းၾကီးေလွ်ာက္လာတဲ့ ကဗ်ာေတြကို ေတြ႕တယ္
ေဗဒေတြ ထည္လဲ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ကဗ်ာေတြကို ေတြ႕တယ္
ေနာက္ကၽြမ္းပစ္၀င္လာတဲ့ ကဗ်ာေတြကို ေတြ႕တယ္
ေနရာအႏွံ႕ ကဗ်ာေတြ ပြင့္တယ္ ။
CHO : (ေသြးေၾကာင္တဲ့သူအတြက္ ေနရာမရွိဘူး
ေသြးေၾကာင္တဲ့သူအတြက္ ေနရာမရွိဘူး
ေသြးေၾကာင္တဲ့သူအတြက္ ေနရာလံုး၀ မရွိဘူး)
V3 : ေရွ႕တည့္တည့္မွာ ေခ်ာက္ၾကီးရွိတယ္
ေစာေစာက အသံနက္ၾကီးရွိတယ္
အဲဒီမွာ ေ၀ဒနာမ်ဳိးစံုနဲ႔ ကဗ်ာဆရာေတြရွိတယ္
သူတို႔ဟာ ႏူးညံ့တဲ့ ကဗ်ာဖန္တီးရွင္ေတြလည္းျဖစ္တယ္
အဓိပၸယ္တစ္ခုေတာ့ လိုအပ္ျပီ
အသက္ရႈရ ခက္လိုက္တာ
အဓိပၸယ္တစ္ခုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ လိုအပ္ပါျပီ
ေခ်ာက္ၾကီးထဲမွာ ကဗ်ာဆရာေတြက ေတာင္ပံု ရာပံု
ၿပံဳးလို႔။……………………………….. ေတာက္!!!!!!!
ေသြးေၾကာတစ္ေလွ်ာက္စီးဆင္းလာတဲ့ အာရံုေတြနဲ႔ ငါ/က်ေနာ္
မ်က္လံုးစံုမွိတ္ ခုန္ခ်ပစ္လိုက္တယ္………………….. !!!!!
……………………..!!!!………………………!!!
Pre : (ကဗ်ာဆိုတာ အိပ္မက္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ လန္႔ႏုိးမလာခဲ့ဘူး)
ဥကၠာကိုကို(သံတြဲ)
